«Ερωτικές παγίδες» στην κατασκοπεία: από τους «Ρωμαίους» της Stasi ως τον εκβιασμό της KGB, και το φόντο της υπόθεσης Χουάνγκ

 
Ερωτικές παγίδες

Ενημερώθηκε: 13/11/26 - 10:06

Η φερόμενη «ερωτική παγίδα» γύρω από τον Τζένσεν Χουάνγκ και την παραίτησή του από την ηγεσία της Nvidia, προκαλεί πολιτικές αναταράξεις στην Ουάσιγκτον και φέρνει στο προσκήνιο μια τεχνική που οι μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες.

Στις λεγόμενες «honey traps», μια ερωτική ή σεξουαλική προσέγγιση γίνεται εργαλείο για να στρατολογηθούν πληροφοριοδότες, να αποσπαστούν μυστικά ή να εκβιαστούν πρόσωπα σε ευαίσθητες θέσεις.

Το θέμα εξετάζει σε ανάλυσή του στο Engelsberg Ideas ο Μαρκ Πολυμερόπουλος, πρώην στέλεχος της CIA με 26 χρόνια υπηρεσίας. Όπως εξηγεί, οι υπηρεσίες ψάχνουν τις αδυναμίες των στόχων τους. Στον χώρο αυτό είναι διαδεδομένο το ακρωνύμιο MICE (Money, Ideology, Coercion, Ego), δηλαδή χρήμα, ιδεολογία, εξαναγκασμός και εγωισμός, τα τέσσερα βασικά κίνητρα που οδηγούν κάποιον να συνεργαστεί με ξένη υπηρεσία.

Οι «Ρωμαίοι» της Ανατολικής Γερμανίας

Χαρακτηριστικό παράδειγμα συστηματικής χρήσης της μεθόδου είναι η Ανατολική Γερμανία του Ψυχρού Πολέμου. Ο επικεφαλής της εξωτερικής κατασκοπείας της Stasi, Μάρκους Βολφ, έστελνε άνδρες πράκτορες, τους «Ρωμαίους», να πλησιάζουν γυναίκες που δούλευαν σε ευαίσθητες υπηρεσίες της Δυτικής Γερμανίας. Η προσωπική σχέση ήταν το μέσο για σταδιακή πρόσβαση σε απόρρητα στοιχεία.

Ο Πολυμερόπουλος αναφέρει τον πράκτορα με το ψευδώνυμο «Felix», που εγκαταστάθηκε στη Δυτική Γερμανία τη δεκαετία του 1950 και στρατολόγησε την «Norma», υπάλληλο με πρόσβαση σε πληροφορίες της καγκελαρίας. Σύμφωνα με στοιχεία της CIA, 40 γυναίκες διώχθηκαν στη Δυτική Γερμανία για κατασκοπεία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Ο εκβιασμός της KGB

Διαφορετικό ήταν το σχέδιο της σοβιετικής KGB στην περίπτωση του Τζον Βάσαλ, υπαλλήλου της βρετανικής πρεσβείας στη Μόσχα τη δεκαετία του 1950. Σύμφωνα με τις ιστορικές αναφορές που επικαλείται ο συγγραφέας, φωτογραφήθηκε σε προσωπικές στιγμές με άνδρες, σε συνθήκες που, κατά μεταγενέστερες μαρτυρίες, περιλάμβαναν και χρήση ουσιών.

Η KGB φέρεται να χρησιμοποίησε το υλικό για να τον εκβιάσει, και εκείνος παρέδωσε σημαντικό αριθμό εγγράφων. Παρόμοια ήταν η υπόθεση του Αμερικανού πεζοναύτη Κλέιτον Λόουντρι, που υπηρετούσε στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μόσχα τη δεκαετία του 1980 και στρατολογήθηκε από την KGB έπειτα από ερωτική προσέγγιση.

Γιατί η μέθοδος δεν πετυχαίνει πάντα

Ο πρώην αξιωματούχος της CIA επισημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από το κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον. Επικαλείται Γάλλο αξιωματικό πληροφοριών, ο οποίος υποστήριξε ότι οι εξωσυζυγικές σχέσεις δεν αποτελούν πάντα καλό μέσο εκβιασμού στη γαλλική κοινωνία, αφού η αποκάλυψή τους μπορεί να μην έχει τις συνέπειες που περιμένει μια ξένη υπηρεσία.

Σύμφωνα με μαρτυρίες πρώην στελεχών των αμερικανικών υπηρεσιών, ο εκβιασμός δεν ενδείκνυται ούτε για τη δημιουργία σταθερών, μακροχρόνιων δικτύων πρακτόρων. Ένας πληροφοριοδότης που ενεργεί από ιδεολογία ή για χρήματα μπορεί να αποδειχθεί πιο αξιόπιστος από κάποιον που συνεργάζεται μόνο υπό την απειλή αποκάλυψης των μυστικών του.

Η προσωπική εμπειρία του Πολυμερόπουλου

Ο συγγραφέας κλείνει με ένα περιστατικό που λέει ότι έζησε τη δεκαετία του 1990 στα Βαλκάνια, σε αποστολή συνεργασίας με υπηρεσία πληροφοριών χώρας με κομμουνιστικό παρελθόν. Δύο νεαρές γυναίκες τον πλησίασαν σε διάδρομο ξενοδοχείου και τον κάλεσαν στο δωμάτιό τους, με πρόσχημα ένα χαλασμένο μίνι μπαρ.

Όπως υποστηρίζει, αναγνώρισε την απόπειρα και αποχώρησε. Όταν το ανέφερε αργότερα σε υψηλόβαθμο στέλεχος της τοπικής υπηρεσίας, εκείνος φέρεται να απάντησε χαμογελώντας ότι «είναι η παλιά φρουρά». Η αφήγηση δεν συνοδεύεται από ανεξάρτητη τεκμηρίωση στο άρθρο και χρησιμοποιείται για να δείξει πώς μέθοδοι του Ψυχρού Πολέμου επιβιώνουν ως σήμερα.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