Μεγαλωμένος στους κόλπους της κουβανικής κοινότητας του Μαϊάμι, ο Μάρκο Ρούμπιο διαμόρφωσε από νωρίς μια έντονα αντικομμουνιστική πολιτική ταυτότητα, με όραμα την ανατροπή του καθεστώτος της Αβάνας. Σήμερα, ως υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στις αριστερές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, καταγράφοντας ως σημαντική επιτυχία την αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα.
Ο 54χρονος Ρούμπιο, ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ με λατινοαμερικανική καταγωγή, καλείται πλέον να διαχειριστεί τον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας στη Βενεζουέλα, μια χώρα στρατηγικής σημασίας λόγω των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου της. Αυτό έρχεται μετά τη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις, εξέλιξη που αλλάζει τα δεδομένα στην περιοχή.
Εδώ και χρόνια, ο Ρούμπιο αμφισβητούσε τη νομιμότητα της εξουσίας του Μαδούρο, πιέζοντας ως γερουσιαστής για αυστηρότερες κυρώσεις και ζητώντας ανοιχτά «δημοκρατική μετάβαση». Σήμερα, ωστόσο, εμφανίζεται πιο συγκρατημένος, χαρακτηρίζοντας πρόωρη οποιαδήποτε συζήτηση για εκλογές, ενώ ο ίδιος ο Τραμπ δηλώνει ότι προτεραιότητα των ΗΠΑ είναι η σταθεροποίηση της χώρας, αφήνοντας σαφείς αιχμές για το ενεργειακό της δυναμικό.
Σύμφωνα με αναλυτές, ο Ρούμπιο βλέπει στη Βενεζουέλα μια ιστορική ευκαιρία. Όπως εκτιμά ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης Μπρετ Μπρούεν, ο υπουργός Εξωτερικών εμφανίζεται διατεθειμένος να παραμερίσει μέρος της ρητορικής του περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας, εφόσον αυτό εξυπηρετεί τον στόχο της απομάκρυνσης του Μαδούρο και, ενδεχομένως, της αποδυνάμωσης και του καθεστώτος της Κούβας, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας.
Η πολιτική διαδρομή του Ρούμπιο δίπλα στον Τραμπ δεν ήταν αυτονόητη. Οι δύο άνδρες υπήρξαν σφοδροί αντίπαλοι στις προκριματικές εκλογές του 2016, με τη μεταξύ τους αντιπαράθεση να έχει περάσει τότε σε προσωπικό επίπεδο. Ωστόσο, σήμερα ο Ρούμπιο συγκαταλέγεται στους στενότερους συνεργάτες του Αμερικανού προέδρου, κατέχοντας ταυτόχρονα τα χαρτοφυλάκια του υπουργού Εξωτερικών και του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας – έναν διπλό ρόλο που είχε να εμφανιστεί από την εποχή του Χένρι Κίσιντζερ.
Παρά το γεγονός ότι χαίρει εκτίμησης στους διπλωματικούς κύκλους ως ένας «συνομιλήσιμος» παράγοντας της κυβέρνησης Τραμπ, η απόλυτη προσήλωσή του στον πρόεδρο είναι εμφανής. Η σκληρή στάση του στο μεταναστευτικό και οι μαζικές ανακλήσεις θεωρήσεων έχουν ενισχύσει τη θέση του στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών, προκαλώντας παράλληλα τη δυσαρέσκεια των Δημοκρατικών, που πλέον αμφισβητούν την επιλογή τους να εγκρίνουν τον διορισμό του.
Η πολιτική αυτή πορεία, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με παλαιότερες προσωπικές του θέσεις, όταν το 2012 είχε καταγγείλει τη δαιμονοποίηση των μεταναστών. Μια αντίφαση που αποτυπώνει τη μετάβαση του Μάρκο Ρούμπιο από τον ιδεαλισμό της διασποράς στον ρεαλισμό της εξουσίας.