Στις 31 Ιουλίου 1920, δολοφονείται στην Αθήνα ο διπλωμάτης, πολιτικός, διανοητής, λογοτέχνης, δημοτικιστής, στέλεχος του Μακεδονικού Αγώνα, σπουδαίος μαχητής του Ελληνισμού Ίων Δραγούμης από Βενιζελικούς παρακρατικούς, μία ενέργεια που συνταράσσει όλους τους Έλληνες, προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις, γεγονός που θα οδηγήσει λίγο αργότερα σε εκλογές και την πτώση της κυβερνήσεως Βενιζέλου.
Στις 30 Ιουλίου 1920, στο Παρίσι, στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών, (Gare de Lyon) γίνεται απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου από δύο αντιφρονούντες Έλληνες απότακτους αξιωματικούς, δύο μόλις μέρες μετά την θριαμβευτική για τον ίδιο και την Ελλάδα, υπογραφή από μέρους του της Συνθήκης Ειρήνης των Σεβρών, και ενώ ο Ελληνικός Στρατός πολεμούσε στη Μικρά Ασία.
Στις 26 Ιουλίου 1822 ξεκίνησε η Μάχη στα Δερβενάκια της Πελοποννήσου, όπου οι Ελληνικές δυνάμεις, υπό την ηγεσία του Στρατηγού Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, κατανίκησαν τις Οθωμανικές (τουρκικές) δυνάμεις του Δράμαλη Πασά, μία νίκη που έμεινε στην ιστορία ως «η σφαγή του Δράμαλη».
Τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου 1974, με το «προεδρικό» αεροσκάφος της Γαλλικής Αεροπορίας, που του είχε διαθέσει ειδικώς για το σκοπό αυτό ο προσωπικός φίλος του τότε Πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εστέν, έφτασε στην Αθήνα ο πρώην Πρωθυπουργός και αυτοεξόριστος στο Παρίσι Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά από «πρόσκληση» της ίδιας της στρατιωτικής χούντας των Αθηνών
Τη νύχτα 21 προς 22 Ιουλίου 1974 πραγματοποιήθηκε η αποστολή «Νίκη» με την αερομεταφορά από τη Σούδα στην Κύπρο, με μεταφορικά αεροσκάφη Noratlas της 354 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών (354 ΜΤΜ), των ανδρών της Α’ Μοίρας Καταδρομών (Α’ΜΚ), που έδρευε τότε στο Μάλεμε Χανίων προς ενίσχυση των εκεί μαχόμενων τμημάτων του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) και της Ελληνικής Δυνάμεως Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) εναντίον των Τούρκων εισβολέων.
Στις 15 Ιουλίου 1974 εκδηλώνεται το άφρον χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο, που αποσκοπούσε και πέτυχε προσωρινώς – την ανατροπή και απομάκρυνση από τη θεσμική πολιτική του θέση, του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ’.
Στις 14 Ιουλίου 1789 σημειώθηκε η πτώση της Βαστίλης στο Παρίσι, στη διάρκεια της Γαλλικής Επαναστάσεως, που αφορούσε κατά βάση την ένοπλη κατάληψη των φυλακών της «Βαστίλης του Αγίου Αντωνίου», συμφώνως με την επίσημη ονομασία, από τον επαναστατημένο όχλο, προκειμένου αυτός να οπλιστεί με τα όπλα και πυρομαχικά που φυλάσσονταν εκεί.
Στις 12 Ιουλίου 1920 ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται απελευθερωτής στην Ανδριανούπολη, την παλαιά Οθωμανική πρωτεύουσα και κέντρο του Ελληνισμού στη Θράκη.
Στις 11 Ιουλίου 1908, ξεσπά η Επανάσταση των Νεότουρκων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, γεγονός που σηματοδοτεί και τη λήξη του Μακεδονικού αγώνα, που είχε ξεκινήσει τον Ιούλιο 1903.
Η επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Χάσκυ», η πρώτη προσπάθεια των Συμμάχων να θέσουν πόδα στην ηπειρωτική Ευρώπη, εναντιον των δυνάμεων του Άξονος, εξορμώντας από τη Βόρειο Αφρική, ήταν πλέον γεγονός.
