Τη «Συμμαχία της Μέκκας», τη νέα αμυντική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, υπερασπίστηκε την Παρασκευή (25/9) ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, απαντώντας στην κριτική ότι η συμμαχία δεν έχει προχωρήσει μέχρι στιγμής σε ουσιαστική στρατιωτική αντίδραση απέναντι στις επιθέσεις των Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Φιντάν απέρριψε την άποψη ότι οι εξελίξεις στην Υεμένη αποτελούν απόδειξη της αναποτελεσματικότητας της νεοσύστατης συμμαχίας, προχωρώντας μάλιστα σε σύγκριση με το ΝΑΤΟ.
Απευθυνόμενος στον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τζέιμς Τζέφρι, ρώτησε πόσες φορές έχει ενεργοποιηθεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, το οποίο προβλέπει τη συλλογική άμυνα των κρατών-μελών. Όταν ο Τζέφρι απάντησε ότι έχει ενεργοποιηθεί μόνο μία φορά, ο Τούρκος υπουργός υποστήριξε ότι είναι άδικο να κρίνεται μια νέα αμυντική συμμαχία με βάση μια σύγκρουση που διαρκεί εδώ και μία δεκαετία.
«Κανείς δεν χαρακτηρίζει το ΝΑΤΟ "χάρτινη τίγρη". Όταν όμως πρόκειται για μια νεοσύστατη αμυντική συμμαχία, επισημαίνουν μια κρίση 10 ετών στην Υεμένη και λένε: "Κοιτάξτε, αυτό δεν λειτουργεί". Εμείς μόλις ξεκινήσαμε», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Επείγουσες στρατιωτικές συνομιλίες για τη Σαουδική Αραβία
Οι δηλώσεις Φιντάν έρχονται ενώ προετοιμάζονται επείγουσες συνομιλίες μεταξύ των στρατιωτικών ηγεσιών της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, εν μέσω της κλιμάκωσης των συγκρούσεων στην Υεμένη, σύμφωνα με το Al Jazeera.
Η συμφωνία κοινής άμυνας προβλέπει ότι επίθεση εναντίον μίας από τις τρεις χώρες θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί ουσιαστική απόφαση για την παροχή στρατιωτικής υποστήριξης στο Ριάντ.
Δεν έχει διευκρινιστεί πότε θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση των στρατιωτικών ηγεσιών ούτε ποια μορφή υποστήριξης προς τη Σαουδική Αραβία πρόκειται να εξεταστεί.
Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας στις 7 Αυγούστου 2026, με στόχο την ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής και τη διεύρυνση της στρατιωτικής συνεργασίας.
Η νέα συμμαχία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις της σύγκρουσης στην Υεμένη, καθώς οι επιθέσεις των Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της ενεργοποίησης των προβλέψεων περί συλλογικής άμυνας.