Το συριακό Υπουργείο Άμυνας της ισλαμιστικής μεταβατικής κυβέρνησης ανακοίνωσε ότι οι πόλεις Ντέιρ Χαφίρ και Μασκάνα, στην ανατολική περιφέρεια του Χαλεπίου, χαρακτηρίζονται πλέον στρατιωτικές ζώνες, παρότι βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), δηλαδή των κουρδικών δυνάμεων. Παράλληλα, κηρύχθηκαν «κλειστές» και απαγορευμένες για κάθε στρατιωτική ή πολιτική παρουσία.
Η Δαμασκός αιτιολόγησε την απόφαση επικαλούμενη αυξημένη κινητοποίηση των SDF και ισχυρισμούς ότι από τις περιοχές αυτές εκτοξεύθηκαν ιρανικά drones που έπληξαν το Χαλέπι. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τις κουρδικές περιοχές ως απειλή για την εθνική ασφάλεια.
Οι SDF απέρριψαν κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους παραπλανητικούς, και υποστήριξαν ότι η ένταση στο πεδίο προκαλείται κυρίως από ένοπλες ομάδες που συνδέονται με την ίδια τη μεταβατική κυβέρνηση. Κατηγόρησαν τη Δαμασκό ότι κατασκευάζει προσχήματα ώστε να νομιμοποιήσει νέα στρατιωτική κλιμάκωση και δήλωσαν ότι η κυβέρνηση θα φέρει την ευθύνη για οποιαδήποτε επιδείνωση της κατάστασης.
Οι εξελίξεις έρχονται λίγο μετά τις σφοδρές συγκρούσεις στις κουρδικές συνοικίες του Χαλεπίου (Σεΐχ Μακσούντ και Ασραφίγια), που κατέληξαν στην αποχώρηση των κουρδικών δυνάμεων προς ανατολικά του Ευφράτη, στο πλαίσιο συμφωνιών με τη Δαμασκό. Παρ’ όλα αυτά, η κυβερνητική πίεση δεν μειώθηκε αλλά αντίθετα εντάθηκε.
Σύμφωνα με αναλύσεις Ισραηλινού δημοσιογράφου, η κυβέρνηση της Δαμασκού εκμεταλλεύεται τη δυναμική που απέκτησε μετά την ανακατάληψη των συνοικιών του Χαλεπίου, επιδιώκοντας σταδιακή αποδυνάμωση της κουρδικής παρουσίας και προετοιμάζοντας το έδαφος για ευρείας κλίμακας επιχείρηση ανατολικά του Ευφράτη, με πιθανή στήριξη της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, εκδόθηκε και τελεσίγραφο αποχώρησης των κουρδικών δυνάμεων από περιοχές δυτικά του ποταμού.
Τα γεγονότα προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στον κουρδικό πληθυσμό. Χιλιάδες διαδηλωτές στη βορειοανατολική Συρία (Καμισλί) κατήγγειλαν την εκδίωξη των Κούρδων μαχητών από το Χαλέπι και τίμησαν τους νεκρούς των συγκρούσεων. Οι διαδηλωτές εξέφρασαν βαθιά δυσπιστία απέναντι στις εξαγγελίες του προέδρου αλ-Σαράα περί εθνικής συμφιλίωσης, θεωρώντας ότι η πολιτική του δεν εγγυάται τα δικαιώματα των Κούρδων.
Πολλοί Κούρδοι ζητούν πλέον συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, υποστηρίζοντας ότι χωρίς θεσμικές εγγυήσεις, οι υποσχέσεις ενότητας παραμένουν κενές περιεχομένου. Παράλληλα, εντείνεται ο φόβος ότι η σύγκρουση μπορεί να εξελιχθεί σε ευρύτερο εμφύλιο κύκλο βίας, παρόμοιο με εκείνον που στο πρόσφατο παρελθόν έπληξε άλλες μειονότητες της Συρίας, όπως Αλαουίτες και Δρούζους.
Συνολικά, μια επικίνδυνη κλιμάκωση μεταξύ Δαμασκού και κουρδικών δυνάμεων, όπου οι στρατιωτικές αποφάσεις, τα τελεσίγραφα και η ρητορική περί «ασφάλειας» λειτουργούν ως προπομπός για πιθανή μεγάλης έκτασης στρατιωτική σύγκρουση, με σοβαρές επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό και στη σταθερότητα ολόκληρης της βόρειας Συρίας.