Παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη επικρατήσει στον πόλεμο με το Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο της σύγκρουσης δείχνει ότι η έκβαση της αντιπαράθεσης παραμένει αβέβαιη. Η σύρραξη που ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση «Epic Fury» έχει εισέλθει σε μια νέα και πιο περίπλοκη φάση, με σειρά εξελίξεων που υπονομεύουν την αφήγηση μιας γρήγορης και καθαρής νίκης.
Αναλυτές που μίλησαν στο CNN επισημαίνουν επτά βασικούς λόγους που δείχνουν ότι ο πόλεμος δεν έχει ακόμη κριθεί υπέρ της Ουάσιγκτον.
Πρώτον, η κρίση στα Στενά του Ορμούζ.
Το αποτελεσματικό κλείσιμο του στρατηγικού αυτού θαλάσσιου περάσματος από το Ιράν έχει προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας. Μέσω των Στενών του Ορμούζ διακινείται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και η επαναλειτουργία τους με στρατιωτικά μέσα θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη.
Δεύτερο, η αλλαγή στην ανώτατη ηγεσία του Ιράν.
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στις πρώτες ημέρες του πολέμου δεν οδήγησε στην κατάρρευση του καθεστώτος, όπως ελπίζονταν στην Ουάσιγκτον. Αντίθετα, η ανάδειξη του γιου του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, στην ανώτατη ηγεσία της χώρας δείχνει ότι το πολιτικό σύστημα του Ιράν παραμένει λειτουργικό και ανθεκτικό.
Τρίτο, η αβεβαιότητα για τη στάση του Ισραήλ.
Ακόμη και αν η Ουάσιγκτον επιθυμούσε να τερματίσει τη σύγκρουση για πολιτικούς λόγους, δεν είναι βέβαιο ότι το Ισραήλ θα ακολουθούσε. Η στρατηγική του Τελ Αβίβ, που συχνά αντιμετωπίζει τις περιφερειακές συγκρούσεις ως μακροχρόνιες επιχειρήσεις ασφάλειας, μπορεί να διαφέρει από τις πολιτικές επιδιώξεις της Ουάσιγκτον.
Τέταρτο, η απουσία σαφούς πολεμικής αφήγησης.
Οι αντιφάσεις στις δηλώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με τους στόχους του πολέμου δυσκολεύουν τη δημιουργία μιας συνεκτικής εικόνας νίκης. Η ασάφεια αυτή ενισχύει τις αμφιβολίες για το ποιος είναι τελικά ο πραγματικός στρατηγικός στόχος της σύγκρουσης.
Πέμπτο, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Παρά τις αμερικανικές επιθέσεις, παραμένουν ερωτήματα για το αν έχουν καταστραφεί πλήρως τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου. Εάν το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει τέτοιο υλικό, διατηρεί θεωρητικά τη δυνατότητα επανεκκίνησης του πυρηνικού του προγράμματος στο μέλλον.
Έκτο, η πολιτική στασιμότητα στο εσωτερικό του Ιράν.
Παρά τις προσδοκίες ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική εξέγερση κατά του ιρανικού καθεστώτος, δεν έχουν εμφανιστεί ενδείξεις μαζικής λαϊκής κινητοποίησης που να απειλεί την εξουσία της Τεχεράνης.
Έβδομο, οι πολιτικές συνέπειες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η αύξηση των τιμών της ενέργειας, οι απώλειες στρατιωτικών και η αβεβαιότητα για τη διάρκεια της σύγκρουσης δημιουργούν πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ιδιαίτερα ενόψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.
Η σύγκρουση με το Ιράν, επομένως, παραμένει μια δυναμική και απρόβλεπτη διαδικασία. Παρά την αρχική στρατιωτική υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών, η τελική έκβαση του πολέμου θα εξαρτηθεί από εξελίξεις που εξακολουθούν να παραμένουν ανοιχτές.