Από τον «απομονωτισμό» και την υπόσχεση για αποφυγή «αιώνιων πολέμων», ο Ντόναλντ Τραμπ πέρασε στην ιστορική απόφαση για μια στρατιωτική εκστρατεία που ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Σε κοινή δράση με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε την οδό της άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης, προκαλώντας μια κατάσταση που πολλοί αναλυτές περιγράφουν ως «απόλυτο χάος».
Οι 10 κρίσιμες παράμετροι για το παγκόσμιο μέλλον
Το σενάριο της Βενεζουέλας: Ο Τραμπ οραματίζεται μια εύκολη μετάβαση, αγνοώντας τις βαθιές ιστορικές και κοινωνικές διαφορές μεταξύ Ιράν και Βενεζουέλας που καθιστούν το μοντέλο αυτό εξαιρετικά αμφίβολο.
Το αβέβαιο στοίχημα του Παχλαβί: Η ιρανική αντιπολίτευση παραμένει κατακερματισμένη. Η επιβολή του γιου του Σάχη ως ηγέτη από το εξωτερικό στερείται λαϊκής νομιμοποίησης και προμηνύει έντονη εσωτερική αντίσταση.
Ο κίνδυνος εμφυλίου: Η αποδυνάμωση του κεντρικού κράτους στο Ιράν ενδέχεται να πυροδοτήσει αποσχιστικές τάσεις στις εθνοτικές μειονότητες (Κούρδοι, Αζέροι, Άραβες, Μπαλούχ), μετατρέποντας τη χώρα σε πεδίο εθνοτικών συγκρούσεων.
Η σκακιέρα του Ριάντ: Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, αν και ενήμερος για την επίθεση, θα επιδιώξει να αποτρέψει την εγκατάσταση ενός φιλοϊσραηλινού καθεστώτος στην Τεχεράνη που θα ανατρέψει τις δικές του περιφερειακές συμμαχίες.
Η επόμενη ημέρα για τον Νετανιάχου: Αν και η εξάλειψη των «μουλάδων» ενισχύει προσωρινά τη δημοτικότητά του, η μακροπρόθεσμη αποσταθεροποίηση της περιοχής ενδέχεται να καταστήσει τον ισραηλινό πρωθυπουργό όμηρο των δικών του πολιτικών επιλογών.
Το πολιτικό ρίσκο του Τραμπ: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ «ποντάρει» τη θέση του και την οικονομική σταθερότητα της χώρας του (τιμές πετρελαίου) σε έναν πόλεμο με αβέβαιη διάρκεια, λίγους μήνες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές (midterms).
Τα κέρδη του Πούτιν: Η Ρωσία, παρά την απώλεια ενός συμμάχου, επωφελείται από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και τη δέσμευση αμερικανικών στρατιωτικών πόρων στη Μέση Ανατολή, που απομακρύνονται από την Ουκρανία.
Η αμηχανία του Πεκίνου: Η Κίνα χάνει έναν προνομιακό προμηθευτή φθηνής ενέργειας και βλέπει τις εξαγωγές της προς την Ευρώπη να απειλούνται από την ανάφλεξη στον Κόλπο.
Η κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου: Η απόλυτη παράκαμψη του ΟΗΕ στην απόφαση για επίθεση σηματοδοτεί μια νέα εποχή όπου η ισχύς των όπλων αντικαθιστά κάθε διπλωματικό «τελετουργικό».
Το ευρωπαϊκό «έμφραγμα»: Η Ευρώπη, εξαρτημένη από τον Κόλπο για την ενεργειακή της ασφάλεια, βρίσκεται στο επίκεντρο των συνεπειών (πρόσφυγες, τρομοκρατία, οικονομική αστάθεια), χωρίς να έχει καν ερωτηθεί για τη λήψη των αποφάσεων.