Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, εγκλωβισμένα στην πάγια επιθετική τους ρητορική, έσπευσαν να βαφτίσουν «πρόκληση» το αυτονόητο δικαίωμα της Αθήνας στην αυτοάμυνα, εμφανίζοντας την ενίσχυση της νησιωτικής αποτροπής ως απειλή.
Στην εποχή της ΤΝ, η αποτροπή δεν εξαρτάται πλέον μόνο από όπλα και προθέσεις. Εξαρτάται εξίσου από την ικανότητα ενός κράτους να προστατεύει την αξιοπιστία του πληροφοριακού του περιβάλλοντος – ακόμη και όταν αυτό δέχεται συντονισμένη, ψηφιακή επίθεση.
Το τριμερές σχέδιο στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν ανακοινώνει τη συγκρότηση μιας τυπικής «κοινής δύναμης» με ενιαία διοίκηση· οικοδομεί όμως κάτι ουσιαστικότερο: μια μόνιμη επιχειρησιακή αρχιτεκτονική αποτροπής, σχεδιασμένη πρωτίστως απέναντι στις τουρκικές πρακτικές επιβολής τετελεσμένων.