Οκτώ χρόνια μετά την πύρινη λαίλαπα που συγκλόνισε την ανατολική Αττική, οι πληγές παραμένουν ανοιχτές για τους επιζώντες και τους οικείους των 104 θυμάτων.
Με μια φορτισμένη ανακοίνωση, ο Σύλλογος των πληγέντων ξεκαθαρίζει πως η χρήση του όρου «δυστύχημα» για την τραγωδία στο Μάτι αποτελεί προσβολή στη μνήμη των νεκρών και διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Όπως τονίζουν, η λέξη αυτή υπονοεί ένα τυχαίο γεγονός, παραγνωρίζοντας τις εγκληματικές παραλείψεις και τις ευθύνες που οδήγησαν στην εκατόμβη.
Οι συγγενείς και οι εγκαυματίες επισημαίνουν ότι ο χαρακτηρισμός της τραγωδίας ως «έγκλημα» είναι ο μόνος που αποδίδει δικαιοσύνη και αναγνωρίζει τις αιτίες θανάτου των ανθρώπων τους. Για εκείνους που συνεχίζουν να παλεύουν καθημερινά με μόνιμες σωματικές και ψυχικές βλάβες, η υποβάθμιση της ορολογίας οδηγεί σε έναν έμμεσο εξωραϊσμό των υπευθύνων και στην αποποινικοποίηση των λαθών που μετέτρεψαν την 23η Ιουλίου 2018 σε επίγεια κόλαση.
Ολόκληρη η ανακοίνωση
«Η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 δεν ήταν “δυστύχημα”. Ήταν ένα έγκλημα με ποινικές ευθύνες που αναγνωρίστηκαν μετά από πολυετή δικαστικό αγώνα μας. Η χρήση του παραπλανητικού όρου “δυστύχημα” για την περιγραφή ενός ποινικά αποδεδειγμένου εγκλήματος αλλοιώνει την αλήθεια, υποβαθμίζει τις ευθύνες και προσβάλλει τη μνήμη νεκρών και ζωντανών, παρουσιάζοντάς τους ως θύματα “τύχης” και όχι ως θύματα ανθρώπινων εγκληματικών ενεργειών και παραλείψεων.
Για τους συγγενείς των νεκρών, αυτή η αλλοίωση παραμορφώνει την αιτία θανάτου των ανθρώπων μας. Για τους επιζώντες εγκαυματίες, που ζούμε καθημερινά με μόνιμες σωματικές και ψυχικές βλάβες, αποτελεί συνεχιζόμενη ηθική και ψυχική επιβάρυνση. Η με όποιο τρόπο άμεση και έμμεση υποτίμηση του έχει βαρύ κοινωνικό αντίκτυπο καθώς οδηγεί σε εξωραϊσμό με έμμεση αποποινικοποίηση ευθυνών και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο ανοχής εγκληματικών ενεργειών ή και παραλείψεων, ιδίως όταν αυτές οδηγούν σε μαζικούς θανάτους.
Ζητούμε από τα μέσα ενημέρωσης ακριβή, υπεύθυνη και πλήρη αποτύπωση των πραγματικών γεγονότων, με σεβασμό στη μνήμη των νεκρών, στη βιωμένη πραγματικότητα των επιζώντων και τον πόνο των συγγενών. Η αλήθεια δεν είναι θέμα διατύπωσης. Η μνήμη νεκρών και ζώντων δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Επιφυλασσόμαστε ρητώς παντός νομίμου δικαιώματός μας για την προάσπιση της προσωπικότητάς και της μνήμης των θυμάτων μας».