Η αποχώρηση του Νικολάς Μαδούρο άφησε πίσω της ένα επικίνδυνο πολιτικό κενό στη Βενεζουέλα, το οποίο επιχειρούν να καλύψουν τόσο πολιτικές φατρίες όσο και ισχυρές παραστρατιωτικές και εγκληματικές οργανώσεις. Στο επίκεντρο της μεταβατικής περιόδου βρίσκεται η Ντέλσι Ροντρίγκεζ, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να στηρίζουν ως λύση σταθερότητας, την ώρα που το εσωτερικό της χώρας παραμένει εξαιρετικά ρευστό.
Η Βενεζουέλα εισέρχεται σε μια φάση έντονης αβεβαιότητας, με τη νέα ηγεσία να προσπαθεί να εδραιώσει τον έλεγχο της κρατικής εξουσίας, ενώ ένοπλες ομάδες που στο παρελθόν λειτουργούσαν ως άτυποι βραχίονες του καθεστώτος Μαδούρο εξακολουθούν να διαθέτουν δύναμη, οπλισμό και τοπική επιρροή. Οι λεγόμενοι colectivos, παραστρατιωτικές ομάδες με βαθιές ρίζες στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων, παραμένουν παρόντες σε στρατηγικά σημεία και δεν κρύβουν την αντίθεσή τους στις πολιτικές αλλαγές, προειδοποιώντας ακόμη και για ένοπλη αντίδραση.
Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνών μέσων, ο Μαδούρο διατηρούσε την κυριαρχία του μέσω αυτών των ομάδων, οι οποίες λειτουργούσαν ως μηχανισμός επιβολής και ελέγχου. Σήμερα, όμως, η αφοσίωσή τους στη νέα ηγεσία δεν θεωρείται δεδομένη. Ομάδες όπως η «La Piedrita», από τις παλαιότερες και ισχυρότερες, εκφράζουν ανοιχτά τη δυσπιστία τους απέναντι σε μια μετάβαση που εμφανίζεται να έχει την ανοχή ή και τη στήριξη της Ουάσιγκτον.
Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ, πρώην υπουργός Εξωτερικών και στενή συνεργάτιδα του Μαδούρο, προβάλλει ως το πρόσωπο που μπορεί να εξασφαλίσει μια ελεγχόμενη συνέχεια. Το βασικό της πλεονέκτημα είναι ότι φέρεται να διατηρεί επιρροή σε κρίσιμους μηχανισμούς ασφαλείας και στις υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίοι παραμένουν καθοριστικοί για τη διατήρηση της τάξης. Ωστόσο, η μετάβαση από ένα αυταρχικό σύστημα σε μια νέα πολιτική ισορροπία αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη.
Παράλληλα, εγκληματικές οργανώσεις και αντάρτικες ομάδες, όπως η Εθνική Απελευθερωτική Στρατιά της Κολομβίας (E.L.N.) και παρακλάδια των FARC, εκμεταλλεύονται το κενό εξουσίας για να ενισχύσουν τον έλεγχο σε διαδρομές λαθρεμπορίου ναρκωτικών, όπλων και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων. Η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ παραστρατιωτικών, εγκληματικών δικτύων και πολιτικών παικτών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο έλεγχος των φυσικών πόρων. Περιοχές όπως το Μπολίβαρ, πλούσιες σε χρυσό και άλλα ορυκτά, βρίσκονται υπό την επιρροή εγκληματικών ομάδων που επιβάλλουν «φόρους», ελέγχουν παράνομες εξορύξεις και διατηρούν ιδιωτικούς στρατούς. Η αποδυνάμωση αυτών των δικτύων θα μπορούσε, σύμφωνα με ειδικούς, να πυροδοτήσει νέους κύκλους βίας.
Η νέα κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για πολιτική σταθερότητα και στην αντιμετώπιση ενός πολύπλοκου πλέγματος ένοπλων συμφερόντων. Η σύγκρουση μεταξύ παραστρατιωτικών ομάδων, τμημάτων του στρατού και πολιτικών φιλοδοξιών απειλεί να υπονομεύσει κάθε προσπάθεια ομαλής μετάβασης.
Την ίδια στιγμή, η μετά Μαδούρο εποχή ανοίγει τον δρόμο για νέες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της χώρας. Φιλόδοξες ομάδες, τόσο στο πολιτικό σύστημα όσο και στις ένοπλες δυνάμεις, διεκδικούν ρόλο και επιρροή, καθιστώντας το μέλλον της Βενεζουέλας αβέβαιο και γεμάτο κινδύνους.