Στον τουρκικό Τύπο, ανεξαρτήτως πολιτικής γραμμής, το Ιράν περιγράφεται πλέον ως ένας ασταθής και δυνητικά επικίνδυνος γείτονας, του οποίου η κρίση απειλεί να πλήξει πρωτίστως την Τουρκία.
Αναλυτές και αρθρογράφοι συγκλίνουν σε μια βασική εκτίμηση: όποια αναταραχή εκδηλωθεί στην Τεχεράνη, τα πρώτα και πιο άμεσα απόνερα θα φτάσουν στην Άγκυρα. Στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου επανέρχεται επίμονα ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς θα αντιδράσει η Τουρκία αν ο Ντόναλντ Τραμπ ζητήσει τη συμμετοχή της σε στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν;
Η απάντηση που διαμορφώνεται σχεδόν ομόφωνα είναι σαφής: καμία στρατιωτική εμπλοκή. Το μόνο περιθώριο που αφήνεται ανοιχτό αφορά τη διευκόλυνση καθαρά ανθρωπιστικών αποστολών, την ώρα που η χώρα τίθεται σε αυξημένη επιφυλακή για τις επιπτώσεις μιας σύγκρουσης που δεν επιθυμεί, αλλά φοβάται ότι θα κληθεί να διαχειριστεί.
Το μήνυμα που αναδύεται τόσο από τα δημοσιεύματα όσο και από τις επίσημες τοποθετήσεις είναι ξεκάθαρο: η Άγκυρα δεν θέλει να γίνει μέρος ενός πολέμου. Θέλει, όμως, να είναι προετοιμασμένη για τις συνέπειές του και να αποφύγει το κόστος μιας σύγκρουσης που θα ξεκινήσουν άλλοι.
Nefes: Το σενάριο της εμπλοκής και ο φόβος των αντιποίνων
Η αντιπολιτευόμενη Nefes υιοθετεί έντονα προειδοποιητικό τόνο, θέτοντας ευθέως το ενδεχόμενο αμερικανικού αιτήματος για χρήση τουρκικών βάσεων ή εναέριου χώρου. Το συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι κατηγορηματικό: μια τέτοια απαίτηση θα απορριφθεί, με μοναδική εξαίρεση τη διευκόλυνση ανθρωπιστικών επιχειρήσεων.
Η εφημερίδα καταγράφει επίσης έναν διαρκή φόβο στον τουρκικό διάλογο: το ενδεχόμενο ιρανικών επιθέσεων σε αμερικανικές εγκαταστάσεις εντός Τουρκίας. Σε αυτή την περίπτωση, η αντίδραση, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, θα ήταν άμεση και αποφασιστική, καθώς μια τέτοια ενέργεια θα εκλαμβανόταν ως επίθεση κατά της ίδιας της Τουρκίας. Το άρθρο κλείνει με αιχμηρή αναφορά στο παρελθόν, προειδοποιώντας ότι η άκριτη ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατηγική ήττα, όπως συνέβη την εποχή του Τουργκούτ Οζάλ.
DW Türkçe: Ο εφιάλτης της κατάρρευσης
Στην DW Türkçe, το βάρος μετατοπίζεται από το πολεμικό σενάριο στον κίνδυνο εσωτερικής διάλυσης του Ιράν. Ο πρώην διπλωμάτης Μεχμέτ Ογουτσού μιλά για ένα επικίνδυνο ντόμινο, προειδοποιώντας ότι μια κατάρρευση του συστήματος και η εξέγερση εθνοτικών ομάδων θα δημιουργούσαν μια κρίση βαθύτερη και πιο χαοτική από εκείνη της Συρίας.
