Τα ξημερώματα της 28ης Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένα πλήγματα από αέρα και θάλασσα κατά του Ιράν, ανοίγοντας έναν νέο, ευρύ κύκλο σύγκρουσης στην περιοχή.
Η Τεχεράνη απάντησε με μαζικές εκτοξεύσεις πυραύλων και drones, στοχεύοντας το Ισραήλ, αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και χώρες σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο, οδηγώντας σε ταχεία γεωγραφική διεύρυνση του πολέμου.
28 Φεβρουαρίου: Καίριο πλήγμα στην ιρανική ηγεσία
Σύμφωνα με ισραηλινές ανακοινώσεις, μέσα στο πρώτο λεπτό της επίθεσης σκοτώθηκαν δεκάδες ανώτατοι Ιρανοί στρατιωτικοί διοικητές. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, έχασε τη ζωή του όταν πολλαπλές βόμβες έπληξαν το γραφείο του στην Τεχεράνη, στη διάρκεια σύσκεψης με κορυφαία πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη.
Η ιρανική απάντηση ήταν άμεση και εκτεταμένη: πλήγματα σημειώθηκαν όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και σε χώρες του Κόλπου, με εκρήξεις στο Ντουμπάι, στο Μπαχρέιν και στο Κατάρ. Τα ισραηλινά αντιαεροπορικά συστήματα ενεργοποιήθηκαν σε περιοχές όπως το Τελ Αβίβ και η Ιερουσαλήμ, αναχαιτίζοντας μέρος των επιθέσεων.
Η απόφαση της Ουάσιγκτον
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε προειδοποιήσει ότι θα προχωρούσε σε στρατιωτική δράση εάν το Ιράν δεν προχωρούσε σε ουσιαστικές παραχωρήσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Μετά από άκαρπες διαπραγματεύσεις μίας εβδομάδας, στις 27 Φεβρουαρίου έδωσε το πράσινο φως για την έναρξη των επιχειρήσεων. Όπως αποκάλυψε ο ανώτατος εν ενεργεία στρατιωτικός των ΗΠΑ, ο στρατηγός Νταν Κέιν, η επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Epic Fury» εγκρίθηκε χωρίς περιθώριο ακύρωσης.
1–3 Μαρτίου: Διεύρυνση του μετώπου
Την 1η Μαρτίου, το Ιράν έστρεψε τα πυρά του στη ναυτιλία και σε εμβληματικούς στόχους στο Ντουμπάι, ενώ στις 2 Μαρτίου η σύγκρουση επεκτάθηκε στον Λίβανος. Η Χεζμπολάχ εκτόξευσε ρουκέτες προς το Ισραήλ, με αποτέλεσμα την κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας που ίσχυε από το 2024.
Παράλληλα, το Ιράν συνέχισε για τρίτη ημέρα τις επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις, δοκιμάζοντας την ικανότητα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους να συντονίσουν αντιαεροπορική άμυνα σε ένα εκτεταμένο γεωγραφικό τόξο.
4 Μαρτίου και μετά: Παγκόσμιες προεκτάσεις
Στις 4 Μαρτίου, αμερικανικό υποβρύχιο βύθισε ιρανικό πλοίο ανοιχτά της Σρι Λάνκα, ενώ το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι αναχαίτισε ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο με κατεύθυνση αμερικανική βάση στην Τουρκία.
Η κλιμάκωση κορυφώθηκε στις 20 Μαρτίου, όταν το Ιράν χρησιμοποίησε για πρώτη φορά βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς, στοχεύοντας τη βάση ΗΠΑ–Ηνωμένου Βασιλείου στο Ντιέγκο Γκαρσία, σε απόσταση 4.300 χιλιομέτρων. Αν και οι πύραυλοι δεν έπληξαν τον στόχο, όπως μετέδωσε η Wall Street Journal, το γεγονός ανέδειξε τη σημαντική πρόοδο των ιρανικών δυνατοτήτων πλήγματος μεγάλης εμβέλειας.
Επιθέσεις έως τις 22 Μαρτίου
Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν με αμοιβαία πλήγματα, περιλαμβανομένων επιθέσεων σε εγκαταστάσεις που συνδέονται με το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, το οποίο μοιράζονται το Ιράν και το Κατάρ. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι ο πόλεμος έχει πλέον αποκτήσει ευρεία περιφερειακή –και ενεργειακή– διάσταση, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής.