Νέες εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, τις οποίες αποκαλύπτει το Reuters, ανατρέπουν τις προσδοκίες για σύντομη εκτόνωση της κρίσης στον Περσικό Κόλπο. Το Ιράν φαίνεται αποφασισμένο να διατηρήσει τον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ, μετατρέποντας την κρισιμότερη πετρελαϊκή αρτηρία του πλανήτη σε βασικό εργαλείο πολιτικής πίεσης προς τον Λευκό Οίκο.
Οικονομικό «όπλο» και εσωτερική πίεση στις ΗΠΑ
Η στρατηγική της Τεχεράνης επικεντρώνεται στη διατήρηση των διεθνών τιμών ενέργειας σε επίπεδα ρεκόρ. Στόχος είναι η πρόκληση πληθωριστικών πιέσεων στην αμερικανική οικονομία, γεγονός που εκτιμάται ότι θα ασκήσει άμεση πολιτική πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ, ενόψει μάλιστα των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι, παρά τον αρχικό στόχο των ΗΠΑ να περιορίσουν το Ιράν, ο πόλεμος των πέντε εβδομάδων ίσως ενίσχυσε τη δυνατότητα της χώρας να προκαλεί παγκόσμια οικονομική διαταραχή.
Το αδιέξοδο της στρατιωτικής λύσης
Η γεωγραφική και τακτική πραγματικότητα καθιστά το άνοιγμα των Στενών εξαιρετικά δύσκολο, ακόμη και με στρατιωτικά μέσα. Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) διαθέτουν τη δυνατότητα να πλήττουν εμπορικά πλοία με drones χαμηλού κόστους και πυραύλους από το εσωτερικό της χώρας, καθιστώντας τη ναυσιπλοΐα πρακτικά «μη ασφαλίσιμη».
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν ειδικοί του International Crisis Group, αρκούν ελάχιστα drones για να σταματήσει κάθε εμπορική δραστηριότητα σε ένα πέρασμα πλάτους μόλις 21 μιλίων.
Μόνιμο καθεστώς ελέγχου και «τέλη διέλευσης»
Σύμφωνα με τον πρώην διευθυντή της CIA, Μπιλ Μπερνς, το Ιράν δεν βλέπει τον αποκλεισμό ως προσωρινό μέτρο, αλλά ως μια μελλοντική πηγή εσόδων. Η Τεχεράνη φέρεται να εξετάζει την επιβολή «τελών διέλευσης» ως μέσο χρηματοδότησης για τη μεταπολεμική της ανοικοδόμηση, ενώ αναμένεται να απαιτήσει ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας σε οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία.
Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται επίσημα βέβαιος για τη σύντομη αποκατάσταση των ροών, ωστόσο η πίεση προς τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και τις χώρες του Κόλπου να αναλάβουν το βάρος της θαλάσσιας ασφάλειας μαρτυρά τη δυσκολία των ΗΠΑ να απεμπλακούν από μια δαπανηρή και παρατεταμένη σύγκρουση.