Η σύγκρουση που πυροδοτήθηκε από τις συντονισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν εισέρχεται στον δεύτερο μήνα, εν μέσω αυξανόμενης διεθνούς ανησυχίας για την ένταση των εχθροπραξιών και τις επιπτώσεις σε αμάχους και υποδομές.
Η Κίνα έχει διατυπώσει σαφή αντίθεση σε πολιτικές αλλαγής καθεστώτων μέσω εξωτερικών παρεμβάσεων, τονίζοντας την ανάγκη σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το Πεκίνο, μαζί με τη Ρωσία και χώρες του λεγόμενου Παγκόσμιου Νότου, ζήτησε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καλώντας σε άμεση αποκλιμάκωση και προστασία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η κινεζική πλευρά καταδίκασε τις επιθέσεις ως μη εξουσιοδοτημένες από τον ΟΗΕ και έκανε λόγο για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων πλήγματα σε μη στρατιωτικούς στόχους και απώλειες αμάχων. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε την ανάγκη επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και προώθησης πολιτικής λύσης.
Παράλληλα, το Πεκίνο εντείνει τη διπλωματική του δραστηριότητα, διατηρώντας επαφές με περιφερειακές και διεθνείς δυνάμεις, όπως το Πακιστάν, με στόχο τη μεσολάβηση και την αποτροπή περαιτέρω κλιμάκωσης. Σε κοινές πρωτοβουλίες, προωθούνται προτάσεις για κατάπαυση του πυρός, προστασία αμάχων, διασφάλιση ενεργειακών και εμπορικών οδών και τήρηση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
Η Κίνα, διατηρώντας στενές οικονομικές σχέσεις με το Ιράν και σημαντική παρουσία στον Κόλπο, επιδιώκει να ισορροπήσει μεταξύ διπλωματικής πίεσης και στρατηγικών συμφερόντων, προβάλλοντας τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας. Την ίδια ώρα, αναλυτές επισημαίνουν ότι οι αρχικοί στόχοι της στρατιωτικής επιχείρησης δεν έχουν επιτευχθεί, ενώ ενισχύονται οι εκκλήσεις για πολιτική διευθέτηση της κρίσης.