Μπροστά στον ορατό κίνδυνο μιας οικονομικής και εμπορικής υποταγής στην Κίνα βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς το Πεκίνο επιδεικνύει αυξανόμενη επιθετικότητα στις διεθνείς αγορές. Έχοντας ήδη κερδίσει τον πρόσφατο δασμολογικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, η Κίνα δείχνει έτοιμη να κυριαρχήσει και στο μπλοκ των «27».
Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι η Ευρώπη μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά, αρκεί να διατηρήσει μια ενιαία, σταθερή αλλά και δίκαιη στάση, προστατεύοντας τα πιο ευάλωτα μέλη της.
Η ανάγκη για μια συγκροτημένη ευρωπαϊκή στρατηγική είναι επιτακτική, αν αναλογιστεί κανείς ότι το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας με την Ε.Ε. άγγιξε πέρυσι το εντυπωσιακό ποσό του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων την ημέρα. Αυτή η ανισορροπία τροφοδοτείται από τις γενναιόδωρες κρατικές επιδοτήσεις του Πεκίνου και την υποτίμηση του κινεζικού νομίσματος (γιουάν) κατά 12% έως 21%, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι η Κίνα κατέχει την «κυριαρχία κλιμάκωσης» στις εμπορικές διαμάχες. Το απέδειξε όταν ανάγκασε τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, να υπαναχωρήσει από την απειλή του για επιβολή δασμών 145%, περιορίζοντας απλώς τις εξαγωγές σπάνιων γαιών.
Αντίθετα, η Ε.Ε. εμφανίστηκε διχασμένη όταν ο Τραμπ την απείλησε με δασμούς 30%· ενώ η Γαλλία ζητούσε δυναμική απάντηση, η Γερμανία και η Ιταλία επέλεξαν τη συνθηκολόγηση, οδηγώντας σε μια μονομερή και εις βάρος της Ευρώπης συμφωνία.
Σήμερα, η Ευρωζώνη βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο βασικές οικονομικές απειλές: τον απόλυτο έλεγχο της Κίνας στις σπάνιες γαίες (που αποτελούν κρίσιμα σημεία στραγγαλισμού για την παραγωγή) και το ενδεχόμενο ένα «τσουνάμι» κινεζικών εξαγωγών να αφανίσει ολόκληρους κλάδους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Στο κάδρο μπαίνουν επίσης η γεωπολιτική στήριξη του Πεκίνου προς τη Μόσχα για τον πόλεμο στην Ουκρανία και η διαρκής τεχνολογική της ενίσχυση, η οποία απειλεί να κρατήσει όμηρο την Ευρώπη αν η τελευταία χάσει την παραγωγική της ικανότητα.
Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, η Ε.Ε. έχει αρχίσει να αφυπνίζεται, επιβάλλοντας ήδη δασμούς αντιντάμπινγκ στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού. Παράλληλα, αναζητά νέες εμπορικές συμμαχίες με την Ινδία και το μπλοκ της Mercosur στη Λατινική Αμερική, προκειμένου να εξασφαλίσει εναλλακτικές πηγές πρώτων υλών.
Ωστόσο, τα εσωτερικά μέτρα θεωρούνται τα πιο κρίσιμα. Η Ε.Ε. οφείλει να ολοκληρώσει την εσωτερική της αγορά, να περιορίσει τη γραφειοκρατία και να επενδύσει μαζικά στην έρευνα.
Σε περίπτωση που το Πεκίνο πραγματοποιήσει τις απειλές του για αντίποινα, η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει αρραγής. Προς αυτή την κατεύθυνση, προτείνεται η δημιουργία ενός ταμείου αλληλεγγύης που θα αποζημιώνει τις χώρες και τους κλάδους που θα πληγούν περισσότερο, καθώς και η αυστηρή προσήλωση στους κανόνες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).