Η αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν θεωρείται αναμενόμενη, λόγω των βαθιών διαφορών ανάμεσα στην αμερικανική πρόταση των 15 σημείων και το ιρανικό σχέδιο των 10 σημείων.
Την ίδια ώρα, η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό σε πλοία που κινούνται προς ή από ιρανικά λιμάνια μέσω των Στενών του Ορμούζ ανεβάζει επικίνδυνα τους τόνους, καθώς μια τέτοια ενέργεια εκλαμβάνεται ως πράξη πολέμου και αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης σύγκρουσης.
Το ενδεχόμενο περαιτέρω κλιμάκωσης ενισχύεται από το σενάριο ιρανικών αντιποίνων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις χωρών του Κόλπου που διατηρούν στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει απότομη άνοδο στις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου, πυροδοτώντας νέο κύκλο στρατιωτικών επιχειρήσεων από Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.
Παρά την ένταση, τόσο η αμερικανική πλευρά όσο και η Τεχεράνη έχουν ισχυρά κίνητρα να αποφύγουν μια νέα πολεμική αναμέτρηση. Στις ΗΠΑ, το οικονομικό βάρος, το πολιτικό κόστος και οι επικείμενες εκλογές λειτουργούν αποτρεπτικά, ενώ το Ιράν βρίσκεται ήδη αντιμέτωπο με σοβαρές ζημιές και επιβαρυμένες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, διαφαίνεται περιθώριο επανεκκίνησης των συνομιλιών, εφόσον διαμορφωθεί ένα πιο ρεαλιστικό πλαίσιο. Σε αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνεται η αναγνώριση του δικαιώματος του Ιράν σε ειρηνικό εμπλουτισμό ουρανίου υπό διεθνή έλεγχο, με σαφή όρια και επιτήρηση από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη ενδέχεται να αποδεχθεί έναν προσωρινό περιορισμό στον εμπλουτισμό υψηλότερων επιπέδων, χωρίς μακροχρόνιες δεσμεύσεις.
Παράλληλα, το Ιράν θα μπορούσε να δεσμευτεί γραπτώς ότι δεν θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα, ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα παρείχαν εγγυήσεις μη επίθεσης με διεθνή κατοχύρωση μέσω του ΟΗΕ. Σε αντάλλαγμα, θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για άρση κυρώσεων και αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων, εφόσον η Τεχεράνη αποσύρει τις αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις.
Στο οικονομικό πεδίο, προτείνεται η επιβολή ειδικού τέλους διέλευσης για δεξαμενόπλοια στα Στενά του Ορμούζ, με την προϋπόθεση διασφάλισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και με στόχο τη χρηματοδότηση ενός προγράμματος ανασυγκρότησης.
Τέλος, στο τραπέζι τίθεται η προοπτική ενός συνολικού συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, το οποίο θα επικυρωθεί θεσμικά και θα ενσωματωθεί σε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.