Ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε την έγκρισή του για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες συμφωνίες αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη πυρηνικού προγράμματος στη Σαουδική Αραβία.
Η 30ετής συμφωνία αναμένεται να αποφέρει συμβόλαια δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε αμερικανικές εταιρείες —με πρώτη τη Westinghouse Electric— ενισχύοντας την αμερικανική πυρηνική βιομηχανία.
Παράλληλα, εξυπηρετεί τον γεωπολιτικό στόχο της Ουάσινγκτον να αποκλείσει τη Ρωσία και την Κίνα από την περιοχή, ενώ αποτελεί διπλωματική νίκη για τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, καθώς η πυρηνική τεχνολογία δεν εξαρτήθηκε από την άμεση αναγνώριση του Ισραήλ.
Το αγκάθι του εμπλουτισμού ουρανίου και οι μηχανισμοί ελέγχου
Η πλέον αμφιλεγόμενη πτυχή του σχεδίου αφορά το ενδεχόμενο κατασκευής μονάδας εμπλουτισμού ουρανίου εντός του βασιλείου. Έπειτα από διετή μελέτη σκοπιμότητας, αν αποφασιστεί η υλοποίησή της, η μονάδα θα κατασκευαστεί από αμερικανικές εταιρείες υπό καθεστώς «μαύρου κουτιού», ώστε η τεχνογνωσία και ο έλεγχος να παραμείνουν στην Ουάσινγκτον για την αποτροπή στρατιωτικής χρήσης.
Ωστόσο, η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να αρνείται την υιοθέτηση του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου του ΔΟΑΕ για διευρυμένες επιθεωρήσεις, αποκλίνοντας από το αυστηρό «χρυσό πρότυπο» που εφάρμοσαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ανησυχίες για πυρηνική διάδοση στη Μέση Ανατολή
Αναλυτές και επικριτές προειδοποιούν ότι η ανάπτυξη υποδομών και εξειδικευμένου προσωπικού προσφέρει στο Ριάντ τη δυνατότητα μελλοντικής μετάβασης σε στρατιωτικές εφαρμογές, ειδικά σε περίπτωση που το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Την ίδια ώρα, η παραχώρηση αυτή προς το Ριάντ δημιουργεί εικόνα διπλών προτύπων σε σχέση με την πίεση που ασκείται στην Τεχεράνη, ενώ ενδέχεται να πυροδοτήσει ανάλογες διεκδικήσεις από χώρες όπως η Τουρκία και η Αίγυπτος.
Παρά τις επιφυλάξεις στο Κογκρέσο, η ακύρωση της συμφωνίας θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη, καθώς απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία δύο τρίτων για την υπέρβαση ενδεχόμενου προεδρικού βέτο.