Στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 πεθαίνει πάμπτωχος στον Πειραιά, μια από τις πιο αγνές και ανιδιοτελείς μορφές της Επαναστάσεως του 1821, ο Στρατηγός Νικήτας (ή Νικηταράς) Σταματελόπουλος, πιο γνωστός σε όλους τους Έλληνες με το προσωνύμιο «Τουρκοφάγος».
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, σημειώθηκε η άλωση της Τριπόλεως, Τριπολιτσάς κατά την Πελοποννησιακή ντοπιολαλιά, γεγονός που αποτελεί και τη σπουδαιότερη επιτυχία των Ελλήνων κατά τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως του 1821 κατά των Οθωμανών Τούρκων, μόλις 6,5 μήνες από την έναρξή της!
Στις 22 Σεπτεμβρίου 480 π.Χ. διεξήχθη η Ναυμαχία της Σαλαμίνος, που έμεινε στην Ιστορία, καθότι σταμάτησε οριστικώς την προς Δυσμάς επέκταση της Περσικής Αυτοκρατορίας, «περιορίζοντάς» την πλέον σε μία αυστηρώς ασιατική δύναμη.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 σημειώθηκε στην τότε κατεχόμενη από τις δυνάμεις της Ναζιστικής Γερμανίας και της Φασιστικής Ιταλίας Αθήνα, το πρώτο σημαντικό σαμποτάζ από την Πανελλήνιο Ένωση Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ).
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1942, στη Μέση Ανατολή, ο Συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες αναλαμβάνει επισήμως τη Διοίκηση του «Ιερού Λόχου» και τον οδηγεί στην Ιστορία, ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου 1945 η Μονάδα διαλύεται επισήμως στην Αθήνα.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1922, ολοκληρώθηκε η καταστροφή της Σμύρνης και γενικότερα του ξεριζωμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ημερομηνία που μεταγενεστέρως καθιερώθηκε να τιμάται ως «Ημέρα Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού»
Στην πράξη ο ΕΔΕΣ ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, από το 1942 και εντεύθεν, κυρίως στην Ήπειρο γενέτειρα του Συνταγματάρχη Ν. Ζέρβα, αλλά και σε άλλες περιοχές της κατεχόμενης Ελλάδος. Σε γενικές γραμμές, μπορεί να λεχθεί, ότι ο ΕΔΕΣ αντιπροσώπευε τον αστικό, φιλελεύθερο πολιτικό κόσμο.
Στις 5-6 Σεπτεμβρίου 1922 ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η αποχώρηση από τη Μικρά Ασία και των τελευταίων Ελλήνων στρατιωτών, τμημάτων του Γ’ Σώματος Στρατού (Γ’ΣΣ), που αποχώρησαν από το λιμάνι της Αρτάκης.
Το βράδυ 6 προς 7 Σεπτεμβρίου 1955 ξέσπασε το φοβερό πογκρόμ των Τούρκων κατά του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως, που έμεινε έκτοτε στην ιστορία ως «Σεπτεμβριανά»
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, ο τότε Βασιλεύς της χώρας Όθων Α’ παραχωρεί το πρώτο Σύνταγμα, ως αποτέλεσμα ενός πολιτικο-στρατιωτικού Κινήματος που είχε ξεσπάσει καθώς μέχρι τότε ο Βασιλεύς κυβερνούσε ως απόλυτος μονάρχης, χωρίς να λογοδοτεί κατ’ ουδένα τρόπο στους υπηκόους του ως «ελέω Θεού Μονάρχης».
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1877 φεύγει από τη ζωή, πλήρης ημερών, σε ηλικία 84 ετών, μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, ο Μπουρλιοτέρης του Αγώνα, Ναύαρχος Κωνσταντής Κανάρης, εν ενεργεία Πρωθυπουργός της χώρας τη στιγμή του θανάτου του.
Στης 1 Σεπτεμβρίου 1939 η Ναζιστική Γερμανία επιτίθεται αιφνιδιαστικώς στην Πολωνία, γεγονός που αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για να ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, στο πλαίσιο υλοποιήσεως των όρων του Μυστικού Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ενώσεως
Τις βραδινές ώρες της 29 προς 30 Αυγούστου 1949 πραγματοποιήθηκε η τελική έφοδος του Εθνικού Στρατού προς κατάληψη του στρατηγικής σημασίας υψώματος «Κάμενικ» στο Γράμμο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να αναγκασθούν τα υπολείμματα του λεγόμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας» (ΔΣΕ) να περάσουν στην Αλβανία για να γλυτώσουν.
Στις 27 Αυγούστου 1922 ημέρα της καταστροφής της πρωτεύουσας της Ιωνίας της χιλιοτραγουδισμένης Σμύρνης από τους Τούρκους, που περιγράψαμε στο χθεσινό μας σημείωμα, την ίδια μέρα υπέστη μαρτυρικό θάνατο ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, ο νεότερος ίσως Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κατά κόσμο Χρυσόστομος Καλαφάτης.
Όταν τον Μάρτιο του 1821 ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση η Οθωμανική Υψηλή Πύλη αποφάσισε να στείλει στρατεύματα στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα, υπό την ηγεσία των Ομέρ Βρυώνη και Κιοσέ Μεχμέτ, για να καταπνίξουν στο διάβα τους όλες τις επαναστατικές εστίες με στόχο να φτάσουν στην Πελοπόννησο και εκεί να την έχουν εξαλείψει ολοκληρωτικώς.
Στις 25 Αυγούστου 1898 σημειώθηκαν οι μεγάλες σφαγές των Κρητικών του Ηρακλείου από τους Οθωμανούς Τούρκους του νησιού, κάτι που είχε μία αλληλουχία γεγονότων πίσω του.
Στις 31 Ιουλίου 1920, δολοφονείται στην Αθήνα ο διπλωμάτης, πολιτικός, διανοητής, λογοτέχνης, δημοτικιστής, στέλεχος του Μακεδονικού Αγώνα, σπουδαίος μαχητής του Ελληνισμού Ίων Δραγούμης από Βενιζελικούς παρακρατικούς, μία ενέργεια που συνταράσσει όλους τους Έλληνες, προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις, γεγονός που θα οδηγήσει λίγο αργότερα σε εκλογές και την πτώση της κυβερνήσεως Βενιζέλου.
Στις 30 Ιουλίου 1920, στο Παρίσι, στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών, (Gare de Lyon) γίνεται απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου από δύο αντιφρονούντες Έλληνες απότακτους αξιωματικούς, δύο μόλις μέρες μετά την θριαμβευτική για τον ίδιο και την Ελλάδα, υπογραφή από μέρους του της Συνθήκης Ειρήνης των Σεβρών, και ενώ ο Ελληνικός Στρατός πολεμούσε στη Μικρά Ασία.
Στις 26 Ιουλίου 1822 ξεκίνησε η Μάχη στα Δερβενάκια της Πελοποννήσου, όπου οι Ελληνικές δυνάμεις, υπό την ηγεσία του Στρατηγού Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, κατανίκησαν τις Οθωμανικές (τουρκικές) δυνάμεις του Δράμαλη Πασά, μία νίκη που έμεινε στην ιστορία ως «η σφαγή του Δράμαλη».
