Σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τις πιέσεις για την πλήρη συνθηκολόγηση του ιρανικού καθεστώτος, η κυβέρνηση Τραμπ φλερτάρει έντονα με το ενδεχόμενο χρησιμοποίησης των Κούρδων ως «πολιορκητικού κριού» στο εσωτερικό του Ιράν.
Ωστόσο, οι αμφιλεγόμενες και αντικρουόμενες δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου αποκαλύπτουν μια κρίσιμη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού, που ενδέχεται να μετατρέψει το κουρδικό «χαρτί» σε διπλωματικό και επιχειρησιακό εφιάλτη.
Το «αγκάθι» της χερσαίας εμπλοκής
Παρά τις αρχικές διαψεύσεις περί χερσαίας επέμβασης, ο Λευκός Οίκος αναζητά απεγνωσμένα εναλλακτικές, καθώς η αεροπορική εκστρατεία κατά του Ιράν κρίνεται ανεπαρκής για την επίτευξη του τελικού στόχου: την αλλαγή ηγεσίας στην Τεχεράνη. Η «επιστράτευση» Ιρανών Κούρδων, οι οποίοι δραστηριοποιούνται κυρίως από το ιρακινό έδαφος, αποτελεί μια κίνηση υψηλού ρίσκου που έχει ήδη προκαλέσει ιρανικά αντίποινα με επιθέσεις στο Ερμπίλ, προειδοποιώντας για τις συνέπειες οποιασδήποτε διασυνοριακής δραστηριότητας.
Μια περίπλοκη συμμαχία με ιστορικό προδοσίας
Η CIA διατηρεί εδώ και μήνες στενές επαφές με κουρδικές οργανώσεις, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου, πέντε ιρανικές κουρδικές αντιπολιτευόμενες ομάδες ανακοίνωσαν τη δημιουργία κοινού συνασπισμού κατά της Τεχεράνης. Παρά τη συμμαχία αυτή, οι Κούρδοι παραμένουν επιφυλακτικοί. Έχοντας βιώσει στο παρελθόν την εγκατάλειψη από τις ΗΠΑ (σε Συρία και Ιράκ), φοβούνται ότι μια ενδεχόμενη εμπλοκή τους θα τους καταστήσει αναλώσιμους, ενώ οι ίδιοι είναι εξαιρετικά διστακτικοί στο να «πολεμήσουν» για λογαριασμό ξένων δυνάμεων.
Ο «εφιάλτης» της Άγκυρας και η απειλή εθνικισμού
Η κίνηση αυτή προκαλεί εκρηκτικές αντιδράσεις:
Απομονωτισμός του Κινήματος: Η σύνδεση της κουρδικής δράσης με αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα κινδυνεύει να πυροδοτήσει τον ιρανικό εθνικισμό, επιτρέποντας στο καθεστώς να παρουσιάσει τους αντιπάλους του ως «μαριονέτες της Δύσης» που επιχειρούν τον διαμελισμό της χώρας.
Τουρκική ανησυχία: Για την Άγκυρα, η ενδυνάμωση οποιασδήποτε κουρδικής οντότητας με τη στήριξη της Ουάσιγκτον αποτελεί «κόκκινη γραμμή», ανατρέποντας τις προσπάθειες εσωτερικής συμφιλίωσης που δρομολογεί ο Ερντογάν.
Καθώς το επιχειρησιακό κόστος μιας χερσαίας επέμβασης παραμένει δυσβάσταχτο, η εμπλοκή 10.000-20.000 Κούρδων μαχητών μοιάζει περισσότερο με απεγνωσμένη κίνηση παρά με ρεαλιστική στρατηγική. Η Ουάσιγκτον κινδυνεύει, με αυτή την «αμφιλεγόμενη επιλογή», να ανοίξει ένα κουτί της Πανδώρας που θα αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή, αφήνοντας τους Κούρδους για άλλη μια φορά εκτεθειμένους στο έλεος των ισχυρότερων γειτόνων τους.