Η Σαουδική Αραβία ασκεί έντονες πιέσεις στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ για την άρση του ναυτικού αποκλεισμού στο Ιράν, εκφράζοντας σοβαρούς φόβους ότι η στρατηγική του Λευκού Οίκου μπορεί να πυροδοτήσει μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή ανάφλεξη.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Wall Street Journal, Άραβες αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Τεχεράνη ενδέχεται να απαντήσει στον οικονομικό στραγγαλισμό κλείνοντας το στρατηγικό πέρασμα Μπαμπ αλ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα.
Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν καταστροφική για το Βασίλειο, καθώς η συγκεκριμένη οδός αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική για τις εξαγωγές πετρελαίου του, από τη στιγμή που το Στενό του Ορμούζ παραμένει μπλοκαρισμένο, εκτοξεύοντας τις διεθνείς τιμές πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι.
Παρά την αγωνία των συμμάχων της στον Κόλπο, η Ουάσινγκτον εμφανίζεται αμετακίνητη στη σκληρή γραμμή της, με την εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου να τονίζει πως ο Πρόεδρος Τραμπ είναι αποφασισμένος να εξασφαλίσει την ελεύθερη ροή ενέργειας και να μην επιτρέψει στο Ιράν να χρησιμοποιεί το πετρέλαιο ως μέσο εκβιασμού.
Η Σαουδική Αραβία, που κατάφερε με μεγάλο κόπο να επαναφέρει τις εξαγωγές της στα 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσω χερσαίων μεταφορών προς την Ερυθρά Θάλασσα, βλέπει τώρα αυτή τη ζωτική γραμμή να απειλείται από τους αντάρτες Χούθι της Υεμένης.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι Χούθι, δρώντας ως πληρεξούσιοι του Ιράν, έχουν ήδη αποδείξει την ικανότητά τους να παραλύουν τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι η Τεχεράνη τους πιέζει να επιβάλουν νέο αποκλεισμό ή ακόμη και παράνομα «τέλη διέλευσης» στα πλοία.
Στο παρασκήνιο της δημόσιας αντιπαράθεσης, η Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη του Κόλπου επιχειρούν να λειτουργήσουν ως μεσολαβητές, ωθώντας τις ΗΠΑ και το Ιράν πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν και η ρητορική παραμένει πολεμική, υπάρχουν ενδείξεις ότι και οι δύο πλευρές εξετάζουν το ενδεχόμενο συνομιλιών, εφόσον βρεθεί μια φόρμουλα υποχώρησης που θα επιτρέπει τη διάσωση του γοήτρου τους.
Για το Ριάντ, η διπλωματική λύση είναι πλέον μονόδρομος, καθώς οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση στην Ερυθρά Θάλασσα θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την οικονομική σταθερότητα του Βασιλείου και την παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία.