Η ρωσική οικονομία εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη και αβέβαιη φάση, καθώς τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών της χώρας για το 2025 αποκαλύπτουν σημαντικές ρωγμές στο οικοδόμημα της Μόσχας.
Με το έλλειμμα του προϋπολογισμού να αγγίζει το 2,6% του ΑΕΠ και τα ζωτικής σημασίας έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο να κατακρημνίζονται κατά 24% (περίπου 35 δισ. δολάρια λιγότερα σε σχέση με το 2024), ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια την οικονομική επιβράδυνση, χαρακτηρίζοντάς την ωστόσο ως «σκόπιμη επιλογή» για τη συγκράτηση του πληθωρισμού.
Η απάντηση του Κρεμλίνου στις πιεστικές προκλήσεις ήταν η επιβολή νέων φορολογικών βαρών, με την αύξηση του ΦΠΑ από το 20% στο 22% και την επιβολή πρόσθετων φόρων σε ηλεκτρονικά είδη. Η κίνηση αυτή πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση στην αγορά, με τις επιχειρήσεις να αυξάνουν τις τιμές σε προϊόντα και υπηρεσίες (από logistics μέχρι υγεία και εστίαση), προκαλώντας την έντονη δυσφορία και τις πρώτες εστίες διαμαρτυρίας των πολιτών. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά πως η ανάπτυξη «φρέναρε» στο 0,9% το 2025, ενώ προειδοποιεί για περαιτέρω διολίσθηση στο 0,8% το 2026, σκιαγραφώντας ένα σκηνικό επικείμενης ύφεσης.
Πέρα από τους αριθμούς, η ρωσική οικονομία υποφέρει από τις δομικές συνέπειες του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία:
- Κυρώσεις και απομόνωση: Η αποχώρηση περισσότερων από 1.000 ξένων εταιρειών και ο αποκλεισμός από τις διεθνείς αγορές έχουν στερήσει δισεκατομμύρια από τα κρατικά ταμεία.
- Κρίση στην αγορά εργασίας: Η μαζική επιστράτευση εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών, οι απώλειες στο πεδίο της μάχης και ο μεγάλος αριθμός τραυματιών έχουν δημιουργήσει μια πρωτοφανή έλλειψη εργατικού δυναμικού, καθηλώνοντας την παραγωγικότητα.
- Πληθωριστική πίεση: Παρά τις προσπάθειες της Κεντρικής Τράπεζας, το κόστος ζωής ανεβαίνει, συμπιέζοντας το βιοτικό επίπεδο των Ρώσων.
Με τον Υπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης, Μαξίμ Ρεσέτνικοφ, να δηλώνει ότι η χώρα βρίσκεται «στο χείλος της ύφεσης», το 2026 προμηνύεται ως έτος δοκιμασίας. Οι αναλυτές παρακολουθούν στενά αν τα φοροεισπρακτικά μέτρα θα καταφέρουν να ισοσκελίσουν τις πολεμικές δαπάνες ή αν η κοινωνική και οικονομική πίεση θα οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση μιας οικονομίας που πλέον στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ενέργεια και την αμυντική βιομηχανία.