Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν επιταχύνει τις τοποθετήσεις στενών συνεργατών του σε καίριες θέσεις του κρατικού μηχανισμού, επιχειρώντας να θωρακίσει τους θεσμούς απέναντι στο ενδεχόμενο επικράτησης της ακροδεξιάς στις προεδρικές εκλογές του 2027.
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Politico, το Ελιζέ επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή του σε κρίσιμους τομείς της διοίκησης, προκειμένου να αναχαιτίσει πιθανή εφαρμογή της πολιτικής ατζέντας του Εθνικός Συναγερμός υπό τη Μαρίν Λεπέν ή τον Ζορντάν Μπαρντελά. Δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το κόμμα ως φαβορί, με προτάσεις που περιλαμβάνουν ανατροπή των μεταρρυθμίσεων Μακρόν και περιορισμό των δεσμεύσεων της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.
Ήδη έχουν γίνει παρεμβάσεις σε κρίσιμους θεσμούς: διορισμός συμμάχου του προέδρου στη θέση του γενικού επιθεωρητή, εκτεταμένος ανασχηματισμός στο διπλωματικό σώμα με αντικατάσταση άνω των 60 πρεσβευτών — μεταξύ άλλων σε Ουάσινγκτον, Λονδίνο, Βερολίνο και Κίεβο — καθώς και κινήσεις στον στρατό και στη νομισματική αρχή. Η πρόωρη αποχώρηση του διοικητή της Τράπεζα της Γαλλίας ανοίγει τον δρόμο για νέο διορισμό με εξαετή θητεία πριν από τις εκλογές.
Παράλληλα, η αντικατάσταση της στρατιωτικής ηγεσίας αποσκοπεί — σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές — στη διασφάλιση ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις θα διαθέτουν ηγεσία με κύρος, ικανή να αντισταθεί σε αμφιλεγόμενες πολιτικές αποφάσεις μιας ενδεχόμενης ακροδεξιάς κυβέρνησης.
Οι κινήσεις αυτές θεωρούνται από ορισμένους ως προσπάθεια «περιχαράκωσης» των θεσμών, αν και επικριτές προειδοποιούν ότι μπορεί να πλήξουν την εικόνα ανεξαρτησίας τους. Ο Μπαρντελά κατηγορεί τον πρόεδρο ότι επιχειρεί να διατηρήσει τον έλεγχο του κράτους και μετά το τέλος της θητείας του.
Παράλληλα, δεν λείπουν οι εικασίες ότι ο Μακρόν — που δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη συνεχόμενη θητεία — εξετάζει το ενδεχόμενο επιστροφής στις προεδρικές εκλογές του 2032.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη για την ανανέωση της θητείας του Αντόνιο Κόστα στην προεδρία του Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πριν από το 2027, ώστε να αποφευχθούν πολιτικές αναταράξεις σε περίπτωση αλλαγής ηγεσίας στη Γαλλία. Ωστόσο, μια τέτοια απόφαση απαιτεί ομοφωνία, κάτι που περιπλέκεται από τη στάση ηγετών όπως ο Βίκτορ Όρμπαν και συμμάχων του, μεταξύ των οποίων και η Τσεχία.
Συνταγματολόγοι εκτιμούν ότι, παρότι οι θεσμικές «ασφαλιστικές δικλείδες» δεν εγγυώνται τη διατήρηση της πολιτικής κληρονομιάς Μακρόν, μπορούν να περιορίσουν την ισχύ ενός μελλοντικού προέδρου που θα επιχειρήσει ριζικές αλλαγές.