Το Ισραήλ, αντιλαμβανόμενο ότι δεν διαθέτει την πλήρη αμερικανική στήριξη για έναν παρατεταμένο πόλεμο διαρκείας με το Ιράν, προχωρά σε ριζική αναθεώρηση της περιφερειακής του στρατηγικής.
Η νέα προσέγγιση βασίζεται σε μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ στρατιωτικής πίεσης και διπλωματίας, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα τον συντονισμό με τον Ντόναλντ Τραμπ, ακόμη και αν αυτό απαιτεί σημαντικές υποχωρήσεις στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Το τίμημα της συμμαχίας και η αποκλιμάκωση στον Λίβανο
Σύμφωνα με ισραηλινούς αξιωματούχους, η απόφαση του Ισραήλ να περιορίσει τις επιθέσεις απευθείας κατά του Ιράν ήταν το «τίμημα» που κατέβαλε για να διασφαλίσει τη στήριξη των ΗΠΑ.
Παράλληλα, ο Νετανιάχου συμφώνησε να μειώσει την ένταση των επιχειρήσεων στον Λίβανο μετά από ρητό αίτημα του Τραμπ για μια πιο «χαμηλών τόνων» προσέγγιση. Παρά την υποχώρηση αυτή, το Ισραήλ συνεχίζει επιλεκτικά τα πλήγματα κατά της Χεζμπολάχ, στοχεύοντας στον αφοπλισμό της και στην απώθησή της πέρα από τον ποταμό Λιτάνι, ώστε να διαμορφώσει ευνοϊκότερους όρους για τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις στην Ουάσιγκτον.
Το οικονομικό «γονάτισμα» της Τεχεράνης
Παρά τη μερική αναδίπλωση, το Ισραήλ θεωρεί ότι ο πόλεμος έχει ήδη αποφέρει ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα: την ανυπολόγιστη οικονομική ζημιά στο Ιράν. Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το κόστος ανοικοδόμησης των ιρανικών υποδομών κυμαίνεται μεταξύ 7 και 44 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε έως και πεντέμισι χρόνια αμυντικών δαπανών της Τεχεράνης, γεγονός που περιορίζει δραστικά την ικανότητα του καθεστώτος να χρηματοδοτήσει μελλοντικές στρατιωτικές προκλήσεις.
Η καχυποψία για τη διπλωματία στο Ισλαμαμπάντ
Ενόψει των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, το Ισραήλ εκφράζει έντονη ανησυχία για την εμπειρία των Αμερικανών διαπραγματευτών απέναντι στους έμπειρους Ιρανούς διπλωμάτες. Παρότι οι Τζέι Ντι Βανς, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ θεωρούνται έμπιστοι σύμμαχοι του Ισραήλ, η έλλειψη εξειδίκευσής τους σε τεχνικά πυρηνικά ζητήματα προκαλεί φόβους στην Ιερουσαλήμ.
Η ισραηλινή πλευρά φοβάται μια συμφωνία που θα εστιάζει μόνο στα αποθέματα ουρανίου, αφήνοντας ανέπαφες τις πυρηνικές υποδομές του Ιράν και επιτρέποντάς του να ανακάμψει στο μέλλον.
Το δίλημμα της επόμενης μέρας
Για το Ισραήλ, η τρέχουσα συγκυρία δεν αφορά απλώς την προσωρινή υποβάθμιση της απειλής, αλλά την οριστική αλλαγή του status quo. Ενώ ο συντονισμός με τις ΗΠΑ προσφέρει τεράστια πλεονεκτήματα —από πληροφορίες μέχρι ανεφοδιασμό— το Ισραήλ διατηρεί στο τραπέζι την επιλογή της αυτόνομης δράσης.
Η τελική στάση του Νετανιάχου θα εξαρτηθεί από το αν οι συνομιλίες της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη θα οδηγήσουν σε μια ουσιαστική λύση ή αν θα αποτελέσουν απλώς μια «επανεκκίνηση του ρολογιού» μέχρι την επόμενη σύγκρουση.