Στις 6-8 Ιουλίου 1827 έχουμε τη Συνθήκη του Λονδίνου, την επονομαζόμενη και «Ιουλιανή Συνθήκη», με την οποία αναγνωρίζεται για πρώτη φορά επισήμως, η αυτονομία της Ελλάδος, παραμένοντας όμως υποτελής στον Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στις 7 Ιουλίου 1869 (με το ισχύον τότε «παλαιό» ημερολόγιο) γεννήθηκε στην Κέρκυρα ο Αντιστράτηγος Ξενοφών Στρατηγός, ένας από τους πιο σημαντικούς στρατιωτικούς, πολιτικούς και συγγραφείς της εποχής του, ο οποίος δικάστηκε ως ένας από τους πρωταιτίους της Μικρασιατικής Καταστροφής («Δίκη των Έξι») και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, για να αμνηστευτεί στη συνέχεια.
Στις 3 Ιουλίου 1976, τις πρώτες μεσημεριανές ώρες, ξεκίνησε η «Επιχείρηση Αστροπελέκι» των Ισραηλινών δυνάμεων, δηλαδή η επιτυχής επιδρομή των επίλεκτων Ισραηλινών κομάντος στο διεθνές αεροδρόμιο Έντεμπε, της πρωτεύουσας της Ουγκάντα Καμπάλα, που είχε ως αντικειμενικό σκοπό την απελευθέρωση των ομήρων των Αράβων και Γερμανών τρομοκρατών
Το διήμερο 28-29 Ιουνίου 1913 απελευθερώνονται οι Σέρρες από τον προελαύνοντα Ελληνικό Στρατό, μετά από σκληρότατες μάχες με τον υποχωρούντα βουλγαρικό Στρατό.
Στις 28 Ιουνίου 1914 σημειώθηκε η δολοφονία του Διαδόχου της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων Αρχιδουκός Φραγκίσκου - Φερδινάνδου και της συζύγου του Δουκίσσης του Χόενμπεργκ Σοφίας, από τον Σερβοβόσνιο «αναρχικό» Γκαβρίλο Πρίντσιπ και την εξαμελή ομάδα του, με φυσικό αυτουργό τον ίδιο.
Η ενέργεια αυτή των Σοβιετικών θεωρείται η πρώτη πράξη του «Ψυχρού πολέμου» που ακολούθησε μέχρι το 1989, καθώς πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η πρώτη παρόμοια ενέργεια είναι ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος (1946-1949), όπου όμως εκεί δεν είχαμε άμεση Σοβιετική εμπλοκή, σε αντίθεση με τον αποκλεισμό του Βερολίνου, όπου εκεί υπήρξε ευθεία εμπλοκή των Σοβιετικών εναντίον των τριών Δυτικών (πρώην) συμμάχων τους.
Στις 20-22 Ιουνίου 1824 σημειώθηκε η φοβερή καταστροφή των Ψαρών, που προκάλεσε τον εξανδραποδισμό των κατοίκων της, όσων τουλάχιστον διασώθηκαν από το λεπίδι των Οθωμανών Τούρκων σφαγέων του νησιού, που συγκλόνισε όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και ολόκληρο τον πολιτισμένο – τότε – κόσμο!
Στις 16 Ιουνίου 1913 με το παλαιό, ισχύον τότε, ημερολόγιο (ή 29 Ιουνίου με το νέο), η Βουλγαρία επιτίθεται κατά των ελληνικών και σερβικών θέσεων, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί μετά το πέρας του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, προκαλώντας έτσι την έναρξη του Β' Βαλκανικού Πολέμου.
Στις 14 Ιουνίου 1821 πραγματοποιήθηκε η άλωση του Λάλα, ενός ημιορεινού χωριού της Ολυμπίας, που κατοικείτο από Μουσουλμάνους Αλβανούς, η πολιορκία του οποίου είχε ξεκινήσει από τις ελληνικές δυνάμεις στις 9 Ιουνίου 1821.
Η καταστροφή του Διστόμου εκτιμάται από πολλούς ως μία από τις πλέον ειδεχθείς και απρόκλητες σφαγές, από τις περισσότερες από 90 που προκάλεσαν στη διάρκεια της τριπλής Κατοχής της Ελλάδος (1941-44) οι δυνάμεις του Άξονος, ιδίως της Ναζιστικής Γερμανίας!
