Εννέα ημέρες μετά το βαρύ πλήγμα που δέχτηκαν στις ενδιάμεσες εκλογές ο Ντόναλντ Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δείχνει να μην έχει καμία πρόθεση να αποσυρθεί σιωπηλά, παρότι η πολιτική του ισχύς περιορίζεται.
Όπως σημειώνει το New Yorker, στο διάστημα αυτό δήλωσε στο «60 Minutes» του CBS ότι προτιμά να εξακολουθεί να μισεί τους αντιπάλους του παρά να «πάει στον παράδεισο», έδωσε εντολή σε συνεργάτες του να απειλήσουν με διώξεις μέλη του Κογκρέσου που τον ερευνούν, αμφισβήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα, μολονότι το βράδυ της ψηφοφορίας είχε υποσχεθεί να το αποδεχθεί, και προήγαγε τον Στίβεν Μίλερ σε προσωπάρχη του Λευκού Οίκου.
Ένα πρωινό αναρτήσεων στο Truth Social
Την Πέμπτη ο Τραμπ άρχισε τις αναρτήσεις του από τις 5:50 το πρωί, κατηγορώντας τους Δημοκρατικούς ότι τον πολεμούν με ψευδείς κατηγορίες διαφθοράς, την ώρα που οι ίδιοι, κατά τον πρόεδρο, είναι «διεφθαρμένοι». Λίγο αργότερα τους είπε ότι απειλούν παράνομα Ρεπουμπλικανούς με άδικες διώξεις.
Στις 7:04 επανέφερε ένα γνώριμο θέμα της πρώτης θητείας του, προειδοποιώντας για «καραβάνια» παράτυπων μεταναστών προς τα νότια σύνορα και απειλώντας να διπλασιάσει τους δασμούς στο Μεξικό.
Πριν από το μεσημέρι ζήτησε να διωχθούν επιτέλους οι έξι Δημοκρατικοί βουλευτές και γερουσιαστές που πριν από έναν χρόνο δημοσίευσαν βίντεο υπενθυμίζοντας στα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων ότι δεν οφείλουν να εκτελούν παράνομες διαταγές.
Μια εκλογική ήττα ιστορικών διαστάσεων
Η οργή του, σημειώνει το δημοσίευμα, μοιάζει ανάλογη με το μέγεθος της ήττας. Με την καταμέτρηση ακόμη σε εξέλιξη, οι Δημοκρατικοί προηγούνται στη συνολική λαϊκή ψήφο για τη Βουλή με διαφορά που πλησιάζει τις 14 μονάδες, το μεγαλύτερο περιθώριο υπέρ του κόμματος εδώ και πάνω από μισό αιώνα.
Ο συντάκτης θεωρεί ότι ο Τραμπ πέτυχε κάτι που έμοιαζε αδιανόητο: να στρέψει εναντίον του και των υποψηφίων του πολιτείες όπως το Οχάιο, το Κάνσας, οι δύο Καρολίνες, το Τέξας, ακόμη και ο Μισισιπής.
Αποπομπή Βανς από τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν
Το πιο αξιοσημείωτο μήνυμα της ημέρας ήρθε στις 8:07, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι απαλλάσσει τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς από τον ρόλο του διαπραγματευτή για ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, υποστηρίζοντας ότι «δεν χρειαζόμαστε συμφωνία».
Ο Βανς θα αφοσιωθεί πλέον στην αποκάλυψη της «τεράστιας διαφθοράς» σε πόλεις και πολιτείες που ελέγχουν οι Δημοκρατικοί. Στην πράξη, ο αντιπρόεδρος αποσύρεται από την προσπάθεια τερματισμού ενός πολέμου που ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει αιτία της εκλογικής ήττας.
Η απόφαση ανακοινώθηκε λίγες ώρες αφότου η Wall Street Journal έγραψε ότι ο Βανς ήταν ανοιχτός σε ιδιωτική συνάντηση με τον Μοχσέν Ρεζαΐ, τον σκληροπυρηνικό γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν.
Το New Yorker διερωτάται αν ο Τραμπ φοβήθηκε μια «προδοτική» υποχώρηση, αν και θεωρεί απίθανο ο Βανς, που φαίνεται απελπισμένος να κλείσει μια σύγκρουση η οποία απειλεί τις προεδρικές του φιλοδοξίες, να διαπραγματευόταν σκληρά. Ίσως, προσθέτει ειρωνικά, ο πρόεδρος απλώς ξύπνησε με κακή διάθεση. Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα είναι σαφές: ο αντιπρόεδρος δεν εκφράζει πλέον τη γραμμή του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή.
Ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς σκοπεύει ο Τραμπ να απεμπλακεί από έναν πόλεμο που έχει πλήξει την προεδρία του. Πριν από τις εκλογές είχε αφήσει υπόνοιες για νέα στρατιωτική κλιμάκωση, όμως στο «60 Minutes» δήλωσε ότι δεν βλέπει «κανέναν λόγο» γι' αυτήν.
Αποκλείοντας και νέες μάχες και νέες διαπραγματεύσεις, φαίνεται να επιλέγει μια κατάσταση ενδιάμεση: πίεση στην Τεχεράνη μέσω ναυτικού αποκλεισμού και οικονομικών κυρώσεων, χωρίς την ταπείνωση μιας συμφωνίας με ιρανικούς όρους και χωρίς το σοκ ενός νέου κύματος επιθέσεων στην περιοχή.