Στην επέτειο των 205 χρόνων από την Άλωση της Τριπολιτσάς, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αναφέρεται στη σφαγή του μουσουλμανικού πληθυσμού της Πελοποννήσου κατά την Ελληνική Επανάσταση, χαρακτηρίζοντας τα γεγονότα του 1821 «Σφαγή του Μωριά».
Στην ανάρτησή του, το τουρκικό υπουργείο υποστηρίζει ότι ο μουσουλμανικός τουρκικός πληθυσμός της Πελοποννήσου υπέστη συστηματικές σφαγές κατά την περίοδο 1821-1830, κάνοντας λόγο για οργανωμένη εκστρατεία καταστροφής, η οποία επεκτάθηκε σε χώρους λατρείας, νεκροταφεία και άλλα στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς.
«Στην 205η επέτειο της σφαγής της Τρίπολιτσας, τιμούμε με προσευχές και βαθύ σεβασμό τους μουσουλμάνους Τούρκους πολίτες που δολοφονήθηκαν βάναυσα», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.
Η τουρκική τοποθέτηση επικεντρώνεται στη σφαγή που ακολούθησε την κατάληψη της πόλης, χωρίς να αναφέρεται στο ιστορικό πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης και στη στρατηγική σημασία της Τριπολιτσάς ως διοικητικού και στρατιωτικού κέντρου της οθωμανικής κυριαρχίας στην Πελοπόννησο.
Η Άλωση της Τριπολιτσάς και η ιστορική της σημασία
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, οι ελληνικές επαναστατικές δυνάμεις κατέλαβαν την Τριπολιτσά, έπειτα από πολύμηνη πολιορκία υπό την καθοδήγηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Η κατάληψη της πόλης αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό στην εξέλιξη της Ελληνικής Επανάστασης, καθώς η Τριπολιτσά αποτελούσε το σημαντικότερο διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο των Οθωμανών στην Πελοπόννησο.
Ο ιστορικός Διονύσιος Κόκκινος, στο έργο του «Η Ελληνική Επανάστασις», αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία της επιλογής του Κολοκοτρώνη να συγκεντρώσει τις ελληνικές δυνάμεις γύρω από την πόλη, αντί να επιδιώξει αρχικά την κατάληψη των παραθαλάσσιων οχυρών.
Η άλωση εξασφάλισε στους επαναστάτες σημαντικές ποσότητες οπλισμού και πολεμοφοδίων, εξουδετέρωσε το βασικό οθωμανικό στρατιωτικό κέντρο στην Πελοπόννησο και ενίσχυσε τη δυναμική της Επανάστασης.
Η σφαγή που ακολούθησε την κατάληψη της πόλης
Η Άλωση της Τριπολιτσάς συνοδεύτηκε από εκτεταμένες σφαγές μουσουλμάνων και Εβραίων κατοίκων, καθώς και από λεηλασίες που διήρκεσαν αρκετές ημέρες.
Ο Διονύσιος Κόκκινος περιγράφει τις βιαιότητες που ακολούθησαν, συνδέοντάς τες με το συσσωρευμένο μίσος απέναντι στην οθωμανική κυριαρχία, τις πληροφορίες για τα βασανιστήρια Ελλήνων ομήρων και την επιδίωξη απόκτησης λαφύρων.
Η αναγνώριση των σφαγών που σημειώθηκαν μετά την κατάληψη της πόλης αποτελεί μέρος της ιστορικής καταγραφής των γεγονότων του 1821, όπως και η σημασία της Άλωσης της Τριπολιτσάς για την εξέλιξη του ελληνικού αγώνα ανεξαρτησίας.