Στις 11 Νοεμβρίου 1912, οι Ελληνικές δυνάμεις αποβιβάζονται στο νησί της Χίου, και την επομένη ημέρα, 12 Νοεμβρίου 1912, σαν σήμερα δηλαδή, εισέρχονται θριαμβευτικά στην πρωτεύουσα του νησιού που την απελευθερώνουν από την Οθωμανική κατοχή.
Αυτό το κύμα ανεξέλεγκτης βίας εναντίον των Εβραίων που ξέσπασε στη «Νύχτα των Κρυστάλλων», εξαπλώθηκε σε όλη τη Ναζιστική Γερμανία, στην Αυστρία που με το «Άνσλους» είχε προσαρτηθεί και ενωθεί με τη Γερμανία, καθώς και τις γερμανόφωνες περιοχές της Σουδητίας, στην Τσεχοσλοβακία, που λίγο καιρό νωρίτερα είχε καταληφθεί αναιμάκτως από τα γερμανικά στρατεύματα!
Στις 9 Νοεμβρίου 1989, μετά από 28 χρόνια από την έναρξη της κατασκευής του, έπεσε το «Τείχος του Αίσχους» που χώριζε το Βερολίνο στα δύο και κατ’ επέκταση ένα λαό, τις δύο τότε Γερμανίες και ολόκληρη την ψυχροπολεμική Ευρώπη.
Το θλιβερό αυτό συμβάν της συγκρούσεως, ουσιαστικώς εμβολισμού, του επιβατικού-οχηματαγωγού πλοίου Ε/Γ-Ο/Γ «ΣΑΜΑΙΝΑ» με την πυραυλάκατο «ΚΩΣΤΑΚΟΣ», έγινε στο βορειοανατολικό άκρο της Σάμου, στα ανοιχτά του ακρωτηρίου του Αγ. Κωνσταντίνου, στη θαλάσσια περιοχή «Αυλάκια», στις 18:35, της 4 Νοεμβρίου 1996, και το σχετικό σήμα έφθασε στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού στις 19:20 της ίδιας μέρας!
Χαρακτηριστικό της σπουδής με την οποία ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες είναι το ότι η ανακοίνωση της ετυμηγορίας στους καταδικασθέντες, που βρίσκονταν στις φυλακές «Αβέρωφ» και η εκτέλεση της ποινής τους στο Γουδή, έγινε αυθημερόν και με διαφορά μόλις 2,5 ωρών!
Στις 29 Οκτωβρίου 1912, η ελληνική διοίκηση, δηλαδή το ελληνικό στρατηγείο που είχε ήδη εγκατασταθεί στην άρτι απελευθερωθείσα από τις 26 Οκτωβρίου 1912 Θεσσαλονίκη, απαγόρευσε την υπό τον Υποστράτηγο Θεοδωρώφ επίλεκτη 7η Βουλγαρική Μεραρχία να εισέλθει και αυτή στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας.
Αυτό δε που έχει ιδιαίτερη αξία να επισημανθεί, γιατί – πιστεύουμε – εξηγεί πάρα πολλά, η 28η Οκτωβρίου 1940, από το πρώτο έτος της τριπλής Κατοχής, επιβλήθηκε από τον ίδιο τον Ελληνικό λαό – de facto – γιατί de iure δεν γινόταν αφού υπήρχε η κατοχική δοσιλογική κυβέρνηση, ως εθνική εορτή!
Στις 26 Οκτωβρίου 1912 απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον Οθωμανικό ζυγό, από τον προελαύνοντα Ελληνικό Στρατό, ο οποίος με την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων του Α’ Βαλκανικού πολέμου, στις 5 Οκτωβρίου 1912, ξεκίνησε από τη Θεσσαλία που ήταν τότε τα σύνορα Ελλάδος και Οθωμανικής Τουρκίας, και μέσα σε 20 μόλις μέρες πετυχαίνοντας διαδοχικές νίκες, έφτασε στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας!
Στη Μάχη του Ελ Αλαμέϊν συμμετείχε και τμήμα του Ελληνικού Στρατού, όπως αυτός είχε ανασυγκροτηθεί στη Μέση Ανατολή, μετά την κατάληψη της χώρας από τις δυνάμεις του Άξονος και την πτώση της Κρήτης, μετά τα τέλη Μαΐου 1941.
