Η στρατηγική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν εξελίσσεται σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς ορατή διέξοδο. Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ μοιάζει εγκλωβισμένη σε ένα αδιέξοδο που δημιούργησαν οι δικές του επιλογές, καθώς ξεκίνησε μια μετωπική αντιπαράθεση χωρίς ξεκάθαρο πλάνο τερματισμού, βασιζόμενος σε ένα εξαιρετικά ασαφές και αδύναμο μνημόνιο συνεργασίας που δεν άγγιζε τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης.
Μόλις τρεις εβδομάδες μετά την υπογραφή της συμφωνίας —την οποία διαπραγματεύτηκαν στενοί συνεργάτες του προέδρου, ανάμεσά τους ο Τζάρετ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ— η νέα ανάφλεξη αποδεικνύει την αποτυχία της αμερικανικής τακτικής. Με τις πρόσφατες πυραυλικές επιθέσεις, η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να συρθεί σε μια νέα σύγκρουση, προκειμένου να ανακτήσει τον έλεγχο στο Στενό του Ορμούζ.
Από την πλευρά της, η Τεχεράνη εμφανίζεται αποφασισμένη να προστατεύσει το πλεονέκτημά της στον ζωτικής σημασίας θαλάσσιο διάδρομο, επιχειρώντας να επιβάλει την κυριαρχία της στις μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου, ακόμη και με το ρίσκο να χάσει τα δισεκατομμύρια δολάρια που της εξασφάλιζε η άρση των αμερικανικών κυρώσεων.
Τα σκληρά διλήμματα της Ουάσιγκτον
Αντιμέτωπος με την κατάρρευση των συνομιλιών, ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται μπροστά σε περιορισμένες και εξαιρετικά κοστοβόρες επιλογές. Η πρώτη επιλογή αφορά μια εκτεταμένη στρατιωτική κλιμάκωση.
Πιθανά αεροπορικά πλήγματα σε υποδομές ή επιχειρήσεις κατάληψης πετρελαϊκών κόμβων, όπως το νησί Χαργκ, ενέχουν σοβαρό κίνδυνο απώλειας αμερικανικών ζωών.
Παράλληλα, μια ιρανική απάντηση θα μπορούσε να πυροδοτήσει παγκόσμια ενεργειακή κρίση, προκαλώντας βαρύ πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των ΗΠΑ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Η εναλλακτική επιλογή είναι η πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ, η οποία όμως θα άφηνε τη διεθνή αγορά έκθετη στην αστάθεια του Κόλπου. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε κατακόρυφη αύξηση των τιμών της ενέργειας, σοβαρό πλήγμα στη διεθνή εικόνα της αμερικανικής ισχύος και πτώση των χρηματιστηριακών δεικτών, τους οποίους ο Τραμπ θεωρεί βαρόμετρο της προσωπικής του επιτυχίας.
Στο πρόσφατο παρελθόν, ο Τραμπ εμφανίστηκε οργισμένος στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, δηλώνοντας ότι η συμφωνία «πέθανε», ενώ σχεδόν ταυτόχρονα άφηνε ανοιχτό το παράθυρο για νέες επαφές αν το επιθυμούσαν οι διαπραγματευτές του.
Αυτή η στρατηγική ασυνέπεια αποτυπώνεται έντονα και στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Από τη μία πλευρά απειλεί μέσω του Truth Social με «πολύ χειρότερα» αντίποινα αν επαναληφθούν οι προκλήσεις, και από την άλλη —επιστρέφοντας από την Τουρκία με το Air Force One— επαναλαμβάνει το γνωστό αφήγημα ότι η Τεχεράνη «καίγεται» για μια νέα συμφωνία. Σύμφωνα με το CNN, η στάση αυτή δείχνει έναν ηγέτη που ορισμένες φορές μοιάζει να μάχεται όχι μόνο εναντίον του Ιράν, αλλά και εναντίον της ίδιας της πραγματικότητας.