Οι «μπότηδες» έπεσαν και φέτος από τα μπαλκόνια και τα παράθυρα των σπιτιών στο Λιστόν, στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας, σηματοδοτώντας την Πρώτη Ανάσταση και αναβιώνοντας ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πασχαλινά έθιμα του νησιού. Με τον εκκωφαντικό ήχο από τα σπασμένα κανάτια, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες συμμετείχαν σε μια συμβολική πράξη που συνδέεται με την απομάκρυνση των «κακών» και τον εορτασμό της νίκης της ζωής επί του θανάτου.
Το έθιμο διατηρείται ζωντανό εδώ και αιώνες και ανάγεται στην περίοδο της Ενετοκρατίας, όταν στους κατοίκους της Κέρκυρας επιτρεπόταν ο εορτασμός του Πάσχα μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στο πλαίσιο αυτό, αναπτύχθηκαν ιδιαίτερες τοπικές παραδόσεις, οι οποίες διατηρούνται έως σήμερα.
Σύμφωνα με μία εκδοχή, το έθιμο συνδέεται με συνήθειες των Βενετών, οι οποίοι την Πρωτοχρονιά συνήθιζαν να σπάνε παλιά πήλινα σκεύη, προσδοκώντας ότι ο νέος χρόνος θα τους φέρει καινούργια, γεμάτα αγαθά. Οι ορθόδοξοι κάτοικοι της Κέρκυρας υιοθέτησαν το στοιχείο αυτό, προσαρμόζοντάς το στο Πάσχα, με τη ρίψη κανάτιων γεμάτων νερό, ώστε να ενισχύεται ο θόρυβος και ο συμβολισμός της πράξης.
Μια άλλη εκδοχή αποδίδει το έθιμο σε παλαιότερες ταφικές πρακτικές, με ρίζες στην αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, κατά την έξοδο της σορού από το σπίτι συνήθιζαν να σπάνε ένα πήλινο αντικείμενο έξω από την πόρτα, ως συμβολική πράξη αποτροπής του κακού και προστασίας της οικογένειας.
Σήμερα, το σπάσιμο των «μπότηδων» αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πασχαλινής ταυτότητας της Κέρκυρας, προσελκύοντας κάθε χρόνο πλήθος επισκεπτών και διατηρώντας ζωντανή μια παράδοση με βαθιές ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες.