Τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην παγκόσμια οικονομία κρούουν ειδικοί, επισημαίνοντας ότι τα υφιστάμενα οικονομικά μοντέλα υποτιμούν σοβαρά το μέγεθος των απειλών. Όπως προειδοποιούν, η επιταχυνόμενη κλιματική αποσταθεροποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε χρηματοπιστωτική κατάρρευση διεθνούς κλίμακας.
Σε αντίθεση με την κρίση του 2008, από την οποία οι οικονομίες ανέκαμψαν μέσω παρεμβάσεων στο τραπεζικό σύστημα, οι επιστήμονες τονίζουν ότι μια κλιματική κατάρρευση δεν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με αντίστοιχα μέσα, καθώς οι επιπτώσεις στα οικοσυστήματα θα ήταν μη αναστρέψιμες.
Με τον πλανήτη να κατευθύνεται προς αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 2°C, εντείνονται οι κίνδυνοι ακραίων φαινομένων — από καύσωνες και πλημμύρες έως παρατεταμένες ξηρασίες. Ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητές, τα κυρίαρχα οικονομικά μοντέλα εξακολουθούν να βασίζονται στην παραδοχή ότι το μέλλον θα εξελιχθεί με όρους παρόμοιους με το παρελθόν, αγνοώντας τα ενδεχόμενα αλυσιδωτών κρίσεων.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν πιθανά «σημεία καμπής», όπως η αποσταθεροποίηση μεγάλων θαλάσσιων ρευμάτων ή η τήξη των πάγων της Γροιλανδίας, εξελίξεις που θα είχαν παγκόσμιες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Έξετερ και του Carbon Tracker υπογραμμίζει ότι τα συνδυασμένα ακραία φαινόμενα θα μπορούσαν να πλήξουν καίρια τις εθνικές οικονομίες.
Οι συντάκτες της έκθεσης καλούν κυβερνήσεις και χρηματοπιστωτικούς φορείς να ενσωματώσουν άμεσα τους κλιματικούς κινδύνους στον σχεδιασμό πολιτικής, σημειώνοντας ότι η πρόληψη μέσω μείωσης εκπομπών είναι οικονομικά πολύ λιγότερο δαπανηρή από την αντιμετώπιση των συνεπειών.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι οι επενδυτικές και ρυθμιστικές αποφάσεις συχνά στηρίζονται σε αισιόδοξες προβλέψεις, υποτιμώντας τον φυσικό κίνδυνο. Η στρέβλωση αυτή, όπως τονίζεται, επηρεάζει όχι μόνο τις αγορές αλλά και το σύνολο της κοινωνίας.
Αναλογιστικές εκτιμήσεις που δημοσιοποιήθηκαν το 2025 κάνουν λόγο ακόμη και για απώλεια έως 50% του παγκόσμιου ΑΕΠ μεταξύ 2070 και 2090, εάν επιδεινωθούν οι κλιματικές συνθήκες. Οι επιστήμονες σημειώνουν επίσης ότι το ΑΕΠ δεν αποτυπώνει πλήρως το πραγματικό κόστος, καθώς δεν συνυπολογίζει θανάτους, προβλήματα υγείας, κοινωνικές αναταραχές και οικολογική υποβάθμιση.
Τέλος, οι ειδικοί ζητούν επιτάχυνση της απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα και μεγαλύτερη έμφαση στην αξιολόγηση ακραίων σεναρίων, προειδοποιώντας ότι η καθυστέρηση λήψης αποφάσεων ενδέχεται να έχει καταστροφικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες.