Στην τελική ευθεία για την ανακοίνωση του κόμματος που προετοιμάζει η Μαρία Καρυστιανού, παρότι μέχρι περίπου τα τέλη του 2025 δήλωνε πως δεν προτίθεται να κάνει κόμμα ή περίπου το διέψευδε.
Η οργανωτική προετοιμασία έχει προχωρήσει αρκετά, δεδομένου ότι ομάδες «σοφών» προετοιμάζουν επιμέρους θέσεις για όλα τα θέματα, με την πιο στενή συνεργάτη της, τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία, να βάζει ορόσημο τον Φεβρουάριο για ανακοινώσεις και τη δημοσιοποίηση του προγράμματος.
Ποιοι είναι αυτοί οι «σοφοί»; Πόσο ικανοί να παρουσιάσουν αξιόπιστες και αξιόμαχες θέσεις; Πόσο ακομμάτιστοι είναι; Πόσο ανεξάρτητοι; Γιατί είναι ικανότεροι από τους σημερινούς; Ουδείς γνωρίζει.
Το μόνο πρόσωπο που ξέρουμε, και στιγμές δείχνει να επισκιάζει και την ίδια την κα Καρυστιανού, είναι η δικηγόρος της και άτυπη εκπρόσωπος επικοινωνίας του υπό διαμόρφωση κόμματος, Μαρία Γρατσία. Μία δικηγόρος η οποία διεκδίκησε πολιτικό ρόλο και πριν την «ταύτισή» της με την Μ. Καρυστιανού.
Η κ. Γρατσία έχει βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας και λόγω της νομικής εκπροσώπησης του Νίκου Παπαδόπουλου, πρώην βουλευτή του κόμματος ΝΙΚΗ, στην υπόθεση της εισβολής στην Εθνική Πινακοθήκη και του βανδαλισμού έργων τέχνης.
Είναι η γυναίκα που καθορίζει εν πολλοίς και το πρόσημο στο πολιτικό εγχείρημα και την εικόνα της κα Καρυστιανού. Ήσσονος σημασίας (εκ πρώτης) αλλά χαρακτηριστικό ότι η φωτογράφηση της Μ. Καρυστιανού για το κυπριακό
περιοδικό DownTown, επιλέχθη το γραφείο της κας Γρατσία που πρόσφερε ένα ιδανικό για την περίσταση φόντο - πρόσημο, μια γωνιά με αγιογραφίες.
Η ίδια η κα Καρυστιανού, σαφώς πιο άπειρη από την Μ. Γρατσία αλλά με ισχυρή επιδραστικότητα στους πολίτες έχει αναγορεύσει την «κάθαρση» και το «φως» ως (πολιτικό και κοινωνικό) ευαγγέλιό της. Έννοιες πολυχρησιμοποιημένες στην πολιτική μας σκηνή, κατάφερε να τις «ανανεώσει» με λόγο περίτεχνα ασαφές.
Η «δεξιά ή αριστερή» ιδεολογία, είναι παρωχημένα», «Το κοινωνικό εγχείρημα είναι πάνω από δεξιά και αριστερά». Η ιδεολογία του «κινήματος» είναι: «αγαπάμε τους πάντες», θέλουμε να «πηγαίνουν όλοι καλά»: η κάθαρση της χώρας, η αξιοκρατία, η ισονομία, το να είμαστε όλοι καλά». Και «αν η πολιτική κέρδιζε τη χαμένη αίγλη της και προτασσόταν η προσφορά προς τα κοινά, ίσως άλλαζαν τα πράγματα».
Παράλληλα, με την παραδοχή της δημιουργίας του κόμματος -και υπό την πίεση των πολλών αναφορών- άρχισαν να γίνονται ορατές πλευρές της δράσης της κας Καρυστιανού που δε συνάδουν με την «κάθαρση» και το «φως».
Τι ακριβώς θα αλλάξει η κα Καρυστιανού; Το Σύνταγμα, την οικονομική πολιτική, τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό; Τις διεθνείς συμμαχίες; Τι ακριβώς; Από ό,τι λεει, ο,τιδήποτε σχετίζεται με το «παλιό σύστημα».
Ενώ διέψευδε κατηγορηματικά τα περί κόμματος, περιόδευε ανά την Ελλάδα ως πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων προχωρούσε σε σχετικές ζυμώσεις και διαμόρφωνε πυρήνες του νέου κόμματος.
Για παράδειγμα, τον Ιούνιο του 2025, μιλώντας στη Ράνια Τζίμα, δήλωνε κατηγορηματικά ότι δεν θα πολιτευτεί, ενώ μετέπειτα χαρακτήριζε fake news τα περί ίδρυσης κόμματος διαψεύδοντας τον Νίκο Καραχάλιο.
Αυτό όμως που προκάλεσε τεράστια έκπληξη ήταν το ζήτημα του χειρισμού της παραίτησης της από το Σύλλογο Θυμάτων των Τεμπών. Ενώ στο σχετικό αίτημα της πλειοψηφίας, ζητούσε «ένα απλό email» προκειμένου να υποβάλλει την παραίτηση, όταν αυτό της επιδόθηκε το χαρακτήρισε «ανεπαρκές» ενώ άφησε αιχμές σοβαρές σε βάρος του ΔΣ.
Απ' ό,τι φαίνεται από το κείμενό της ήταν κάτι που δεν ήθελε. Αυτό που μένει από την ανακοίνωσή της είναι οι υπαινιγμοί σε βάρος των πέντε μελών του ΔΣ του Συλλόγου (τα άλλα δύο μέλη είναι η ίδια και ο γιός της). Φτάνει κανείς στους υπαινιγμούς αφού προσπεράσει την αυτοαναφορικότητα, τη διπλοπροσωπία, τις νομικίστικες προσεγγίσεις ενός καθαρά ηθικού θέματος και την προβολή του εαυτού της ως αυθεντία στο χειρισμό του θέματος της δικαίωσης των θυμάτων.
Επειδή η ίδια έχει αναγορεύσει την «κάθαρση» και το «φως» ως (πολιτικό και κοινωνικό) ευαγγέλιό της, οφείλει ακόμη και εκ των υστέρων να αποσαφηνίσει όλους τους υπαινιγμούς, διαφορετικά εκτίθεται η ίδια. Γεγονός πάντως είναι ό,τι πλην ενός ουδείς άλλος συγγενείς φαίνεται να την ακολουθεί στο πολιτικό της εγχείρημα. Αρκετοί μάλιστα της καταλογίζουν και ευθύνες ως προς το νομικό και πολιτικό χειρισιμό στην υπόθεση δικαίωσης της μνήμης των ανθρώπων τους.
Ταυτόχρονα επιδέξια χειρίζεται την κριτική στην πολιτική της παρουσία, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως θύμα επίθεσης για να την αναχαιτίσει. Άλλωστε στο κοινό που απευθύνεται τέτοιες «ιστορίες» έχουν πέραση...
«Για να σιωπήσω, μου έχουν προσφερθεί και τίτλοι και πολλά χρήματα…» Ποιοι; Πότε; Άγνωστο. Καταγγελίες χωρίς ονόματα και διευθύνσεις... που εξάπτουν τη λαϊκή φαντασία.
Και γενναία στη μάχη με το σύστημα και ακτάβλητη... όπως όλοι οι σωτήρες...