Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί την πλέον πένθιμη ημέρα όχι μόνο της Μεγάλης Εβδομάδας, αλλά και ολόκληρου του εκκλησιαστικού έτους, καθώς κορυφώνεται το Θείο Δράμα με τη Σταύρωση και την Ταφή του Ιησού Χριστού.
Το πένθος αποτυπώνεται έντονα στη στάση των πιστών, οι οποίοι τηρούν αυστηρή νηστεία, αποφεύγοντας ακόμη και το λάδι, ενώ παραδοσιακά δεν προβαίνουν σε εργασίες και δεν στρώνουν τραπέζι. Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ οι εκκλησίες γεμίζουν από πιστούς που προσέρχονται για να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο.
Από το πρωί πραγματοποιείται ο στολισμός του Επιταφίου με βιολέτες, τριαντάφυλλα, κρίνους και άλλα άνθη της άνοιξης. Ξεχωριστή θέση κατέχει η πασχαλιά, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέεται με την ευλογία της Παναγίας.
Το μεσημέρι τελείται η Ακολουθία της Αποκαθήλωσης, κατά την οποία αναπαρίσταται η αποκαθήλωση και η ταφή του Χριστού. Το βράδυ ακολουθεί ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου, με τα Εγκώμια και τον Επιτάφιο Θρήνο, σε μία από τις πλέον κατανυκτικές στιγμές της ορθόδοξης λατρευτικής ζωής.
Η περιφορά του Επιταφίου πραγματοποιείται συνήθως μετά τις 20:00, αν και η ακριβής ώρα διαφέρει ανά ενορία, με ορισμένους ναούς να ξεκινούν νωρίτερα, από τις 18:30 ή τις 19:00. Κατά τη διάρκεια της πομπής στους δρόμους της κάθε ενορίας, οι πιστοί, κρατώντας αναμμένα κεριά, συνοδεύουν τον Επιτάφιο, ψάλλοντας τα εγκώμια.
Η κορύφωση της συγκίνησης έρχεται με την επιστροφή στον ναό, όταν το εκκλησίασμα διέρχεται κάτω από τον Επιτάφιο, λαμβάνοντας την ευλογία. Σε πολλές περιοχές της επαρχίας, τον Επιτάφιο κρατούν ψηλά νέοι που έχουν πρόσφατα ολοκληρώσει τη στρατιωτική τους θητεία, προσδίδοντας έναν ιδιαίτερο συμβολισμό στη στιγμή.
Με την πράξη αυτή, οι πιστοί βιώνουν συμβολικά την κάθοδο στον τάφο του Χριστού, συμμετέχοντας στο Θείο Πάθος με την προσδοκία της Ανάστασης που θα ακολουθήσει το επόμενο βράδυ.