Σε μια προκλητική επίδειξη κυνισμού και ιστορικής άγνοιας, ο ανώτερος απεσταλμένος του Τραμπ, Τομ Μπάρακ, εμφανίστηκε από την Καλιφόρνια ως ο απόλυτος συνήγορος των τουρκικών συμφαιρόντων.
Χρησιμοποιώντας όρους που παραπέμπουν περισσότερο σε αγοραπωλησίες ακινήτων παρά σε διεθνή διπλωματία, ο Μπάρακ περιέγραψε τη σχέση Τραμπ-Ερντογάν ως ένα ακλόνητο «bromance», ισχυριζόμενος ότι οι δύο ηγέτες επιλύουν με «συμφωνίες κυρίων» ζητήματα που παρέμεναν βαλτωμένα επί δεκαετία.
Το «ξέπλυμα» των S-400 και ο εμπαιγμός για τα F-35
Ο Μπάρακ δεν δίστασε να προαναγγείλει τη διευθέτηση του σκανδάλου των S-400 εντός εξαμήνου, υποβαθμίζοντας την αγορά του ρωσικού συστήματος από μια νατοϊκή χώρα σε ένα απλό «τεχνικό ζήτημα» κατοχής. Ταυτόχρονα, χαρακτήρισε «παραλογισμό» τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35, φτάνοντας στο σημείο να ειρωνευτεί τις αμερικανικές διαδικασίες, λέγοντας πως μέχρι να εγκριθούν οι πωλήσεις... θα έχουν βγει τα «F-45». Με περισσό θράσος, εξήρε την τουρκική πολεμική βιομηχανία, προβάλλοντας τα drones και το μαχητικό KAAN ως τετελεσμένα που καθιστούν τις κυρώσεις ανώφελες.
Επιθέσεις στην Ευρώπη και «άφεση αμαρτιών» στον επεκτατισμό
Ο Αμερικανός απεσταλμένος επιτέθηκε με δριμύτητα στην Ευρώπη, κατηγορώντας την ότι «δεν σέβεται» την Τουρκία και ότι είναι «τρέλα» να μην της επιτρέπει πρόσβαση στον καλύτερο εξοπλισμό. Το πιο εξοργιστικό, ωστόσο, ήταν η προσπάθειά του να καθησυχάσει τη διεθνή κοινότητα για τις νεο-οθωμανικές βλέψεις της Άγκυρας. Σύμφωνα με τον Μπάρακ, ο Ερντογάν «δεν ενδιαφέρεται» για επέκταση, καθώς η διαχείριση της Κωνσταντινούπολης του είναι... αρκετή, την ώρα που οι τουρκικές δυνάμεις κατέχουν εδάφη σε Συρία, Κύπρο και απειλούν καθημερινά στο Αιγαίο.
Η «αποτυχία» της Δύσης και η επιστροφή στο εμπόριο
Κλείνοντας, ο Μπάρακ επιχείρησε να κάνει μάθημα ιστορίας, υποστηρίζοντας ότι «η Δύση τα θαλάσσωσε» στη Μέση Ανατολή και ότι η λύση πρέπει να είναι αποκλειστικά περιφερειακή — αφήνοντας ουσιαστικά ελεύθερο το πεδίο στους τοπικούς ταραξίες.
Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο Αβραάμ δεν τα κατάφερε, ο Ισμαήλ και ο Ισαάκ δεν τα κατάφεραν, ο Μωυσής δεν τα κατάφερε, ο Ιησούς δεν τα κατάφερε, επτά σταυροφορίες δεν τα κατάφεραν. Επομένως, το να πιστεύουμε ότι θα το πετύχουμε εμείς σε δύο χρόνια, μάλλον δεν είναι ρεαλιστικό».
Προέβλεψε μάλιστα την πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ μέσω «εμπορικών φόρμουλων», υποβαθμίζοντας τη σκληρή ρητορική Ερντογάν σε απλό «θόρυβο» που δεν θα εμποδίσει το κέρδος.
Ίσως κάποιος θα έπρεπε να υπενθυμίσει στον Τομ Μπάρακ ότι η Ιστορία δεν είναι real estate deal και η διπλωματία δεν λειτουργεί με όρους «αγοραπωλησίας». Έλληνες, Ρωμαίοι και Οθωμανοί, καλώς ή κακώς, άφησαν το αποτύπωμά τους στην περιοχή. Το να παρουσιάζεται όμως ο σύγχρονος τουρκικός αναθεωρητισμός ως παρεξήγηση και η αμερικανική ανοχή ως ρεαλισμός, δεν είναι πολιτική ανάλυση· είναι επικίνδυνη παραχάραξη.