Οι αποτυχημένες απόπειρες ανατροπής των στρατιωτικών καθεστώτων στο Σαχέλ δεν αποτελούν ενδείξεις αδυναμίας, αλλά τον βασικό μηχανισμό μέσω του οποίου οι χούντες της περιοχής ισχυροποιούν την εξουσία τους.
Κάθε ανεπιτυχές πραξικόπημα προσφέρει στους στρατιωτικούς ηγέτες του Νίγηρα, του Μάλι και της Μπουρκίνα Φάσο το πρόσχημα για ευρείες εκκαθαρίσεις στο στράτευμα και εμβάθυνση της εξάρτησής τους από τη ρωσική Africa Corps.
Αυτός ο κύκλος καθιστά τα καθεστώτα ολοένα και πιο απρόσβλητα στο εσωτερικό τους, την ίδια στιγμή που οι αποδιοργανωμένες ένοπλες δυνάμεις τους χάνουν τη μάχη κατά των τζιχαντιστών στην ύπαιθρο.
Η πρόσφατη ανταρσία στο Νίγηρα, η οποία κατεστάλη με τη συνδρομή των ρωσικών δυνάμεων από τη Βάση 101, είναι το πλέον πρόσφατο παράδειγμα μιας τακτικής που επαναλαμβάνεται στην Συ συνομοσπονδία της Συμμαχίας των Κρατών του Σαχέλ.
Αποκόπτοντας τους δεσμούς με τη Δύση και την ECOWAS, οι ηγέτες των τριών χωρών χρησιμοποιούν τις αποτυχημένες απόπειρες για να απομακρύνουν πιθανούς αμφισβητίες, να ενισχύσουν τις πιστές σε αυτούς Προεδρικές Φρουρές και να αναθέσουν την προσωπική τους προστασία σε ξένους μισθοφόρους.
Αυτή η στρατηγική επιβίωσης, αν και μειώνει τις πιθανότητες επιτυχίας μελλοντικών πραξικοπημάτων, έχει βαρύ τίμημα για την εθνική ασφάλεια. Η απόσυρση των αξιόμαχων μονάδων από το μέτωπο για την περιφρούρηση των πρωτευουσών επιτρέπει σε εξτρεμιστικές οργανώσεις, όπως η JNIM, να καταλαμβάνουν και να διοικούν σταθερά εδάφη.
Έτσι, ενώ οι στρατιωτικοί κυβερνήτες οχυρώνουν την εξουσία τους, οι χώρες τους χάνουν σταδιακά τον έλεγχο της επικράτειάς τους, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον για το μέλλον της περιοχής.