Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε μέσω κοινωνικών δικτύων ότι το Ιράν «στρέφεται προς την ελευθερία όσο ποτέ άλλοτε», υπογραμμίζοντας πως η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να στηρίξει τον ιρανικό λαό. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής αναταραχής, με τις ιρανικές αρχές να προαναγγέλλουν αυστηρότερη καταστολή των μεγαλύτερων αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων των τελευταίων ετών.
Οι Φρουροί της Επανάστασης αποδίδουν τις διαδηλώσεις σε «τρομοκρατικά στοιχεία», ενώ έχουν ξεκαθαρίσει ότι τόσο η ασφάλεια της χώρας όσο και η «προστασία των επιτευγμάτων της επανάστασης του 1979» αποτελούν αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές. Παράλληλα, μετά τις νέες προειδοποιήσεις του Τραμπ περί ενδεχόμενης αμερικανικής παρέμβασης, υπάρχουν αναφορές για βίαιες συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές της χώρας, αν και η πλήρης εικόνα παραμένει ασαφής λόγω του εκτεταμένου μπλακ άουτ στο διαδίκτυο.
Την ίδια στιγμή, το σύστημα υγείας φέρεται να βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση. Γιατροί σε νοσοκομεία της Τεχεράνης δήλωσαν στο BBC ότι οι μονάδες είναι υπερπλήρεις λόγω του μεγάλου αριθμού τραυματιών, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχουν επαρκείς χειρουργικές ομάδες για την αντιμετώπιση των περιστατικών. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο για τουλάχιστον 50 νεκρούς διαδηλωτές, καθώς οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται σε δεκάδες πόλεις.
Σε διπλωματικό επίπεδο, το Ιράν κατηγόρησε επισήμως τις Ηνωμένες Πολιτείες, μέσω επιστολής στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ότι μετατρέπουν τις διαμαρτυρίες σε βίαιες ανατρεπτικές ενέργειες. Από την πλευρά του, ο ΟΗΕ εξέφρασε έντονη ανησυχία για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, τονίζοντας ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία και ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να διασφαλίζουν την προστασία αυτού του δικαιώματος. Παράλληλα, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας κάλεσαν τις ιρανικές αρχές να προστατεύσουν τον πληθυσμό και να επιτρέψουν την ελευθερία της έκφρασης και της συνάθροισης χωρίς φόβο αντιποίνων.
Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, σε τηλεοπτικό μήνυμα, εμφανίστηκε αμετακίνητος, δηλώνοντας ότι το καθεστώς δεν θα υποχωρήσει απέναντι σε όσους το αμφισβητούν και ότι η χώρα δεν θα διστάσει να αντιμετωπίσει «καταστροφικά στοιχεία». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η ρητορική των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι προειδοποίησαν για συνέχιση των επιχειρήσεων μέχρι την «πλήρη αποτυχία των σχεδίων του εχθρού», ενώ ανακοίνωσαν και τη σύλληψη αλλοδαπού με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ του Ισραήλ.
Από την αντίπερα όχθη, ο Ρεζά Παχλεβί, γιος του τελευταίου σάχη του Ιράν και κάτοικος ΗΠΑ, χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις «ιστορικές» και κάλεσε σε συνέχιση και κλιμάκωση των διαμαρτυριών, δηλώνοντας ότι στόχος δεν είναι πλέον μόνο οι πορείες, αλλά και η κατάληψη των κέντρων των πόλεων. Μάλιστα, άφησε να εννοηθεί ότι προτίθεται να επιστρέψει στη χώρα.
Ωστόσο, διπλωμάτες προειδοποιούν για υπερβολικές εκτιμήσεις. Ο πρώην Βρετανός πρέσβης στο Ιράν, Σάιμον Γκας, επισήμανε ότι δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια αλλαγή καθεστώτος, καθώς δεν υπάρχει οργανωμένη αντιπολίτευση που να μπορεί να λειτουργήσει ως ενωτικός πόλος. Τόνισε, πάντως, ότι οι τωρινές διαδηλώσεις διαφέρουν από προηγούμενες, καθώς χαρακτηρίζονται από ευρύτερη κοινωνική συμμετοχή και πυροδοτούνται κυρίως από την έντονη οικονομική πίεση που βιώνουν οι πολίτες.
Ο Τραμπ, από τον Λευκό Οίκο, επανέλαβε ότι η αμερικανική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και προειδοποίησε την ιρανική ηγεσία ότι θα υπάρξουν συνέπειες αν συνεχιστεί η αιματοχυσία, διευκρινίζοντας πάντως ότι αυτό δεν συνεπάγεται απαραίτητα στρατιωτική παρουσία στο έδαφος. Αμερικανοί αξιωματούχοι χαρακτήρισαν «παραληρηματικές» τις κατηγορίες της Τεχεράνης ότι ΗΠΑ και Ισραήλ υποκινούν τις διαδηλώσεις, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα εσωτερικά προβλήματα του καθεστώτος.
Τέλος, Ιρανοί ακτιβιστές εκφράζουν επιφυλάξεις απέναντι στη διεθνή, και ειδικά στην αμερικανική, υποστήριξη. Ο πολιτικός ακτιβιστής Ταγκί Ραχμανί προειδοποίησε ότι η ξένη παρέμβαση μπορεί να καταστήσει την αντιπολίτευση εξαρτημένη και να υπονομεύσει την εσωτερική δυναμική του κινήματος, την ώρα που οι αρχές εντείνουν τις απειλές για «μηδενική ανοχή» απέναντι στους διαδηλωτές.