Η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο να αναλάβει ενεργότερο ρόλο στις μεταπολεμικές ρυθμίσεις ασφαλείας στον νότιο Λίβανο μετά τη λήξη της εντολής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNIFIL), σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλείται η εφημερίδα The New Arab. Ωστόσο, η προοπτική αυτή εκτιμάται ότι συναντά έντονες αντιδράσεις από το Ισραήλ.
Το ζήτημα τέθηκε στο προσκήνιο λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν στην Άγκυρα. Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία επιθυμεί να συμμετάσχει σε όλες τις πρωτοβουλίες που θα ενισχύσουν την ασφάλεια της περιοχής και θα διασφαλίσουν την κυριαρχία του Λιβάνου μετά τη λήξη της αποστολής της UNIFIL, χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη αυτή ιδιαίτερα σημαντική.
Από την πλευρά του, ο Λιβανέζος πρόεδρος υπογράμμισε την πρόθεσή του να ενισχυθούν περαιτέρω οι σχέσεις Βηρυτού–Άγκυρας, κάνοντας λόγο για μια κρίσιμη περίοδο αναδιαμόρφωσης της περιοχής.
Αναλυτές εκτιμούν, πάντως, ότι το Ισραήλ δύσκολα θα αποδεχθεί μια τουρκική παρουσία στον νέο μηχανισμό ασφαλείας. Ο ειδικός σε θέματα τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας Σινάν Ουλγκέν εκτίμησε ότι το Τελ Αβίβ πιθανότατα θα επιχειρήσει να εμποδίσει τη συμμετοχή της Άγκυρας, αν και μια τέτοια στάση θα είχε σημαντικό διπλωματικό κόστος για το Ισραήλ.
Ο ίδιος σημείωσε επίσης ότι παραμένει ασαφές κατά πόσο η αμερικανική κυβέρνηση θα στηρίξει ενεργά έναν ενισχυμένο ρόλο της Τουρκίας στις μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας του Λιβάνου.
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι οι τεταμένες σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ, λόγω των εξελίξεων στη Γάζα, τη Συρία και των ενεργειακών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούν βασικό εμπόδιο για την τουρκική επιδίωξη.
Παράλληλα, αναφέρεται ότι η εντολή της UNIFIL αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη Δεκεμβρίου του 2026, μετά την τελευταία ετήσια παράταση που εγκρίθηκε το 2025, γεγονός που εντείνει τις συζητήσεις για το ποιοι θα διαμορφώσουν το νέο πλαίσιο ασφαλείας στον νότιο Λίβανο.
Το ίδιο δημοσίευμα υποστηρίζει ακόμη ότι η Τουρκία επιδιώκει τους τελευταίους μήνες να διευρύνει την πολιτική και στρατηγική επιρροή της στον Λίβανο, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον βόρειο τομέα της χώρας και την πόλη της Τρίπολης, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής ενίσχυσης της παρουσίας της στην περιοχή.