Αντιμέτωπος με ένα πρωτοφανές δημοσιονομικό και πολιτικό αδιέξοδο βρίσκεται ο Εμανουέλ Μακρόν, καθώς το κύμα μαζικών διαδηλώσεων και εκτεταμένων ταραχών που σαρώνει τη Γαλλία βρίσκει το Ελιζέ με εξαιρετικά περιορισμένα περιθώρια ελιγμών.
Σε αντίθεση με το 2018, όταν ο Γάλλος πρόεδρος εκτόνωσε τις κινητοποιήσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» προσφέροντας ένα γενναιόδωρο πακέτο ελαφρύνσεων άνω των 11 δισεκατομμυρίων ευρώ, σήμερα οποιαδήποτε παρόμοια εξαγγελία κινδυνεύει να πυροδοτήσει σοβαρή κρίση στην αγορά των γαλλικών κρατικών ομολόγων.
Οι διεθνείς επενδυτές προχωρούν ήδη σε μαζικές πωλήσεις τίτλων, αμφισβητώντας ευθέως τη δυνατότητα της γαλλικής κυβέρνησης να διαχειριστεί το έλλειμμα σε συνθήκες υψηλών επιτοκίων.
Αυτό αποτυπώνεται καθαρά στις αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων που έχουν σκαρφαλώσει στα υψηλότερα επίπεδα από το 2002, ενώ η ψαλίδα (spread) σε σχέση με τα αντίστοιχα γερμανικά διευρύνθηκε στο υψηλότερο σημείο από το 2011.
Ο «φαύλος κύκλος» μεταξύ αγορών και εξοργισμένων ψηφοφόρων
Η Γαλλία έχει περιέλθει στην κλασική «παγίδα του χρέους», όπου η πολιτική αβεβαιότητα και η αναταραχή στις αγορές αλληλοτροφοδοτούνται. Από τη μία πλευρά, οι αγοραστές ομολόγων απαιτούν αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων προκειμένου να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν το γαλλικό χρέος.
Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες —πιεζόμενοι από το κόστος ζωής— απορρίπτουν τις πολιτικές λιτότητας και στρέφονται προς λαϊκιστικά και ακραία κόμματα που υπόσχονται προστασία των συντάξεων, διατήρηση των κοινωνικών δαπανών και μειώσεις φόρων.
Αυτή η αντικρουόμενη δυναμική εγκλωβίζει το Παρίσι: η μη ικανοποίηση των αιτημάτων των διαδηλωτών τροφοδοτεί την κοινωνική έκρηξη, ενώ οι επιπλέον παροχές εκτοξεύουν το κόστος δανεισμού, απειλώντας τη χώρα με μια παρατεταμένη οικονομική επιβράδυνση.