Έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, σε ηλικία 90 ετών, η Μαίρη Λίντα, μία από τις εμβληματικότερες ερμηνεύτριες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Η σπουδαία καλλιτέχνιδα απεβίωσε στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια, ενώ η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στο παρεκκλήσι του ιδρύματος, εκπληρώνοντας την τελευταία της επιθυμία.
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και η πρώτη επαφή με το πάλκο
Γεννημένη στον Πύργο Ηλείας στις 9 Νοεμβρίου 1935 ως Μαρία Δημητρακοπούλου, μεγάλωσε σε μια πολυμελή και ιδιαίτερα φτωχή οικογένεια 17 παιδιών, που αργότερα εγκαταστάθηκε στον Κολωνό.
Ανεβαίνοντας στο πάλκο από την ηλικία των επτά μόλις ετών στα παιδικά θεάματα του Ορέστη Λάσκου στο Αλκαζάρ, το τραγούδι δεν αποτέλεσε μόνο τη μεγάλη της αγάπη, αλλά και τη διέξοδό της από τη φτώχεια.
Η χρυσή εποχή με τον Μανώλη Χιώτη και η μουσική επανάσταση
Η πορεία της άλλαξε ριζικά όταν συνάντησε στις αρχές της δεκαετίας του '50 τον Μανώλη Χιώτη. Μαζί δημιούργησαν ένα από τα πιο θρυλικά ντουέτα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, παντρεύοντας το τετράχορδο μπουζούκι με μάμπο, τσα τσα τσα και λάτιν ρυθμούς.
Για περίπου μία δεκαετία υπήρξαν ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, σφραγίζοντας με τη συνεργασία τους τόσο τη δισκογραφία όσο και τον ελληνικό κινηματογράφο.
Ανάμεσα στις διαχρονικές επιτυχίες τους ξεχωρίζουν τα τραγούδια «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω», «Περασμένες μου αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Το τελευταίο ποτηράκι» και «Λαός και Κολωνάκι».
Η ίδια δεν σταμάτησε ποτέ να χαρακτηρίζει τον Χιώτη ως τη μεγάλη αγάπη και τον άνθρωπο της ζωής της, παραδεχόμενη ότι ο χωρισμός τους ήταν το μεγαλύτερο λάθος της.
Συνεργασίες με Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και η διεθνής καταξίωση
Η Μαίρη Λίντα δεν περιορίστηκε στο λαϊκό τραγούδι. Υπήρξε από τις πρώτες ερμηνεύτριες που τραγούδησαν έργα του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ ερμήνευσε μοναδικά και συνθέσεις του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1961 κατέκτησε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με την «Απαγωγή».
Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον Χιώτη, τραγούδησε στον Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λύντον Τζόνσον, αποδεικνύοντας την οικουμενική δυναμική του ταλέντου της.
Οι προσωπικές δοκιμασίες και οι μεταγενέστερες εμφανίσεις
Μετά τη διακοπή της σχέσης της με τον Χιώτη, προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Σε μεταγενέστερες εξομολογήσεις της μίλησε ανοιχτά για την κακοποιητική συμπεριφορά που υπέστη, τονίζοντας ότι βρήκε τη δύναμη να αποχωρήσει χάρη στην ανεξαρτησία που της προσέφερε η φωνή της.
Παρά τις δυσκολίες, δεν έχασε ποτέ το χαμόγελό της, ενώ συνέχισε να εμφανίζεται στη σκηνή δίπλα σε νεότερες γενιές καλλιτεχνών, όπως η Χάρις Αλεξίου, η Γλυκερία και η Άννα Βίσση. Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω της είναι αυτή μιας ερμηνεύτριας που έκανε το λαϊκό τραγούδι κοσμοπολίτικο, χωρίς να του στερήσει την ψυχή του.