Μια αποκαλυπτική έκθεση της Τουρκικής Εθνικής Ακαδημίας Πληροφοριών (ΜΙΤ) φέρνει στο φως το στρατηγικό βάθος της τουρκικής διείσδυσης στην Αφρική, τοποθετώντας την Αιθιοπία στο επίκεντρο μιας επιθετικής επεκτατικής ατζέντας.
Η Άγκυρα δεν αντιμετωπίζει την Αντίς Αμπέμπα απλώς ως εμπορικό εταίρο, αλλά ως το απαραίτητο «εργαστήριο» για την εμπέδωση της τουρκικής ισχύος στην ήπειρο, χρησιμοποιώντας μια μεθοδολογία που συνδυάζει την οικονομική εξάρτηση με την εξαγωγή στρατιωτικής βίας, αναφέρει το nordicmonitor.
Η «Διπλωματία των Drones» και η Στρατιωτική Εξάρτηση
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την αμυντική της βιομηχανία ως πολιορκητικό κριό για να αποκτήσει μόνιμα ερείσματα στην περιοχή. Η παροχή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs) και η εκπαίδευση του αιθιοπικού στρατού δεν αποτελούν μια απλή εμπορική πράξη, αλλά μια κίνηση που καθιστά την Αιθιοπία στρατιωτικά «δέσμια» της τουρκικής τεχνολογίας.
Η έκθεση παραδέχεται κυνικά ότι τα τουρκικά drones χρησιμοποιούνται σε εσωτερικές συγκρούσεις (όπως στο Τιγκράι και την Αμχάρα), προκαλώντας εκατόμβες αμάχων, γεγονός που η Άγκυρα αξιοποιεί για να δοκιμάσει τα οπλικά της συστήματα σε πραγματικές συνθήκες πολέμου, αδιαφορώντας για το διεθνές δίκαιο.
Οικονομικός ηγεμονισμός και ασύμμετρες σχέσεις
Ο τουρκικός επεκτατισμός ντύνεται με τον μανδύα των επενδύσεων, δημιουργώντας όμως μια βαθιά ασύμμετρη σχέση. Η Τουρκία έχει καταστεί ο δεύτερος μεγαλύτερος ξένος επενδυτής, ελέγχοντας ζωτικούς τομείς όπως οι κατασκευές και η κλωστοϋφαντουργία.
Παράλληλα, η τεράστια απόκλιση μεταξύ εξαγωγών και εισαγωγών δείχνει ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί την αιθιοπική αγορά ως «αποικία» για τα προϊόντα της, απομυζώντας πολύτιμο συνάλλαγμα από μια χώρα που ήδη μαστίζεται από τον πληθωρισμό.
Γεωπολιτικός εκβιασμός: Από τον Νείλο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα
Η Άγκυρα επιδιώκει να καταστεί ο «ρυθμιστής» των μεγάλων περιφερειακών κρίσεων, χρησιμοποιώντας την επιρροή της για να εκβιάσει καταστάσεις:
Το «Χαρτί» του Νείλου: Παρεμβαίνοντας στη διαμάχη Αιθιοπίας-Αιγύπτου για το φράγμα GERD, η Τουρκία αποκτά ένα μοχλό πίεσης απέναντι στο Κάιρο, μεταφέροντας την αντιπαράθεση της Ανατολικής Μεσογείου στην καρδιά της Αφρικής.
Η Έξοδος στη Θάλασσα: Η Τουρκία εμφανίζεται ως «προστάτης» της Σομαλίας και ταυτόχρονα στρατηγικός σύμμαχος της Αιθιοπίας, η οποία αναζητά απεγνωσμένα διέξοδο στην Ερυθρά Θάλασσα. Με αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα επιδιώκει να ελέγξει τις θαλάσσιες οδούς και τα λιμάνια, δημιουργώντας μια ζώνη επιρροής που εκτείνεται από το Σουέζ μέχρι το Κέρας της Αφρικής.
Η έκθεση της ΜΙΤ ομολογεί ότι η Αιθιοπία είναι το κλειδί για τον τουρκικό «αιώνα της Αφρικής». Ωστόσο, η στρατηγική αυτή μοιάζει με οικοδόμημα σε κινούμενη άμμο, καθώς η Άγκυρα παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι ανάμεσα σε αλληλοσυγκρουόμενα εθνικά συμφέροντα, με κίνδυνο να πυροδοτήσει μια περιφερειακή ανάφλεξη που θα την παρασύρει και την ίδια.