Στην εποχή της ΤΝ, η αποτροπή δεν εξαρτάται πλέον μόνο από όπλα και προθέσεις. Εξαρτάται εξίσου από την ικανότητα ενός κράτους να προστατεύει την αξιοπιστία του πληροφοριακού του περιβάλλοντος – ακόμη και όταν αυτό δέχεται συντονισμένη, ψηφιακή επίθεση.
Το τριμερές σχέδιο στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν ανακοινώνει τη συγκρότηση μιας τυπικής «κοινής δύναμης» με ενιαία διοίκηση· οικοδομεί όμως κάτι ουσιαστικότερο: μια μόνιμη επιχειρησιακή αρχιτεκτονική αποτροπής, σχεδιασμένη πρωτίστως απέναντι στις τουρκικές πρακτικές επιβολής τετελεσμένων.