Η συνάντηση του Προέδρου του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ απέφερε σημαντικά διπλωματικά οφέλη για τη Βηρυτό. Πρώτον, τέθηκε επίσημα σε εφαρμογή το πιλοτικό πρόγραμμα αποχώρησης των ισραηλινών δυνάμεων (IDF) από τον νότιο Λίβανο μέσω διπλωματικής συμφωνίας, χωρίς τη χρήση βίας από τον στρατό της χώρας.
Δεύτερον, ο Αούν απέφυγε -προς το παρόν- μια άμεση συνάντηση με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, η οποία θα προκαλούσε αντιδράσεις στη λιβανική κοινή γνώμη, καθώς παρά τη στήριξη στη συμφωνία, η πλήρης ομαλοποίηση συναντά ισχυρές αντιστάσεις.
Τρίτον, η συνάντηση διαχωρίζει τη λιβανική διπλωματική οδό από την ιρανική επιρροή, ενισχύοντας την αυτόνομη παρουσία της Βηρυτού.
Οι επιχειρησιακές προκλήσεις και το στοίχημα του στρατού
Παρά τις διπλωματικές επιτυχίες, οι προκλήσεις παραμένουν μεγάλες. Παρότι ο στρατός του Λιβάνου αναπτύχθηκε στο χωριό Ζαουτάρ αλ-Γκαρμπίγια, παραμένει αβέβαιο αν θα μπορέσει να εξαρθρώσει τις υποδομές της Χεζμπολάχ —μια πιθανή αποτυχία θα οδηγούσε το Ισραήλ σε διακοπή της αποχώρησης.
Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος εμπλοκής της Χεζμπολάχ στην περιφερειακή διαμάχη ΗΠΑ-Ιράν, εξέλιξη που θα οδηγούσε σε νέο κύκλο αιχμηρών συγκρούσεων.
Επιπλέον, ο Αούν επιδίωξε την αμερικανική οικονομική και στρατιωτική ενίσχυση για τον λιβανικό στρατό, ο οποίος αριθμεί 60.000 άνδρες με ετήσιο προϋπολογισμό 1 δισ. δολαρίων.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της βοήθειας αμφισβητείται, καθώς σχεδόν το μισό προσωπικό είναι Σιίτες με συναισθηματικούς ή επιχειρησιακούς δεσμούς με τη Χεζμπολάχ, ενώ και ορισμένοι Χριστιανοί διοικητές εμφανίζονται διστακτικοί. Για το λόγο αυτό, η ουσιαστική στήριξη των ΗΠΑ θα απαιτήσει αυστηρές μεταρρυθμίσεις.
Η οργή της Χεζμπολάχ και οι απειλές για την πολιτική σταθερότητα
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Αούν διεξάγει εκστρατεία προώθησης της συμφωνίας απέναντι στις σφοδρές επιθέσεις της Χεζμπολάχ. Στελέχη της οργάνωσης, όπως ο βουλευτής Χασάν Εζεντίν, κατηγορούν τον Πρόεδρο για «προδοσία» και υπονόμευση της εθνικής συναίνεσης λόγω των διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ και των εκκλήσεων για αφοπλισμό.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η αποδυναμωμένη Χεζμπολάχ ενδέχεται να αντιδράσει βίαια, θέτοντας στο στόχαστρο πολιτικούς και διπλωμάτες που αντιτίθενται στην ιρανική επιρροή —όπως ο πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ και ο υπουργός Εξωτερικών Γιουσέφ Ράγκι— ή ακόμη και τον ίδιο τον Πρόεδρο.
Αν και ο Αούν έχει καταφέρει να αλλάξει την πορεία της χώρας παρά την παρουσία υπουργών της Χεζμπολάχ και της Αμάλ στην κυβέρνηση, το πραγματικό τεστ τώρα ξεκινά: θα μπορέσει η Βηρυτός να εφαρμόσει τη συμφωνία-πλαίσιο και να αποστρατιωτικοποιήσει τις περιοχές από τις οποίες αποχωρεί το Ισραήλ;