Στις 16 Οκτωβρίου 1975, ξεκίνησε στην Αθήνα η «Δίκη του Πολυτεχνείου», όπως ονομάστηκε «δημοσιογραφικά» από τον τύπο της εποχής, για όσους πρωταγωνίστησαν στην αιματηρή καταστολή της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973, όχι μόνο στο χώρο του Ιδρύματος αλλά και σε ολόκληρη την Αθήνα.
Στις 14 Οκτωβρίου 1904, την επομένη του ηρωικού θανάτου του πρωτεργάτη του Μακεδονικού Αγώνα Ανθυπολοχαγού (Πυροβολικού) Παύλου Μελά, Βούλγαροι Κομιτατζήδες αποκεφάλισαν και έκαψαν την ηρωική 20χρονη δασκάλα του Μακεδονικού Αγώνα, Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, μέσα στο σπίτι της, στο χωριό Γευγελή, μετά από σκληρή 4ωρης διάρκειας μάχη, που έδωσε η ίδια μαζί με άλλους πέντε συναγωνιστές της!
Στις 13 Οκτωβρίου 1944, απελευθερώθηκε ο Πειραιάς από τους Γερμανούς κατακτητές αφού είχε προηγηθεί η λεγόμενη «Μάχη της Ηλεκτρικής», δηλαδή του Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας του Κερατσινίου, όπως λεγόταν τότε, από μικτή δύναμη ανταρτών του ΕΛΑΣ Πειραιώς και του προσωπικού του Σταθμού, που είχε νεκρούς και τραυματίες και από τις δύο πλευρές.
Στις 13 Οκτωβρίου 1904 σκοτώθηκε πολεμώντας πολυπληθέστερες δυνάμεις του Οθωμανικού Στρατού ο Πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και Γενικός Αρχηγός των ελληνικών ανταρτικών σωμάτων στη Δυτική Μακεδονία Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού Παύλος Μελάς στο χωριό Στάτιστα της Καστοριάς, που σήμερα έχει μετονομαστεί τιμητικώς σε χωριό Μελά.
Στις 9 Οκτωβρίου 1912 σημειώθηκε η Μάχη των Στενών του Σαρανταπόρου, η πρώτη και πιο ουσιαστική μείζων σύγκρουση στην ξηρά, μεταξύ των Ελλήνων και των Οθωμανών Τούρκων, που έκρινε ουσιαστικώς τον χερσαίο αγώνα υπέρ των Ελλήνων, στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, «ανοίγοντάς» τους έτσι τον δρόμο για την προς βορρά νικηφόρα προέλασή τους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας!
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη ναυμαχία της Ναυπάκτου συμμετείχε ως αξιωματικός του πλοίου «Μαρκησία» ο μεγάλος Ισπανός συγγραφέας Μιγκέλ ντε Θερβάντες ο οποίος έχασε το αριστερό του χέρι αλλά με το δεξί – το «καλό» του χέρι θα μας χαρίσει τον «Δον Κιχώτη» και θα περάσει στην Αθανασία.
Στις 4 Οκτωβρίου 1919 ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στην Ξάνθη, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια, ενσωματώνοντάς της οριστικώς στη χώρα, με μία μικρή διακοπή στη διάρκεια της Κατοχής από τις δυνάμεις του Άξονος (1941-44), όπου η περιοχή (η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, εκτός του Έβρου, που παρέμεινε υπό Γερμανικό έλεγχο) κατελήφθη εκ νέου από τους Βούλγαρους!
Στις 3 Οκτωβρίου του 42 π.Χ. διεξήχθη η πρώτη Μάχη των Φιλίππων στην Καβάλα, όπου οι Ρωμαίοι Μάρκος Αντώνιος και Οκταβιανός επικρατούν των δολοφόνων του Καίσαρα, Βρούτου και Κάσσιου, με τον τελευταίο να αυτοκτονεί.
Στις 1 Οκτωβρίου 331 π.Χ., που θεωρείται από όλους τους ιστορικούς μία συμβατική, κατά προσέγγιση ημερομηνία, σημειώθηκε η τρίτη αποφασιστική μάχη και νίκη του Έλληνα Μακεδόνα Στρατηλάτη Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά του Βασιλέα των Περσών Δαρείου, μετά τις αντίστοιχες θριαμβευτικές για τους Έλληνες μάχες στο Γρανικό ποταμό και την Ισσό.
Στις 1 Οκτωβρίου 1960, η Κύπρος εορτάζει την ανεξαρτησία της και την 66η επέτειο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το παράδοξο είναι ότι αν και η επέτειος αυτή εορτάζεται σήμερα, εντούτοις η 1η Οκτωβρίου δεν έχει καμία σχέση με την επέτειο ανεξαρτησίας της Μεγαλονήσου, η οποία κανονικώς απέκτησε την Ανεξαρτησία της στις 16 Αυγούστου 1960.
Το διάστημα 28 Σεπτεμβρίου – 1 Οκτωβρίου 1922 υπογράφεται το Πρωτόκολλο των Μουδανιών, που αποτελεί, τρόπον τινά, προπομπό της Συνθήκης της Λωζάννης, καθώς με το προαναφερθέν Πρωτόκολλο ορίζεται ο ποταμός Έβρος ως το κατά ξηρά σύνορο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ως προς τα χερσαία σύνορά τους.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1941 οι Βούλγαροι κατακτητές ξεκινούν τις φοβερές σφαγές και πνίγουν στο αίμα τους εξεγερθέντες κατοίκους της Δράμας και των άλλων χωριών του νομού, σε ένα λουτρό αίματος που διήρκεσε σχεδόν μία εβδομάδα!
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1905 απαγχονίζεται από τους Οθωμανούς Τούρκους στο Μοναστήρι ο Μακεδονομάχος Κωνσταντίνος Χρήστου πιο γνωστός με το αγωνιστικό ψευδώνυμο «Καπετάν Κώττας», ένας σκληροτράχηλος πολεμιστής ταγμένος από πολύ μικρός και από πολύ νωρίς στα ελληνικά ιδεώδη!
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 πεθαίνει πάμπτωχος στον Πειραιά, μια από τις πιο αγνές και ανιδιοτελείς μορφές της Επαναστάσεως του 1821, ο Στρατηγός Νικήτας (ή Νικηταράς) Σταματελόπουλος, πιο γνωστός σε όλους τους Έλληνες με το προσωνύμιο «Τουρκοφάγος».
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, σημειώθηκε η άλωση της Τριπόλεως, Τριπολιτσάς κατά την Πελοποννησιακή ντοπιολαλιά, γεγονός που αποτελεί και τη σπουδαιότερη επιτυχία των Ελλήνων κατά τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως του 1821 κατά των Οθωμανών Τούρκων, μόλις 6,5 μήνες από την έναρξή της!
Στις 22 Σεπτεμβρίου 480 π.Χ. διεξήχθη η Ναυμαχία της Σαλαμίνος, που έμεινε στην Ιστορία, καθότι σταμάτησε οριστικώς την προς Δυσμάς επέκταση της Περσικής Αυτοκρατορίας, «περιορίζοντάς» την πλέον σε μία αυστηρώς ασιατική δύναμη.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 σημειώθηκε στην τότε κατεχόμενη από τις δυνάμεις της Ναζιστικής Γερμανίας και της Φασιστικής Ιταλίας Αθήνα, το πρώτο σημαντικό σαμποτάζ από την Πανελλήνιο Ένωση Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ).
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1942, στη Μέση Ανατολή, ο Συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες αναλαμβάνει επισήμως τη Διοίκηση του «Ιερού Λόχου» και τον οδηγεί στην Ιστορία, ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου 1945 η Μονάδα διαλύεται επισήμως στην Αθήνα.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1922, ολοκληρώθηκε η καταστροφή της Σμύρνης και γενικότερα του ξεριζωμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ημερομηνία που μεταγενεστέρως καθιερώθηκε να τιμάται ως «Ημέρα Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού»
Στην πράξη ο ΕΔΕΣ ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, από το 1942 και εντεύθεν, κυρίως στην Ήπειρο γενέτειρα του Συνταγματάρχη Ν. Ζέρβα, αλλά και σε άλλες περιοχές της κατεχόμενης Ελλάδος. Σε γενικές γραμμές, μπορεί να λεχθεί, ότι ο ΕΔΕΣ αντιπροσώπευε τον αστικό, φιλελεύθερο πολιτικό κόσμο.
