Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζικές νυχτερινές αεροπορικές επιδρομές με πυρομαχικά ακριβείας στο νότιο Ιράν, τορπιλίζοντας την πολύμηνη εκεχειρία και οδηγώντας την περιοχή στα πρόθυρα γενικευμένης σύρραξης.
Οι επιθέσεις, που επικεντρώθηκαν σε συστήματα αεράμυνας και ραντάρ κοντά στα Στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, προκάλεσαν εκρήξεις μέχρι και κοντά στην Τεχεράνη, με το Πεντάγωνο να κάνει λόγο για «διπλωματία εξαναγκασμού».
Από την πλευρά του, ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε την Ισλαμική Δημοκρατία για σκόπιμη κωλυσιεργία και απείλησε με πλήρη ισοπέδωση αν δεν υπάρξει υπογραφή, αν και έσπευσε μέσω Κατάρ να διευκρινίσει ότι οι επιθέσεις αποτελούσαν απάντηση στην κατάρριψη ενός αμερικανικού ελικοπτέρου Apache και όχι κήρυξη ολοκληρωτικού πολέμου.
Η ιρανική απάντηση υπήρξε άμεση, με την Τεχεράνη να στρέφει τα όπλα της αποκλειστικά κατά αμερικανικών στόχων, εξαιρώντας το Ισραήλ, το οποίο δεν είχε εμπλοκή στην επιχείρηση. Σειρήνες αεροπορικού συναγερμού ήχησαν στο Μπαχρέιν, καθώς το Ιράν εξαπέλυσε drones εναντίον του 5ου Στόλου του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, ενώ σε κατάσταση επιφυλακής τέθηκαν το Κουβέιτ και η Ιορδανία.
Παράλληλα, ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε το πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ για τα πετρελαιοφόρα, μια κίνηση που η Ουάσιγκτον επιχειρεί να υποβαθμίσει. Η ιρανική πλευρά, μέσω του πρεσβευτή της στον ΟΗΕ, Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να υποκύψει σε εκβιασμούς, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η αμερικανική επιθετικότητα τορπίλισε τη διπλωματική αποστολή του Κατάρ που βρισκόταν σε εξέλιξη.
Αυτή η πολεμική κλιμάκωση εμπεριέχει τεράτσιο πολιτικό και οικονομικό ρίσκο για τον Ντόναλντ Τραμπ στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η αμερικανική κυβέρνηση δείχνει να αιφνιδιάστηκε από το μέγεθος των ιρανικών αντιποίνων, την ώρα που ο αμερικανικός πληθωρισμός βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών ετών και η ακρίβεια στα καύσιμα προκαλεί έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Αν και ο Τραμπ προσεγγίζει τη διεθνή διπλωματία με τη νοοτροπία του real estate, πιστεύοντας ότι η μέγιστη πίεση θα αποφέρει έναν απόλυτο νικητή, οι αναλυτές προειδοποιούν για τον κίνδυνο ενός «ατελείωτου πολέμου».
Με τις δύο πλευρές να οχυρώνονται πίσω από αντικρουόμενες απαιτήσεις—την Ουάσιγκτον να ζητά δρακόντειους περιορισμούς στο ουράνιο και την Τεχεράνη να απαιτεί άμεση άρση των οικονομικών κυρώσεων—η στρατιωτική βία απειλεί να εγκλωβίσει τον Λευκό Οίκο σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο χωρίς εύκολη διέξοδο διαφυγής.