Καθώς η ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αγγίζει το σημείο βρασμού, η Χεζμπολάχ βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο κρίσιμη απόφαση της ιστορίας της. Σύμφωνα με αναλυτές του ISW (Institute for the Study of War) και ειδικούς που μίλησαν στην Jerusalem Post, η οργάνωση του Λιβάνου ενδέχεται να εμπλακεί σε μια γενικευμένη σύρραξη εάν αντιληφθεί ότι απειλείται η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος.
Το Ιράν, που δημιούργησε τη Χεζμπολάχ ως «δικλείδα ασφαλείας», πιέζει ασφυκτικά για τη συμμετοχή της, θεωρώντας την επερχόμενη σύγκρουση ως την απόλυτη δοκιμασία για τον κύριο πληρεξούσιό του στην περιοχή.
Στρατιωτική ισχύς υπό φθορά
Παρά το γεγονός ότι η Χεζμπολάχ έχει αποδυναμωθεί σημαντικά από τις συνεχιζόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις –με πιο πρόσφατο το πλήγμα σε κέντρα διοίκησης πυραύλων στο Μπάαλμπεκ– διατηρεί ακόμη ένα υπολογίσιμο οπλοστάσιο. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν:
25.000 ρουκέτες και πυραύλους (κυρίως μικρού και μέσου βεληνεκούς).
1.000 drones αυτοκτονίας.
40.000-50.000 ενεργούς στρατιώτες και χιλιάδες εφέδρους.
Ωστόσο, η ικανότητα διείσδυσης στο ισραηλινό έδαφος (τύπου 7ης Οκτωβρίου) θεωρείται πλέον αδύνατη, καθώς οι επίλεκτες δυνάμεις «Ραντουάν» έχουν εξουδετερωθεί και ο IDF ελέγχει πέντε στρατηγικά φυλάκια εντός λιβανέζικου εδάφους.
Τα τέσσερα σενάρια δράσης
Το ISW χαρτογραφεί τις πιθανές κινήσεις της οργάνωσης, από τις πλέον συμβολικές έως τις καταστροφικές:
Συμβολικά πλήγματα: Εκτόξευση πυραύλων σε ακατοίκητες περιοχές του βόρειου Ισραήλ για τη διατήρηση του αφηγήματος της «αντίστασης».
Επιθέσεις σε συνοριακά φυλάκια: Στοχοποίηση των ισραηλινών θέσεων εντός Λιβάνου για την προβολή εικόνας «απελευθέρωσης».
Πλήγματα μέσου βεληνεκούς: Στοχοποίηση θέσεων του IDF εντός του Ισραήλ, με κίνδυνο όμως μαζικών ισραηλινών αντιποίνων.
Ολοκληρωτική επίθεση σε αμάχους: Μαζικές ομοβροντίες πυραύλων κατά πόλεων, κίνηση που θα σήμανε την οριστική ισοπέδωση της Χεζμπολάχ και της κοινωνικής της βάσης στον Λίβανο.
Η «κηδεμονία» από την Τεχεράνη
Η αποδυνάμωση της ηγεσίας μετά τον θάνατο του Χασάν Νασράλα έχει οδηγήσει σε άμεσο έλεγχο της οργάνωσης από Ιρανούς αξιωματικούς των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Χωρίς το ειδικό βάρος του Νασράλα, η νέα ηγεσία φέρεται να εκτελεί εντολές χωρίς περιθώρια διαπραγμάτευσης. Αν η Χεζμπολάχ επιλέξει την αυτοκτονική σύγκρουση, η επόμενη ημέρα μπορεί να τη βρει αποστρατιωτικοποιημένη, αναγκασμένη να μετατραπεί σε μια καθαρά πολιτική δύναμη για να επιβιώσει μέσα στο εχθρικό πλέον κλίμα του Λιβάνου.