Στις 18 Οκτωβρίου 1912 σημειώθηκε η βύθιση του παροπλισμένου θωρηκτού του Οθωμανικού Ναυτικού «Φετίχ Μπουλέντ», στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, από το τορπιλλοβόλο «Νο.11» του τότε Βασιλικού Ναυτικού, με κυβερνήτη του τον Υποπλοίαρχο Νικόλαο Βότση ΒΝ
Στις 17 Οκτωβρίου 1918 πραγματοποιήθηκε στον κόλπο του Μούδρου της Λήμνου η συνάντηση για την υπογραφή της λεγόμενης «Συνθήκης (ή Συμφωνίας) του Μούδρου», με αντισυμβαλλόμενα μέλη, αφενός τους Συμμάχους της «Αντάντ» (Entente), μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αφετέρου δε την Οθωμανική Τουρκία για το τέλος των μεταξύ τους συγκρούσεων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (Α’ΠΠ) στο Μακεδονικό μέτωπο και γενικότερα την Ανατολική Μεσόγειο.
Στις 16 Οκτωβρίου 1975, ξεκίνησε στην Αθήνα η «Δίκη του Πολυτεχνείου», όπως ονομάστηκε «δημοσιογραφικά» από τον τύπο της εποχής, για όσους πρωταγωνίστησαν στην αιματηρή καταστολή της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973, όχι μόνο στο χώρο του Ιδρύματος αλλά και σε ολόκληρη την Αθήνα.
Στις 14 Οκτωβρίου 1904, την επομένη του ηρωικού θανάτου του πρωτεργάτη του Μακεδονικού Αγώνα Ανθυπολοχαγού (Πυροβολικού) Παύλου Μελά, Βούλγαροι Κομιτατζήδες αποκεφάλισαν και έκαψαν την ηρωική 20χρονη δασκάλα του Μακεδονικού Αγώνα, Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, μέσα στο σπίτι της, στο χωριό Γευγελή, μετά από σκληρή 4ωρης διάρκειας μάχη, που έδωσε η ίδια μαζί με άλλους πέντε συναγωνιστές της!
Στις 13 Οκτωβρίου 1944, απελευθερώθηκε ο Πειραιάς από τους Γερμανούς κατακτητές αφού είχε προηγηθεί η λεγόμενη «Μάχη της Ηλεκτρικής», δηλαδή του Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας του Κερατσινίου, όπως λεγόταν τότε, από μικτή δύναμη ανταρτών του ΕΛΑΣ Πειραιώς και του προσωπικού του Σταθμού, που είχε νεκρούς και τραυματίες και από τις δύο πλευρές.
Στις 13 Οκτωβρίου 1904 σκοτώθηκε πολεμώντας πολυπληθέστερες δυνάμεις του Οθωμανικού Στρατού ο Πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και Γενικός Αρχηγός των ελληνικών ανταρτικών σωμάτων στη Δυτική Μακεδονία Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού Παύλος Μελάς στο χωριό Στάτιστα της Καστοριάς, που σήμερα έχει μετονομαστεί τιμητικώς σε χωριό Μελά.
Στις 9 Οκτωβρίου 1912 σημειώθηκε η Μάχη των Στενών του Σαρανταπόρου, η πρώτη και πιο ουσιαστική μείζων σύγκρουση στην ξηρά, μεταξύ των Ελλήνων και των Οθωμανών Τούρκων, που έκρινε ουσιαστικώς τον χερσαίο αγώνα υπέρ των Ελλήνων, στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, «ανοίγοντάς» τους έτσι τον δρόμο για την προς βορρά νικηφόρα προέλασή τους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας!
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη ναυμαχία της Ναυπάκτου συμμετείχε ως αξιωματικός του πλοίου «Μαρκησία» ο μεγάλος Ισπανός συγγραφέας Μιγκέλ ντε Θερβάντες ο οποίος έχασε το αριστερό του χέρι αλλά με το δεξί – το «καλό» του χέρι θα μας χαρίσει τον «Δον Κιχώτη» και θα περάσει στην Αθανασία.
Στις 4 Οκτωβρίου 1919 ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στην Ξάνθη, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια, ενσωματώνοντάς της οριστικώς στη χώρα, με μία μικρή διακοπή στη διάρκεια της Κατοχής από τις δυνάμεις του Άξονος (1941-44), όπου η περιοχή (η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, εκτός του Έβρου, που παρέμεινε υπό Γερμανικό έλεγχο) κατελήφθη εκ νέου από τους Βούλγαρους!
Στις 3 Οκτωβρίου του 42 π.Χ. διεξήχθη η πρώτη Μάχη των Φιλίππων στην Καβάλα, όπου οι Ρωμαίοι Μάρκος Αντώνιος και Οκταβιανός επικρατούν των δολοφόνων του Καίσαρα, Βρούτου και Κάσσιου, με τον τελευταίο να αυτοκτονεί.
