Στους ισχυρότερους τριγμούς της σύγχρονης ιστορίας του βρίσκεται το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς για πρώτη φορά και τα τρία αυτοδιοικούμενα έθνη του –Σκωτία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία– συγκροτούν κοινό μέτωπο αμφισβήτησης της κεντρικής εξουσίας.
Με μια ιστορική κοινή διακήρυξη από το Κάρντιφ, οι ηγέτες των εθνικιστικών κομμάτων διεκδικούν ανοιχτά το «δικαίωμα στην αυτοδιάθεση», πιέζοντας το Γουέστμινστερ για συνταγματικές αλλαγές και επιστροφή στην τροχιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το νέο αυτό μέτωπο αποκτά πρόσθετη δυναμική στον απόηχο των δηλώσεων του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαρακτήρισε «αναπόφευκτη» την ενοποίηση της Ιρλανδίας.
Στη Σκωτία, ο Πρωθυπουργός Τζον Σουίνι επαναφέρει το αίτημα για δεύτερο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας εντός της επόμενης πενταετίας —αν και η Ντάουνινγκ Στριτ και ο Πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ το αποκλείουν κατηγορηματικά— ενώ στη Βόρεια Ιρλανδία το Sinn Féin θέτει ως ορόσημο για το δημοψήφισμα ενοποίησης το 2030.
Από την πλευρά της, η Ουαλία υιοθετεί ηπιότερους τόνους, εστιάζοντας στην άμεση διεύρυνση των τοπικών εξουσιών.
Παρά τις ιστορικές επιφυλάξεις που κρατούσαν στο παρελθόν το SNP και το Plaid Cymru λόγω της σύνδεσης του Sinn Féin με το ένοπλο παρελθόν του IRA, οι τρεις πλευρές εμφανίζονται πλέον ενωμένες.
Την ίδια ώρα πάντως, από το Δουβλίνο, ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Μίχαλ Μάρτιν προειδοποιεί κατά της απλουστευτικής ρητορικής και των βιαστικών χρονοδιαγραμμάτων, τονίζοντας ότι η ενοποίηση απαιτεί ουσιαστική δουλειά.
Παρά τις επισημάνσεις των αναλυτών ότι το Λονδίνο δύσκολα θα υποχωρήσει, η ταυτόχρονη αμφισβήτηση της κεντρικής εξουσίας και από τα τρία έθνη θέτει τη δομή του Ηνωμένου Βασιλείου υπό τη μεγαλύτερη πίεση των τελευταίων δεκαετιών.