Το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) βρίσκεται αντιμέτωπο με μια «τραυματική συναίνεση», καθώς ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει μετατρέψει τα κράτη της περιοχής σε άμεσους στόχους.
Με πάνω από 2.000 ιρανικούς πυραύλους και drones να έχουν πλήξει τα εδάφη τους από τα τέλη Φεβρουαρίου, η άλλοτε εύθραυστη ενότητα των έξι μοναρχιών δοκιμάζεται από τον φόβο, την οργή και μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης.
Η γεωμετρία της ανασφάλειας
Το βάρος των επιθέσεων δεν είναι ομοιόμορφο, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να δέχονται το κύριο μέρος των χτυπημάτων. Η κατάσταση κλιμακώθηκε δραματικά στις 9 Μαρτίου, όταν το μοναδικό διυλιστήριο πετρελαίου του Μπαχρέιν τέθηκε εκτός λειτουργίας μετά από επίθεση, αναγκάζοντας την εταιρεία να κηρύξει ανωτέρα βία. Η διαρκής απειλή έχει δημιουργήσει ένα ρήγμα στο εσωτερικό των κυβερνήσεων του Κόλπου: κάποιοι αξιωματούχοι πρεσβεύουν την αυτοσυγκράτηση ως τη μόνη οδό επιβίωσης, ενώ οι υποστηρικτές της σκληρής γραμμής ζητούν αντίποινα για την εμπέδωση μιας στοιχειώδους αποτρεπτικής ισχύος.
«Αιχμάλωτοι» δύο κόσμων
Τα κράτη του Κόλπου αντιμετωπίζουν ένα στρατηγικό αδιέξοδο:
Αποστασιοποίηση από την Ουάσινγκτον:
Παρά τις εκκλήσεις τους για αποφυγή του πολέμου, οι ΗΠΑ προχώρησαν στις επιθέσεις, αφήνοντας τις μοναρχίες του Κόλπου να φοβούνται ότι θα χρησιμοποιηθούν ως «αναλώσιμοι» σε μια σύγκρουση που μπορεί να αφήσει το Ιράν αλώβητο και εκδικητικό στο μέλλον.
Η αποτυχία της διπλωματίας με το Ιράν: Χρόνια προσπαθειών για εξομάλυνση των σχέσεων με την Τεχεράνη κατέρρευσαν, καθώς τα «συμφιλιωτικά μηνύματα» της ιρανικής ηγεσίας αποδείχθηκαν κενό γράμμα μπροστά στο σφυροκόπημα των υποδομών τους.
Οι «βρώμικες» διαρροές και η εσωτερική οργή
Η σχέση με το Ισραήλ –τον στρατηγικό τους εταίρο– υφίσταται σοβαρά πλήγματα εξαιτίας μιας «βρώμικης» επικοινωνιακής τακτικής. Ισραηλινές πηγές έχουν επανειλημμένα διαρρεύσει ανυπόστατες ειδήσεις περί δήθεν συμμετοχής των Εμιράτων ή του Κατάρ σε επιθέσεις κατά του Ιράν, προκαλώντας την έντονη οργή των Αράβων ηγετών, οι οποίοι βλέπουν το Ισραήλ να προσπαθεί να τους εμπλέξει ενεργά σε τετελεσμένα γεγονότα.
Ο εσωτερικός φόβος της ανάφλεξης
Τέλος, οι μοναρχίες του Κόλπου ανησυχούν για την κοινή γνώμη. Στο Μπαχρέιν, η ύπαρξη μιας σιιτικής πλειοψηφίας που αισθάνεται διακρίσεις δημιουργεί τον κίνδυνο κοινωνικών ταραχών, καθώς η εικόνα των ιρανικών πληγμάτων προκαλεί σε τμήματα του πληθυσμού συναισθήματα επευφημίας αντί για αγανάκτηση. Για τα καθεστώτα του Κόλπου, η συμμετοχή στον πόλεμο δεν αποτελεί μόνο εξωτερικό ρίσκο, αλλά και μια επικίνδυνη «ρώσικη ρουλέτα» για τη σταθερότητα του ίδιου του θρόνου τους.