Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Ευρώπης εισέρχεται σε μια φάση ακραίας πόλωσης, καθώς οι τελευταίες εκτιμήσεις των μυστικών υπηρεσιών και οι επίσημες τοποθετήσεις κορυφαίων αξιωματούχων συνθέτουν ένα σκηνικό μακροχρόνιας αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Η υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών της Εσθονίας, μέσω του επικεφαλής της Κάουπο Ρόσιν, προχωρά σε μια καθησυχαστική αλλά ταυτόχρονα προειδοποιητική ανάλυση. Επισημαίνει ότι η Μόσχα, παρά την επιθετική της ρητορική, στερείται επί του παρόντος των απαραίτητων πόρων για να εξαπολύσει μια επίθεση κατά του ΝΑΤΟ εντός του επόμενου έτους. Ωστόσο, το Κρεμλίνο φαίνεται να επενδύει σε έναν μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό που προβλέπει τον διπλασιασμό ή και τον τριπλασιασμό των στρατιωτικών δυνάμεων κατά μήκος της ανατολικής πτέρυγας της Συμμαχίας, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια μόνιμη απειλή στα σύνορα της Ευρώπης.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εμφανίζεται προσηλωμένος στη συνέχιση της εισβολής στην Ουκρανία, τροφοδοτούμενος από την πεποίθηση ότι μπορεί να αποσπάσει μια στρατηγική νίκη. Η εσθονική πλευρά εκτιμά ότι η ρωσική ηγεσία χρησιμοποιεί τις διπλωματικές επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως για να κερδίσει χρόνο, χωρίς να έχει πραγματική διάθεση για ουσιαστικούς συμβιβασμούς. Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι οι αναφορές που φτάνουν στο γραφείο του Πούτιν από την στρατιωτική ιεραρχία τείνουν να είναι υπερβολικά αισιόδοξες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένους υπολογισμούς στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Την ίδια στιγμή, ο στρατιωτικός συναγερμός μεταφέρεται στον Υψηλό Βορρά, με τη Νορβηγία να εξετάζει σενάρια που μέχρι πρόσφατα φάνταζαν απίθανα. Ο αρχηγός των νορβηγικών ενόπλων δυνάμεων, Έιρικ Κρίστοφερσεν, εκφράζει την ανησυχία του για το ενδεχόμενο μιας περιορισμένης ρωσικής στρατιωτικής ενέργειας σε νορβηγικό έδαφος. Στόχος μιας τέτοιας κίνησης δεν θα ήταν η εδαφική κατάκτηση, αλλά η δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας γύρω από το κρίσιμο πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας στη χερσόνησο Κόλα. Εκεί φυλάσσονται τα πυρηνικά υποβρύχια και οι πύραυλοι που εγγυώνται τη δυνατότητα δεύτερου πλήγματος της Μόσχας, καθιστώντας την περιοχή ζωτικής σημασίας σε περίπτωση γενικευμένης σύγκρουσης με τη Δύση. Παράλληλα, ο Νορβηγός στρατηγός ασκεί δριμεία κριτική στη ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ, υπενθυμίζοντας τις θυσίες των Ευρωπαίων συμμάχων στο Αφγανιστάν και απορρίπτοντας ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς περί ρωσικής διείσδυσης στη Γροιλανδία.
Στο διπλωματικό πεδίο, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί πλέον να αναλάβει τα ηνία των εξελίξεων, αρνούμενη να παραμείνει στο περιθώριο των συνομιλιών μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας. Η Κάγια Κάλας, επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, προετοιμάζει μια λίστα με αυστηρούς όρους και παραχωρήσεις που θα απαιτηθούν από τη ρωσική πλευρά για την επίτευξη μιας βιώσιμης ειρήνης. Μεταξύ αυτών των όρων περιλαμβάνονται η άμεση επιστροφή των απαχθέντων ουκρανικών παιδιών και η επιβολή μόνιμων περιορισμών στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. Η Κάλας υπογραμμίζει ότι η Ευρώπη διαθέτει ισχυρά μέσα πίεσης, όπως τα 210 δισεκατομμύρια ευρώ των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως μοχλός στις διαπραγματεύσεις. Η στάση αυτή σηματοδοτεί μια στροφή προς έναν πιο ενεργητικό ρόλο των Βρυξελλών, οι οποίες ξεκαθαρίζουν ότι καμία συμφωνία δεν θα έχει ισ