Σε μια τακτική ελεγχόμενου ρίσκου προχωρά το Ιράν απέναντι στα κλιμακούμενα πλήγματα των ΗΠΑ, επιλέγοντας να στοχεύσει υποδομές σε χώρες του Περσικού Κόλπου και την Ιορδανία αντί για τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις ή το Ισραήλ. Σύμφωνα με αναλυτές, η στάση αυτή υπαγορεύεται από την ανάγκη αποφυγής μιας ολοκληρωτικής σύγκρουσης.
Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα και τα πολεμικά πλοία διαθέτουν εξαιρετικά προηγμένη αεράμυνα, ενώ ένα βαρύ πλήγμα με πολλούς Αμερικανούς νεκρούς θα προκαλούσε μια συντριπτική απάντηση από την Ουάσινγκτον που η Τεχεράνη θέλει να αποφύγει.
Παράλληλα, η Ιρανική πλευρά δικαιολογεί τις επιθέσεις υποστηρίζοντας ότι οι χώρες του Κόλπου διευκολύνουν τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ισχυρισμό που απορρίπτουν κατηγορηματικά οι κυβερνήσεις της περιοχής. Σύμφωνα με ειδικούς, ο πραγματικός στόχος του Ιράν είναι να ασκήσει έμμεση πίεση στην Ουάσινγκτον μέσω των συμμάχων της, ώστε να τερματιστούν οι εχθροπραξίες.
Ωστόσο, τα πλήγματα σε ζωτικές πολιτικές υποδομές (όπως μονάδες αφαλάτωσης και ενέργειας) ενισχύουν τη διπλωματική απομόνωση της Τεχεράνης, ενώ η τακτική αυτή ενέχει τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης εάν υπάρξουν μεγάλες απώλειες αμάχων.