Τη βαθιά θλίψη του για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη εξέφρασε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, μιλώντας παράλληλα για την προσωπική σχέση που είχε αναπτύξει με τον δημοφιλή τραγουδιστή και για μια λιγότερο γνωστή πλευρά της προσωπικότητάς του.
«Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ο κ. Ιερώνυμος αναφέρθηκε με θερμά λόγια στον χαρακτήρα του τραγουδιστή, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην ευαισθησία και στις πνευματικές και υπαρξιακές αναζητήσεις του.
«Ο Γιώργος είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις», ανέφερε.
«Ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι –γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι– ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως», πρόσθεσε.
Οι «αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης»
Ο Αρχιεπίσκοπος αποκάλυψε επίσης μια πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη που, όπως σημείωσε, παρέμενε μακριά από τη δημοσιότητα.
Μίλησε για «αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης», τονίζοντας ότι ο τραγουδιστής βοηθούσε ανθρώπους που βρίσκονταν σε ανάγκη χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα ή αναγνώριση.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο Γιώργος Μαζωνάκης «στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση».
Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου έγινε την ημέρα του τελευταίου αποχαιρετισμού στον Γιώργο Μαζωνάκη, η εξόδιος ακολουθία του οποίου τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, παρουσία συγγενών, φίλων, καλλιτεχνών και πλήθους κόσμου.
Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του Αρχιεπισκόπου
«Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία και επαφή. Ήταν πολλές οι συναντήσεις μας και αξιοσημείωτες οι συζητήσεις μας μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο της δημοσιότητας.
Ο Γιώργος είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις.
Υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι με αγάπη, πάθος και συνέπεια για περισσότερα από τριάντα χρόνια και κατάφερε, με το ταλέντο που του χάρισε απλόχερα ο Θεός και με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, πέρα από διακρίσεις και τάξεις και να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού μας.
Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι -γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι- ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως.
Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση και χωρίς να μετατρέπει αυτή την ανάγκη του άλλου σε αφορμή προσωπικής προβολής. Με αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης ως άνθρωπος.
Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες.
Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές της Οικογένειάς του, των ανθρώπων που τον αγάπησαν και των συνεργατών του.
Και εύχομαι ο Θεός της αγάπης και του ελέους, που τα πάντα γνωρίζει και βλέπει, να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίζει στους οικείους του δύναμη και παρηγοριά.
Αιώνια του η μνήμη».