Έντονο προβληματισμό προκαλεί στις αραβικές χώρες του Περσικού Κόλπου η τακτική της Τεχεράνης να εξαρτά την επαναλειτουργία και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ από την καταβολή οικονομικών ανταλλαγμάτων, όπως επισημαίνει σε δημοσίευμα του Al Jazeera ο Abdulla Banndar Al-Etaibi, επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ.
Σύμφωνα με τον αναλυτή, το Ιράν αντιμετωπίζει τις διαμεσολαβητικές συνομιλίες που διεξάγει με το Ομάν ως αναπόσπαστο μέρος μιας ευρύτερης διαπραγμάτευσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας οικονομικές αποζημιώσεις για τις φερόμενες παραβιάσεις παλαιότερων συμφωνιών από την πλευρά της Ουάσινγκτον.
Το κεντρικό διακύβευμα αυτή τη στιγμή εστιάζεται στο είδος των ανταλλαγμάτων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην άρση του αποκλεισμού, με ενδεχόμενο σενάριο την αποδέσμευση των δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Ωστόσο, ο Al-Etaibi υπογραμμίζει τον κίνδυνο δημιουργίας ενός επικίνδυνου προηγουμένου, σημειώνοντας ότι αν η ελευθερία της ναυσιπλοΐας μετατραπεί σε εργαλείο πίεσης, οι χώρες της περιοχής ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωπες με έναν φαύλο κύκλο διαρκών οικονομικών απαιτήσεων εκ μέρους του Ιράν, εξέλιξη που θα υπονόμευε πλήρως το διεθνές δίκαιο και την αξιοπιστία των διπλωματικών επαφών.
Ως μόνη βιώσιμη διέξοδο για την αποκλιμάκωση της κρίσης, ο Καταριανός ακαδημαϊκός προκρίνει την άμεση επανέναρξη των απευθείας διαπραγματεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, παράλληλα με τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Μουσκάτ.
Μια τέτοια συμφωνία, όπως εκτιμά, θα απαιτήσει αμοιβαίους συμβιβασμούς τόσο στο μέτωπο των παγωμένων ιρανικών πόρων όσο και στο καθεστώς ασφαλούς διέλευσης των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ.