Παρά τη θεαματική αύξηση των γερμανικών αμυντικών δαπανών, οι οποίες προγραμματίζεται να εκτιναχθούν από τα 62,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025 στα 152 δισεκατομμύρια έως το 2029, η προσπάθεια εκσυγχρονισμού του στρατού κινδυνεύει να εκτροχιασθεί εξαιτίας των εξαιρετικά αργών και περίπλοκων διαδικασιών προμηθειών.
Αναλυτές και πολιτικοί επισημαίνουν ότι η διοχέτευση τεράστιων κονδυλίων σε ένα δυσλειτουργικό σύστημα δεν αρκεί, φέρνοντας ως παράδειγμα την κατάρρευση του γαλλογερμανικού προγράμματος μαχητικού αεροσκάφους FCAS.
Οι πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή έχουν ανατρέψει τα παραδοσιακά στρατιωτικά δόγματα, αποδεικνύοντας ότι χαμηλού κόστους μη επανδρωμένα αεροσκάφη μπορούν να εξουδετερώσουν οπλικά συστήματα εκατομμυρίων.
Σύμφωνα με μέλη της επιτροπής άμυνας της Μπούντεσταγκ, οι ανάγκες στο σύγχρονο πεδίο μάχης μετατοπίζονται ραγδαία από τα παραδοσιακά άρματα μάχης και τους πυραύλους προς την τεχνολογία drones, τα πυρομαχικά, τις δορυφορικές επικοινωνίες και τον εκσυγχρονισμό της πληροφορικής.
Ωστόσο, ειδικοί υπογραμμίζουν ότι τα βαρέα οπλικά συστήματα παραμένουν απαραίτητα για την κατάληψη και διατήρηση εδαφών, με το ζητούμενο να είναι η ιδανική ισορροπία ανάμεσα στις συμβατικές δυνάμεις και τις νέες τεχνολογίες. Η κύρια πρόκληση για τη Γερμανία εντοπίζεται στη δυσκαμψία της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και της γραφειοκρατίας, οι οποίες έχουν συνηθίσει σε πολυετείς σχεδιασμούς.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, το Βερολίνο ψήφισε νέο θεσμικό πλαίσιο επιτάχυνσης των εξοπλισμών, με στόχο την ευελιξία, την άμεση προσαρμογή στις τεχνολογικές εξελίξεις και τη δημιουργία βιομηχανικών υποδομών που θα μπορούν να κλιμακώνουν την παραγωγή μέσα σε λίγες εβδομάδες, χωρίς παράλληλα να παραμελείται η ανάγκη για εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό.