Σε μια κορύφωση της παγκόσμιας αγωνίας, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, από τη Βουδαπέστη όπου βρίσκεται, έστειλε σαφές μήνυμα στην Τεχεράνη: η ευθύνη για την αποφυγή μιας ολοκληρωτικής σύγκρουσης ανήκει πλέον αποκλειστικά στο Ιράν.
Παρά την επιθετική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ περί «εξαφάνισης ενός πολιτισμού», ο Βανς υπογράμμισε ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει μια συμφωνία, προειδοποιώντας ωστόσο ότι η αμερικανική ισχύς μπορεί να προκαλέσει «ασύλληπτο πόνο» αν το τελεσίγραφο (03:00 ώρα Ελλάδος) αγνοηθεί.
Πρόοδος με το «ρολόι» να μετρά αντίστροφα
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Axios, οι τελευταίες 24 ώρες εμφάνισαν χαραμάδες αισιοδοξίας. Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι επιβεβαιώνουν ότι υπήρξε κινητικότητα στις συνομιλίες, με τη συζήτηση στον Λευκό Οίκο να έχει μετατοπιστεί από το αν είναι εφικτή μια συμφωνία, στο αν προλαβαίνει να οριστικοποιηθεί εντός της προθεσμίας.
Ωστόσο, η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές παραμένει μεγάλη, καθιστώντας την κατάπαυση του πυρός μια εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση.
Το στρατηγικό παράδοξο και η «παγίδα» του Ορμούζ
Παρά τη δεδομένη υπεροχή της αμερικανικής πολεμικής μηχανής, αναλυτές επισημαίνουν ότι ο πόλεμος εισέρχεται σε μια φάση χωρίς εύκολη διέξοδο. Ενώ οι ΗΠΑ μπορούν να ισοπεδώσουν υποδομές, η απειλή για «αφανισμό πολιτισμού» θεωρείται υπερβολή που αγνοεί τις βαθιές ιστορικές ρίζες του Ιράν. Επιπλέον, μετά από έξι εβδομάδες σφυροκοπήματος, η Τεχεράνη φαίνεται να κρατά ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί: τα Στενά του Ορμούζ.
Το «Δώρο» στην Τεχεράνη: Οι αμερικανικές κινήσεις, παραδόξως, αναβάθμισαν το Ιράν σε ρυθμιστή της παγκόσμιας ενέργειας. Ακόμη και αν οι ΗΠΑ καταλάβουν στρατιωτικά τα Στενά, το κόστος διατήρησής τους θα είναι δυσανάλογο του κέρδους.
Εσωτερικό Μέτωπο: Οι βόμβες δεν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στο καθεστώς και τους μεταρρυθμιστές, ακυρώνοντας τις προηγούμενες εκκλήσεις του Τραμπ προς τον ιρανικό λαό για εξέγερση.
Προσωπικό Ρίσκο: Το τελεσίγραφο του Τραμπ ερμηνεύεται ως μια προσωπική «ζαριά» υψηλού ρίσκου, η οποία όμως, αν αποτύχει, μπορεί να συμπαρασύρει όχι μόνο την περιοχή αλλά και τα δημοσκοπικά ποσοστά του προέδρου στις ΗΠΑ.
Καθώς η ώρα μηδέν πλησιάζει, η διεθνής κοινότητα αναρωτιέται αν η διπλωματία της τελευταίας στιγμής θα προλάβει να ανακόψει την πορεία προς μια σύρραξη που απειλεί να αλλάξει οριστικά τον παγκόσμιο χάρτη.