Ο Οϊτούν Ορχάν του ORSAM επισημαίνει ότι οι συνέπειες για την Τουρκία θα ήταν βαρύτερες ακόμη και από τις κρίσεις στο Ιράκ και τη Συρία, με βασικό παράγοντα την πιθανή αναζωπύρωση του PJAK και των κουρδικών δομών. Παράλληλα, ο Ογουτσού τονίζει την απρόβλεπτη φύση του Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνοντας ότι καμία προσωπική σχέση δεν μπορεί να εγγυηθεί σταθερότητα.
Yetkinreport: Ευκαιρίες, αλλά χωρίς αυταπάτες
Στο Yetkinreport, η ανάλυση ανοίγει και το ενδεχόμενο γεωπολιτικών κερδών για την Τουρκία σε περίπτωση υποχώρησης της ιρανικής ισχύος. Ο Ογουτσού υποστηρίζει ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να αναδειχθεί στον κυρίαρχο περιφερειακό παίκτη από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Καύκασο. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι το κενό ισχύος θα γεννήσει νέους ανταγωνισμούς.
Η προτεινόμενη στρατηγική δεν είναι ούτε η αντικατάσταση του Ιράν ούτε η άμεση σύγκρουση με το Ισραήλ, αλλά η διατήρηση ισχυρής αποτροπής, ανοιχτών διπλωματικών διαύλων και η αποφυγή μετατροπής της Τουρκίας σε «φυσικό στόχο» οποιουδήποτε στρατηγικού μπλοκ.
Medyascope: Ρωγμές στο ισλαμιστικό στρατόπεδο
Ο Ρουσέν Τσακίρ αναδεικνύει μια λιγότερο ορατή, αλλά κρίσιμη διάσταση: τη σύγχυση και την ανησυχία στο ισλαμιστικό στρατόπεδο της Τουρκίας. Παρά την παραδοσιακή ιδεολογική απόσταση από το ιρανικό καθεστώς, ο κυρίαρχος φόβος σήμερα αφορά την πιθανότητα οι Κούρδοι του Ιράν να αξιοποιήσουν την αναταραχή. Ο Τσακίρ μιλά για μια βαθιά εθνικιστική στάση, που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε απρόσμενες συμμαχίες, εφόσον τεθεί ζήτημα κουρδικής ενίσχυσης.
Σαμπάχ και ΧαμπέρΤουρκ: Χάρτες, κλοιός και στρατηγική ανησυχία
Η φιλοκυβερνητική Σαμπάχ υιοθετεί τον πιο δραματικό λόγο, κάνοντας λόγο για αμερικανικό σχέδιο γεωπολιτικού ανασχεδιασμού και διαμελισμού του Ιράν. Σύμφωνα με την ανάλυση, το διακύβευμα δεν είναι απλώς η αλλαγή καθεστώτος, αλλά η αναδιαμόρφωση των συνόρων.
Στη ΧαμπέρΤουρκ, ο Μπουλέντ Αϊντεμίρ περιγράφει έναν «κλοιό φωτιάς» γύρω από την Τουρκία, από το PKK και το PJAK μέχρι την ενέργεια, τις μεταφορές και τη Μαύρη Θάλασσα, καταλήγοντας ότι η κλιμάκωση δεν εξυπηρετεί ούτε τα τουρκικά συμφέροντα ούτε την περιφερειακή σταθερότητα.
Χουριέτ και επίσημη γραμμή: Σταθερότητα πάνω απ’ όλα
Η Χαντέ Φιράτ υπογραμμίζει ότι η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν εξυπηρετεί άμεσα την Τουρκία, προειδοποιώντας πως μια «σιωπηλή διάλυση» θα ήταν μακροπρόθεσμα πιο επικίνδυνη από μια ανοιχτή κρίση.
Στην ίδια γραμμή κινούνται και οι δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν μέσω του TRT Haber: προτεραιότητα στη σταθερότητα, αποφυγή στρατιωτικής εμπλοκής και σαφές μήνυμα ότι η Άγκυρα δεν θα γίνει μέρος ενός πολέμου με απρόβλεπτες συνέπειες.