Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ να ακυρώσει τους εκτεταμένους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ δεν έφερε την ηρεμία στις αγορές, αλλά πυροδότησε έναν νέο, πιο επιθετικό κύκλο προστατευτισμού.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, αντιδρώντας άμεσα, ενεργοποίησε εναλλακτικά νομικά εργαλεία επιβάλλοντας καθολικό παγκόσμιο δασμό 15%, εξαντλώντας τα περιθώρια που του δίνει ο νόμος. Η κίνηση αυτή ανατρέπει τις ισορροπίες, καθώς η Ουάσινγκτον δείχνει διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο «Σχέδιο Β» για να διατηρήσει την πίεση στους εμπορικούς της εταίρους.
Το «σκάκι» Τραμπ – Σι ενόψει Πεκίνου
Η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με την κρίσιμη επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο (31 Μαρτίου - 2 Απριλίου). Αν και η δικαστική απόφαση δίνει μια «ηθική νίκη» στην Κίνα, η ηγεσία υπό τον Σι Τζινπίνγκ εμφανίζεται συγκρατημένη. Το Πεκίνο γνωρίζει ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί να επανέλθει με νέες κυρώσεις, επικαλούμενος ζητήματα όπως η διακίνηση χημικών ουσιών για φαιντανύλη ή η μη συμμόρφωση με παλαιότερες συμφωνίες.
Η Κίνα επιδιώκει πλέον να μετατρέψει τη συνάντηση κορυφής σε ένα πεδίο «παζαριού», προσφέροντας αγορές αμερικανικών προϊόντων με αντάλλαγμα τη μείωση των επιβαρύνσεων.
«Πάγωμα» στις σχέσεις με την Ινδία
Οι κραδασμοί της αμερικανικής πολιτικής έφτασαν μέχρι το Νέο Δελχί, το οποίο ανέβαλε αιφνιδιαστικά τις εμπορικές συνομιλίες με την Ουάσινγκτον. Η Ινδία βρισκόταν στα πρόθυρα μιας συμφωνίας για τη μείωση των δασμών (στο 18% από 25%) με αντάλλαγμα αγορές-μαμούθ ύψους 500 δισ. δολαρίων.
Ωστόσο, η νομική αβεβαιότητα στις ΗΠΑ και οι εσωτερικές πολιτικές πιέσεις στην Ινδία ανάγκασαν την κυβέρνηση Μόντι να οπισθοχωρήσει, φοβούμενη ότι οι όροι της συμφωνίας θα μπορούσαν να αλλάξουν μονομερώς από τον Τραμπ ανά πάσα στιγμή.
Η αβεβαιότητα ως νέα κανονικότητα
Το διεθνές εμπόριο εισέρχεται σε μια φάση όπου οι δικαστικές αποφάσεις απλώς ανακατευθύνουν την ένταση αντί να την εκτονώνουν. Με το «Σχέδιο Β» του Λευκού Οίκου σε πλήρη εξέλιξη και τους συμμάχους να αναζητούν τρόπους συλλογικής αντίδρασης, οι δασμοί παύουν να είναι ένα απλό οικονομικό μέτρο και μετατρέπονται σε ένα μόνιμο όπλο γεωπολιτικής πίεσης που απειλεί τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.