Αυτό που η κυβέρνηση Τραμπ παρουσίαζε ως μια στρατιωτική επιχείρηση λίγων εβδομάδων κατά του Ιράν, εξελίχθηκε σε έναν εξάμηνο εφιάλτη με διεθνείς παρενέργειες.
Εκτός από τις βαρύτατες συνέπειες για τους λαούς της Μέσης Ανατολής και τις ανατιμήσεις στην παγκόσμια αγορά, το CNN υπογραμμίζει ότι ο πόλεμος κλονίζει τη διεθνή θέση των ΗΠΑ.
Απορροφημένη από την κρίση που η ίδια προκάλεσε, η Ουάσιγκτον παραμελεί άλλα κρίσιμα μέτωπα ζωτικών συμφερόντων (Ουκρανία, Κορέα, Ταϊβάν), ανοίγοντας παράλληλα παράθυρο ευκαιρίας για τους παγκόσμιους ανταγωνιστές της.
Οι επιπτώσεις στην Ουκρανία και η ενίσχυση της Μόσχας
Η ανακατεύθυνση αμερικανικών πυρομαχικών στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει δραματικές ελλείψεις στην Ουκρανία, με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να δηλώνει ότι η χώρα του διαθέτει μόλις το 10% των απαιτούμενων πυραύλων αναχαίτισης.
Την ίδια στιγμή, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και η άνοδος των τιμών του πετρελαίου ανάγκασαν τον Τραμπ να χαλαρώσει τις κυρώσεις κατά του ρωσικού αργού.
Η απόφαση αυτή ενίσχυσε τα έσοδα του Κρεμλίνου για τη χρηματοδότηση του πολέμου. Μοναδικό θετικό στοιχείο για το Κίεβο αποτελεί η αναγνώριση της τεχνολογικής του υπεροχής στα drones και η επίτευξη νέων αμυντικών συμφωνιών.
Αποδυνάμωση σε Κορεατική Χερσόνησο και Ειρηνικό
Η κρίση επηρεάζει άμεσα και την Ασία. Ο περιορισμός των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων με τη Νότια Κορέα —ως αμερικανικό «αντίποινο» για τη μικρή συμμετοχή της Σεούλ στον πόλεμο του Ιράν— υπονομεύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα απέναντι στη Βόρεια Κορέα, ενώ συστήματα Patriot μεταφέρθηκαν από την περιοχή στη Μέση Ανατολή.
Παράλληλα, η απόσπαση του αεροπλανοφόρου USS George Washington στην Αραβική Θάλασσα αφήνει τις ΗΠΑ χωρίς κανένα αεροπλανοφόρο στον Ειρηνικό, προκαλώντας έντονη ανησυχία σε συμμάχους όπως οι Φιλιππίνες εν μέσως της αυξανόμενης κινεζικής επιθετικότητας.
Το στρατηγικό αδιέξοδο και οι επιλογές της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με την Έμιλι Χάρντινγκ (CSIS), οι διεθνείς αντίπαλοι των ΗΠΑ μελετούν την αμερικανική συμπεριφορά χωρίς ακόμη να έχουν προχωρήσει σε άμεση εκμετάλλευση των κενών.
Η διάρκεια και η ένταση των παγκόσμιων παρενεργειών θα εξαρτηθούν από τον τελικό στόχο του Τραμπ: η πλήρης διάλυση του Ιράν απαιτεί τεράστιους πόρους με μακροχρόνιο κόστος για την παγκόσμια οικονομία, ενώ η τακτική των περιορισμένων πληγμάτων στις ιρανικές υποδομές αποτελεί μια πιο διαχειρίσιμη λύση.
Αντίθετα, η στρατηγική της Τεχεράνης παραμένει απλή, καθώς της αρκεί η επιβίωση για να συντηρήσει τη φθορά των ΗΠΑ στο διηνεκές.