Σχέδια για την έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας επεξεργάζονται κορυφαίοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι σε συνεργασία με το Κίεβο, εκτιμώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία ευνοεί τη διαπραγματευτική θέση του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του δικτύου Bloomberg, αξιωματούχοι από τις τρεις ισχυρότερες οικονομίες της Ευρώπης —τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο— εξετάζουν τη διεξαγωγή συνομιλιών με τη συμμετοχή και των δύο εμπόλεμων πλευρών, έχοντας μάλιστα πραγματοποιήσει ήδη προκαταρκτικές συζητήσεις με την ουκρανική ηγεσία.
Καθώς οι διπλωματικές προσπάθειες υπό την αιγίδα των ΗΠΑ παρουσιάζουν στασιμότητα και οι ρωσικές δυνάμεις καταγράφουν μεγάλες απώλειες σε ένα καθηλωμένο μέτωπο, οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες θεωρούν ότι παρουσιάζεται μια σημαντική ευκαιρία για να εξαναγκαστεί ο Βλαντίμιρ Πούτιν σε συμβιβασμό. Η πίεση προς το Κρεμλίνο εντείνεται τόσο από τα επιτυχή ουκρανικά πλήγματα με drones σε μεγάλο βάθος εντός της ρωσικής επικράτειας, όσο και από τις πρώτες σαφείς ενδείξεις εσωτερικής δυσαρέσκειας στη Μόσχα.
Συγκεκριμένα, ανώτατα στελέχη του ρωσικού υπουργείου Οικονομικών και της κεντρικής τράπεζας φέρονται να έχουν προειδοποιήσει τον Πούτιν ότι το κόστος του πολέμου είναι πλέον οικονομικά μη βιώσιμο, αν και ο Ρώσος πρόεδρος επιμένει στην προστασία των αμυντικών δαπανών εις βάρος άλλων τομέων.
Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι εκτιμούν ότι μια άμεση διπλωματική πρωτοβουλία θα μπορούσε να προλάβει έναν ακόμη δύσκολο χειμώνα καταστροφικών πληγμάτων στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας. Ξεκαθαρίζουν, ωστόσο, ότι η τελική απόφαση ανήκει αποκλειστικά στον Ζελένσκι, ο οποίος πρόσφατα ζήτησε πιο ενεργό ρόλο της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις, ενώ συνεχίζει να πιέζει για την επείγουσα παροχή αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot.
Για τον συντονισμό των επόμενων κινήσεων, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ αναμένεται να έχει άμεσα συνομιλίες με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.
Στον αντίποδα, έντονος είναι ο σκεπτικισμός από την πλευρά ορισμένων επικριτών, ακόμη και εντός των χωρών της «Ε3» (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία). Οι φωνές αυτές υποστηρίζουν ότι η χρονική συγκυρία είναι ακατάλληλη, καθώς ο Πούτιν διατηρεί μαξιμαλιστικές απαιτήσεις, αξιώνοντας την παραχώρηση ουκρανικών εδαφών που δεν ελέγχει καν στρατιωτικά.
Αντί για πρόωρες συνομιλίες που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως ευρωπαϊκή αδυναμία, προτείνουν την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση του Κιέβου, την αυστηροποίηση των κυρώσεων και τη στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, ώστε η ώθηση για διαπραγμάτευση να προέλθει αναγκαστικά από την ίδια τη Μόσχα λόγω της οικονομικής και στρατιωτικής της φθοράς.